inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 67):

Tot de slaap

Zo kom tot rust. Vertrouw u aan de nacht,
te slapen gaat nu alles op de aarde -
en geef verloren wat uw hart bezwaarde,
langs verre stromen wordt het thuis gebracht.

Zo kom tot rust - en hoor naar het gestadig
ruisen des levens. Al wat is geschapen
doorwoont het, aan zijn hartslag moogt gij slapen:
Ook in u zelve arbeidt het genadig.

Zo kom tot rust - en vindt de diepe dalen
van slaap. De sterren gaan, de waat'ren stromen;
zo wordt dan op hun maten mee genomen
gerust.- Nog wacht de nacht: uw ademhalen.

Schrijver: Ida Gerhardt
Inzender: MJ, 22 april 2003


Geplaatst in de categorie: emoties

2.9 met 93 stemmen aantal keer bekeken 33.875

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Heleen, 4 dagen geleden
Verrassend hoe hier de jambe (v-, kort-lang ritme) juist niet activerend maar rustgevend werkt en vertrouwenwekkend overleidt naar het mysterie van de nachtkant van het leven dat ons tot in de sterrenwereld doorstroomt...
Prachtige poëzie!
Nelleke, 23 jaar geleden
Met zeer veel gevoel geschreven.

reageer Geef je reactie op deze inzending: