inloggen

biografie: Prosper van Langendonck

1862 - 1920

[Brussel 1862 - 1920]

Prosper studeerde wijsbegeerte en letteren, maar moest de studie wegens familieomstandigheden stoppen. Daarna werd hij was beambte bij het ministerie van Justitie (1888-1898), daarna bij de vertaaldienst van de Kamer van Volksvertegenwoordigers (1899-1918). Vanaf 1890 openbaarde zijn erfelijke schizofrenie zich, die zich uitte in depressie en zwerfdrang. Hij stierf als krankzinnige in 1920 in een hospitaal te Brussel.

Van Langendonck richtte in 1893 samen met August Vermeylen, Emmanuel de Bom en Cyriel Bysse het literaire tijdschrift 'Van Nu en Straks' op, het tijdschrift dat de Vlaamse literatuur vernieuwde. Als enige Rooms-katholiek in de redactie nam hij hierin een bijzondere plaats in, sterker verbonden met het verleden dan zijn mederedachteuren. Toch gold zijn opstel het opstel van 1894 'De herleving van de Vlaamse poëzij', als manifest van de literaire vernieuwing.

Zijn eigen werk wordt behalve door het katholicisme vooral beïnvloed door zijn 'Weltschmerz'.

Naast zijn artikelen in 'Van nu en straks' schreef hij ook essays en kritieken in 'Nederlandse Dicht- en
Kunsthalle'. Verder werkte hij mee aan het tijdschrift 'Vlaanderen'. Hij liet slechts één dichtbundel
uitgeven, namelijk 'Verzen' (1900).


Inzendingen van deze schrijver

71 resultaten.

Nederlands toekomst

poezie
3,7 met 9 stemmen 1.563
I
't Is wel die gulden mond uit 't koele Noorden,
Die ons met warme woordenklank begroet, -
De tedere en forse toon dier volle akkoorden,...

Genot bindt niet...

poezie
3,0 met 7 stemmen 1.655
Genot bindt niet voor immer: lichaamspracht
verschemert onder de eedle zieleglans:
mijn geest omhult u met de stralenkrans,
door kunstnaars slechts aan heilgen toebedacht....

Hoe eindloos lang...

poezie
2,4 met 10 stemmen 1.488
Hoe eindloos lang die nachten van ellende!
Hoe lang nog in 't verschiet de dag die naakt,
nu 'k uit de korte koortsdroom half ontwaakt,
mij oprichte en de blik naar buiten wende....

Aan ene onbekende

poezie
3,4 met 22 stemmen 2.004
'k Liet door de schouwburg onbestemd mijn blikken waren
terwijl ginds de opera wegschemerde in de vert'.
Bewustloos scheen mijn geest en 't bleef koud om 't hert.
Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren....

Zomernacht

poezie
3,9 met 7 stemmen 1.974
O! toen was er gedanst op dat verre gehucht,
in die schuren, omloverd door kanten en bomen!
Nu verzwond, in de verte, 't bedwelmend gerucht
en wij keerden naar 't dorpje, verzonken in dromen....

Wezembeek

poezie
3,7 met 3 stemmen 332
Zachtlijnig glooit het veld van gouden graan
naar 't luchtblauw, diep in zomergloed verloren,
met ruisende aren die geleidlijk gaan,
in kollen openwentlend. - Heldre koren...

SONNET.

poezie
4,0 met 2 stemmen 246
Op 't wilde golven van mijn boezem gaat
de deining van mijn donkere gedachten,
onstuimig zwellend in dees nacht van haat
en razernij, met ongekende krachten,...

De torens

poezie
4,0 met 2 stemmen 195
Ze rijzen, rijzen, hier en daar verspreid,
de hoge torens in de vlakke velden, -
als baken van gevoel, die wisheid melden
langsheen die duiz'lingwekkende eeuwigheid ......

Regenlucht

poezie
4,0 met 2 stemmen 422
En boordevol is 't herte en toch en wil niet vloeien
die staande en stille stroom in klare poëzie
op 't blad, dat 'k o! zoo graag met tranen zou besproeien,
in 't lied, dat wentlen zoude in louter harmonie;...

Schepping

poezie
4,3 met 3 stemmen 521
Omruist van zangrig bladgefluister,
door 't mystisch spel van licht en duister
omtinteld met een stalenkrans,
komt ge als een nevelschim gegleden,...

Waarom uw blik...

poezie
4,3 met 3 stemmen 291
Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
Waarom uw lach mijn lach niet wekt?
Waarom niet heel mijn hart ontgloeit
bij 't schittren van de reinste schatten...

IK VOEL MIJN LEVEN ...

poezie
4,0 met 3 stemmen 905
Ik voel mijn leven door mijn vingren vlieten,
dat leven zonder liefde en zonder zegen,
en de allerlaatste hoop dit hart ontschieten,
zo afgebeuld langs alle martelwegen. ...

O klamme koude

poezie
O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,...

En zie, 't is lente!

poezie
4,0 met 3 stemmen 457
-----------------------------------------
En zie, 't is lente! - Nevens 't kerkhof
Ligt de akker glanzend in 't verschiet,
Waar 't door zijn hand gezaaide koren...

Ik had u niet gevraagd...

poezie
3,0 met 2 stemmen 459
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen...
Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin;
de zoele meiwind wiegde kruin tot kruin
vol tere bloesems, fris als lentedromen....

Ter Levenszee

poezie
3,5 met 4 stemmen 545
De jonge zeeman stapt aan boord:
het vaartuig danst in wilde lust;
daar spant de zeewind ieder koord,
wijl ieder zeil in ronding zwelt....

En verre tochten gaan

poezie
3,7 met 7 stemmen 659
En verre tochten gaan en zullen gaan...
En schepen varen heen en zullen varen...
En ogen staren na en zullen staren...
't Slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!......

De zon

poezie
3,2 met 4 stemmen 756
De zon speelt door het loof der vorstelijke dreven,
die kruisen, heinde en verre, om 't vorstelijk kanteel;
de zon valt blinkend neer op toren en kanteel;
de zon doet levend goud op de oude kruinen beven....

Wrangheid

poezie
2,3 met 6 stemmen 423
Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;...

't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte

poezie
2,2 met 4 stemmen 922
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte;
weer slaan mij vreugdevlammen in 't gelaat,
en wat ik ál doorstond, in bittre haat,
gaat op in 't hoogtijdsvuur dat groots ontblaakte....

Mijn hart klopt hoorbaar...

poezie
3,8 met 4 stemmen 825
Mijn hart klopt hoorbaar in de zwarte toren,
boven de straten en haar dof gerucht,
en 't hijgt in zwenkende en geknotte vlucht
en klaagt in klamme duisternis verloren......

De Lethe

poezie
2,6 met 5 stemmen 622
Log stuwt de Lethe hare lome baren,
als onbewuste dromen, naast het veld
van louter licht en vreê, waar alles meldt:
Hier komt ge in 't Rijk der eeuwge rust gevaren....

'k Wou laten...

poezie
3,5 met 6 stemmen 660
'k Wou laten wat me aan leven rest uitvloeien
in melodie zo teer als 't zacht geklater
der spelensmoede bron, in 't grote water,
na schuimend stortgedruis of kronklend stoeien,...

Stijgend langsheen Sint-Goedelekerk

poezie
3,0 met 5 stemmen 1.253
O zwart gevaarte boven 't hoofd
zwaar hangend in de donkre lucht,
wat heb ik in uw diepten al
gesmacht, gebeden en verzucht!...

Dorpsbegrafenis

poezie
4,5 met 6 stemmen 1.082
Ter kerke, omdreund van doodsklokgalmen,
Rijst voor het heimvol hoogaltaar,
Waar wierook walmt en psalmen klinken,
Een zwartbefloerste dodenbaar....

Het dal

poezie
3,0 met 3 stemmen 1.277
Zie 't wijde dal, in zachte sluimering verzonken,
omsluierd van het dikkend duister, - eindloos ver,
geruisloos, lichtloos, als van d'avondwijn nog dronken.
Ginds pinkt, verdooft, pinkt weer één pinkelende ster....

De jachthoorn

poezie
3,3 met 7 stemmen 1.114
Hoort gij de jagershoren,
die galm op weergalm helmen doet,
door kalme avond boren
in ver en langgerekt getoet?...

De Zwerver

poezie
3,3 met 3 stemmen 730
De heide ontrolt haar bruine vacht
langs de eindloze avondvlakte,
waarop een grauwe wolkenvracht
in klamme neevlen zakte....