inloggen

biografie: Willem Jan Otten

Willem Jan Otten [Amsterdam 1951 - ]

Willem Jan groeide op in een milieu waar muziek een belangrijke rol speelde. In 1959 verhuisde het gezin Otten naar Laren. Zijn ouders scheidden toen Willem Jan acht jaar was. Na het eindexamen gymnasium in 1970 ging hij in Amsterdam Engels studeren. Als toneel- en literatuurrecensent werkte hij tussen 1975 en 1982 voor Vrij Nederland. Onder het pseudoniem Wilhelm Schön schreef hij in die periode met Elmer Schönberger operarecensies en voor het tijdschrift Key Notes bijdragen over muziektheater. Daarna werkte Otten als dramaturg voor de Toneelgroep Baal.

Hij is getrouwd met de schrijfster Vonne van der Meer.

Zijn literaire loopbaan begon hij als dichter met de bundel Een zwaluw vol zaagsel (1973). In 1978 werd zijn eerste toneelstuk Henry II in boekvorm gepubliceerd. Ottens bekendste toneelstuk is Een sneeuw dat in 1983 voor het eerst en in 1997 opnieuw werd gespeeld.

Als schrijver debuteerde hij in 1990 met de novelle Een man van horen zeggen. Zowel voor de hoofdpersonen in beide toneelstukken als in de novelle geldt dat zij onmachtig door geheugenverlies of verlies van spraakvermogen en de dood hun identiteit ingevuld zien door de herinneringen of het beeld van anderen.

In 1999 speelde Het Nationale Toneel Ottens bewerking van de Couperus-roman Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan.

Literaire prijzen:


1972: Reina Prinsen Geerligs-prijs
bekroond werk: Een zwaluw vol zaagsel

1981: Herman Gorter-prijs
bekroond werk: Ik zoek het hier

1992: Jan Campert-prijs
bekroond werk: Paviljoenen

1995: Busken Huet-prijs
bekroond werk: De letterpiloot

1999: Constantijn Huygens-prijs

bekroond werk: gehele oeuvre


Inzendingen van deze schrijver

7 resultaten.

Strand

gedicht
4,0 met 2 stemmen 2.869
Een zandstraal wind in de rug,
ergens tussen de badweg en Het Hon
het strand een aftelrijm van palen.
Waar de zee nog dun is als een pink...

Op de hoge

gedicht
3,9 met 21 stemmen 22.400
Liep augustus op zijn einde,
sloot de badmeester de hokjes af,
fietste neuriënd september in.
Niemand was er dan ook bij...

De pasgetrouwden

gedicht
2,2 met 343 stemmen 113.044
Gevuld met helder water staat er
op de tafel in de tuin een schaal.
Wie hem daar plaatste deze nacht,
geen flauw benul, en het is februari,...

Het wak van Eden

gedicht
3,5 met 18 stemmen 7.676
Van kindsbeen heb ik kennis van een wak.
Denk ik het in dan denk ik mij in
de voorbedachte winterdag waarop ik,
spijbelend, in de late ochtendschemering,...

Hij krijgt de tijd

gedicht
3,7 met 38 stemmen 12.440
Tussen zijn aankomst en zijn gaan ontkwam
de tijd die nodig was geweest om te bestaan.
Zoveel wist hij. Maar onder aan het strandhotel
richtten zich de golven op en vielen neer....

Sloot

gedicht
2,0 met 8 stemmen 6.909
Geen bel ontsnapt
zijn keurslijf; het wak
geslagen door een steen
groeit dicht: hij ligt...

Tegen de weemoed

gedicht
3,4 met 27 stemmen 14.282
Een karavaan voddenmannen
trekt al dagen klagend
langs het raam. Jaargetij
van stafrijm. De krant...