inloggen

biografie: Juliën Holtrigter

Juliën Holtrigter (ps. Henk van Loenen), 1946, publiceerde onder meer in De Tweede Ronde, Maatstaf en Hollands Maandblad. Hij debuteerde in 2001 met de bundel Omwegen bij Mozaïek. Veel van Holtrigters gedichten zien er uit als abstracte schilderijen die naast elkaar een moeilijk te omschrijven spanning oproepen. Een sleutel tot zijn werk is de verkenning van de geheime gebieden van de werkelijkheid. De ultieme omweg is hier tot doel verheven, oftewel het verlangen te verdwalen. Holtrigter is leraar levensbeschouwing en beeldende vorming te Vianen. Lange tijd tekende hij (fictieve) mensfiguren, maar hij ontwikkelde zich meer en meer tot schilder van overwegend abstracte composities. De wereld van zijn verbeelding vertoont de sporen van een rusteloos zoeken. Zijn werk is sferisch, hier en daar zelfs mystiek maar altijd aards. Soms duikt er schrift in op, lees- of onleesbaar. Holtrigter over zijn werk: 'Het determinisme, het zogenaamd objectieve kijken, heerst alom. Maar er komen barsten in. Er schijnt meer te zijn dan wij kunnen zien. Daarover gaat het. Waar ik geen woorden voor heb, schilder ik en wat ik niet kan schilderen, breng ik onder woorden.'

Inzendingen van deze schrijver

11 resultaten.

Stofje

gedicht
4,7 met 3 stemmen 2.667
Ik kwam net uit school toen het dreunde,
het halve heelal drong zich door mijn oren
naar binnen, diep in mijn hoofd hield zich stil
en BHAAAAM! explodeerde....

Gelukkig wakker geworden

gedicht
Gelukkig wakker geworden, meteen al
in tongen gezongen van raadselwater, veer
gehikt en zo meer.
Vanuit haar serre kijk ik de hemel ...

EEN FIJNE AVOND

gedicht
4,0 met 2 stemmen 2.491
Het strand ligt bezaaid met kammen,
strengen, katrollen. De zee is vrijgevig.
Maar de schappen zijn bijna leeg. Het is druk
bij de kassa, men hamstert....

De man met de schaar

gedicht
De voet van de toren steekt diep in de mythe.
De spits prikte ooit in het vlies van de hemel.
Er lekt nog wat licht uit het gaatje
De treurwilg verbeeldt zich fontein. Zij heeft...

Onder de sterren geslapen

gedicht
Onder de sterren geslapen. Lang in de tijd
liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte,
de vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.
Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen....

Aarde

gedicht
2,2 met 99 stemmen 22.323
Zoals ze leefden zo liggen ze hier
ook begraven, dicht op elkaar, bijna
hand in hand.
Spandiensten verleent men elkaar...

Onverwacht bezoek

gedicht
1,9 met 56 stemmen 10.756
God woont ver weg.
Ik heb zelfs zijn honden nooit horen blaffen.
Ik heb van zijn brood gegeten maar ik
verleerde van hem te spreken....

Zomer

gedicht
2,7 met 11 stemmen 6.618
Spilzieke zomer: het grote dringen van
mensen, beesten en browsers, van al wat
zich voortplanten wil. Daarbuiten het best
bewaarde geheim van de wereld:...

Ergens in Rusland

gedicht
3,0 met 15 stemmen 5.523
Ergens in Rusland leest nog een dame.
Zij ademt (zoals wij allen ademen moeten)
of luistert ademloos naar haar hartslag.
Zij kan maar niet geloven dat zij werkelijk leeft....

Zondagmiddag

gedicht
2,4 met 57 stemmen 19.086
Zondagmiddag, de krekels naaien de stilte.
Ik volg de spoorbaan, de brandnetels bloeien,
de bramen smaken naar niets en naar bloed.
Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen....

Natuurlijke historie

gedicht
3,2 met 15 stemmen 9.728
Heel vroeger hadden de mensen niets anders
te doen dan naar de sterren te kijken.
Ze hingen wat rond bij een bron en leefden van
noten en vijgen....