inloggen

biografie: Juliën Holtrigter

Juliën Holtrigter (ps. Henk van Loenen), 1946, publiceerde onder meer in De Tweede Ronde, Maatstaf en Hollands Maandblad. Hij debuteerde in 2001 met de bundel Omwegen bij Mozaïek. Veel van Holtrigters gedichten zien er uit als abstracte schilderijen die naast elkaar een moeilijk te omschrijven spanning oproepen. Een sleutel tot zijn werk is de verkenning van de geheime gebieden van de werkelijkheid. De ultieme omweg is hier tot doel verheven, oftewel het verlangen te verdwalen. Holtrigter is leraar levensbeschouwing en beeldende vorming te Vianen. Lange tijd tekende hij (fictieve) mensfiguren, maar hij ontwikkelde zich meer en meer tot schilder van overwegend abstracte composities. De wereld van zijn verbeelding vertoont de sporen van een rusteloos zoeken. Zijn werk is sferisch, hier en daar zelfs mystiek maar altijd aards. Soms duikt er schrift in op, lees- of onleesbaar. Holtrigter over zijn werk: 'Het determinisme, het zogenaamd objectieve kijken, heerst alom. Maar er komen barsten in. Er schijnt meer te zijn dan wij kunnen zien. Daarover gaat het. Waar ik geen woorden voor heb, schilder ik en wat ik niet kan schilderen, breng ik onder woorden.'

Inzendingen van deze schrijver

10 resultaten.

Zondagmiddag

gedicht
2.0 met 58 stemmen aantal keer bekeken 19.780
Zondagmiddag, de krekels naaien de stilte. Ik volg de spoorbaan, de brandnetels bloeien, de bramen smaken naar niets en naar bloed. Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen. Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis. Van het nog warme huis staan de ramen wijd open. Het bijna...

Onverwacht bezoek

gedicht
1.0 met 58 stemmen aantal keer bekeken 11.721
God woont ver weg. Ik heb zelfs zijn honden nooit horen blaffen. Ik heb van zijn brood gegeten maar ik verleerde van hem te spreken. Hij schreef mij nog wel eens en vroeg het dan weer: waar is je broer? Wel, zijn Volvo staat hier voor de deur, zijn groot licht gericht op de hemel. Hij...

Stofje

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.276
Ik kwam net uit school toen het dreunde, het halve heelal drong zich door mijn oren naar binnen, diep in mijn hoofd hield zich stil en BHAAAAM! explodeerde. Ik had mijn kamer verduisterd. Met mijn zaklamp bescheen ik mijn tanden. Ik ben maar een stofje, zei ik tegen de spiegel, maar...

Gelukkig wakker geworden

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.873
Gelukkig wakker geworden, meteen al in tongen gezongen van raadselwater, veer gehikt en zo meer. Vanuit haar serre kijk ik de hemel recht in haar vrijheid. Tussen de bomen schittert de zee. Ik blijf maar vissen: blikschade, zwik, spaat, maskerade, tsja, om regels te vangen moet men...

EEN FIJNE AVOND

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.781
Het strand ligt bezaaid met kammen, strengen, katrollen. De zee is vrijgevig. Maar de schappen zijn bijna leeg. Het is druk bij de kassa, men hamstert. De massa dringt op, eist rijkdom, vrijheid, gelijkheid. Er zullen koppen gaan rollen! Mijn brood en mijn wijn afgerekend....

Onder de sterren geslapen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.807
Onder de sterren geslapen. Lang in de tijd liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte, de vreemde vreugde die dat ondenkbare schept. Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen. 'Uitzicht vanuit een graf stond eronder. je zag een stuk van de hemel en de dunne kruinen van...

Aarde

gedicht
2.0 met 99 stemmen aantal keer bekeken 23.086
Zoals ze leefden zo liggen ze hier ook begraven, dicht op elkaar, bijna hand in hand. Spandiensten verleent men elkaar tot op de rand van de dood. Blinde paarden draven erheen, met koetsen maar zonder koetsiers. Het is het geheim van de hemel. Zo hoog komen de mussen niet, waar de...

Zomer

gedicht
2.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.754
Spilzieke zomer: het grote dringen van mensen, beesten en browsers, van al wat zich voortplanten wil. Daarbuiten het best bewaarde geheim van de wereld: de eindeloosheid en wat daaromheen ijlt. Er zal nog het een en ander passeren, daar kan men donder op zeggen of vast een boek over...

Ergens in Rusland

gedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.641
Ergens in Rusland leest nog een dame. Zij ademt (zoals wij allen ademen moeten) of luistert ademloos naar haar hartslag. Zij kan maar niet geloven dat zij werkelijk leeft. - Ik ben, Godzijdank, een figuur in een boek ik moet er toch niet aan denken echt te bestaan.- Zij ventileert...

Natuurlijke historie

gedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.949
Heel vroeger hadden de mensen niets anders te doen dan naar de sterren te kijken. Ze hingen wat rond bij een bron en leefden van noten en vijgen. In de vorige werelden was er of stront of niets dan hel engelenzang uit zeer strenge engelenstrotten. Er was ooit een wereld waar zwaluwen...