biografie: johannes
H.Johannes, apostel en evangelist [27 december]
Johannes, zoon van Zebedeus en Salome en broer van Jakobus de Meerdere, komt uit het gebied van het meer van Genezaret. Van beroep was Johannes evenals Petrus, Andreas en Jakobus, visser. Vanaf het begin van zijn roeping is Johannes de meest geliefde leerling van Jezus geweest: 'de leerling die door Jezus bemind werd'.
Steeds is hij aanwezig geweest bij de bijzondere gebeurtenissen in het Openbare leven van Jezus. Hij was met Petrus en Jakobus aanwezig bij de verheerlijking op de berg Tabor. Eveneens was hij aanwezig in de Hof van Olijven en op de berg Calvarie. Samen met Maria stond hij onder het kruis van de Lijdende Jezus. Op de dag van de Verrijzenis van de Heer snelde hij Petrus vooruit om zich te overtuigen van hetgeen de dames gemeld hadden. Dit alles heeft Johannes opgeschreven in zijn evangelie.
Het boek Openbaringen komt eveneens van zijn hand. In het jaar 69 kwam hij naar Efese van waaruit hij alle kerken die hij gesticht had leidde. In de jaren 95-96 werd hij door keizer Domitianus verbannen naar het Griekse eiland Patmos bij de westkust van Klein-Azie. Hier heeft hij het boek der Openbaring geschreven. Drie van zijn brieven zijn in de Heilige Schrift opgenomen
Johannes leefde tot in hoge ouderdom en rond het jaar 100 is hij nabij Efese gestorven. Hier heeft hij ook zijn laatste rustplaats gevonden. Hij is de enige apostel die een natuurlijke dood is gestorven.
illustratie: Johannes de Apostel & Johannes de Doper
Inzendingen van deze schrijver
70 resultaten.Dichten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen 
73 `t schrijven lukt niet meer
geen letter valt nog goed
ik probeer het keer op keer
alsof het blijkbaar moet
en daar ga ik de fout in
sla toch wat dagen over
niet elke dag is een begin
dat ik tevoorschijn tover
mijn hoofd zit veel te vol
geen ruimte voor een vers
`t gaat ten koste van ...
Liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 80 God liet me niet onaangeraakt
want dat zou ik weten
`t was onmogelijk nagemaakt
een update zou het heten
Jongen je bent bij mij geweest
zo klonk het in zijn stem
kijk niet zo bedeesd
ik zeg het je met klem
Alle vele tegenslagen
die je hebt gekend
zijn toch wel te verdragen
mits je e...
Achterdocht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 107 Mijn achterdocht speelt op
zo kan ik toch niet leven
stoot keer op keer mijn kop
het is mij niet gegeven
gaat het weer eens goed
dat duurt bij mij nooit lang
steeds het duister dat ik ontmoet
en word dan ook weer bang
zo gaat het nu al vele jaren
geen pilletje helpt me er bovenop
`k...
Reizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 192 Ik heb geen pak voor een begrafenis,
wel een hemd en schoenen.
De spijkerbroek ligt in de kast,
naast de `t shirts en de onderbroeken.
Ik ga niet meer naar een begrafenis,
de stemming is zo deprimerend
en ik kan niet tegen groepen mensen.
Dat heb ik in de bus die draait dan lus na lus,
...
Zelfliefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 143 Vandaag schrijf ik een zacht gedicht
een vers dat vooral over vergeven gaat
wegvegen van tranen langs een gezicht
alsof er enkel een mooie toekomst bestaat
dat ik mezelf vergeef dat ik zo hard was
nooit zwakte en liefde heb kunnen tonen
veel eenzame jaren met een gevuld glas
daardoor nooit ...
Levensvreugde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 153 Of het nu oorlog is
Of vrede
Of het nu is
Of een tijd geleden
Of het glas nu half vol
Of half leeg is
Als je het morst
Het sowieso teveel is
Of je nu aan kanker lijdt
Of een soortgelijke diagnose
Of een weg bewandelt
Die je wel zelf hebt gekozen
Of je nu in een god gelooft
Omda...
De echtkeus
poëzie
3.9 met 7 stemmen 3.354 Hoe onbedenklijk veel hangt niet van de Echtkeus af!
En hoe lichtvaardig wordt, van zwijmelliefde dronken,
Al dikwijls 't hart vertuist, en in een band geklonken,
Die pijnlijk knellen blijft tot aan 't ontfermend graf!
Mistrouw de eerste blik, 't bedrieglijk spel der zinnen,
o Gij , die wi...
Onbestendigheid
poëzie
3.7 met 7 stemmen 2.006 Vlottend op verwisselingen,
Drijven de ondermaanse dingen
Langs de snelle tijdstroom af.
Niets heeft vastheid, niets wil duren:
Op de vlucht der jagende uren
Stuift ons lot daarheen als kaf.
Wat is voorspoed? wat zijn rampen?
Niets dan lichaamloze dampen,
Ras gerezen, ras verdeeld.
Zie de...
Het onweder
poëzie
3.3 met 6 stemmen 1.814 "Lise, hoor de stormwind huilen,
Aan de donderknal gepaard!
Laat ons in dit bosje schuilen,
Tot het onweer wat bedaart."
Lise voelt haar 't hart zo jagen:
Dubbelde angst ontrust haar bloed,
Daar zij vrees voor de onweersvlagen
En voor hare herder voedt.
Maar het zwerk, steeds meer verbo...
LANG EN KORT LEVEN.
poëzie
3.4 met 7 stemmen 1.713 Wat zegt hier lang of kort,
wanneer men 't wel beschouwt?
De brave sterft te jong,
de slechten sterven te oud.
De gestrafte nieuwsgierigheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen 2.313 Laat de Wijsgeer ons verachten,
Daar hij schimpend op ons ziet;
En zich boven ons verheffen!
Kloë! och, ontrust u niet.
Zaagt gij wel, toen we uit dat bosje
Gistren kwamen - hoe hij mij
Met een nijdig oog begluurde?...
Maar ik liep hem trots voorbij.
'k Geef hem vrijheid om te gissen...
Aan de behaagzieken.
poëzie
2.8 met 6 stemmen 1.181 Och, mocht ik u nimmer aanschouwen,
ô Schone, wier bijzijn ik ducht!
Mijn oog is bevreesd u te ontmoeten;
Licht mocht u mijn hart niet weerstaan.
Niet gij, ô bekoorlijke schoonheên
Die, zelf door de liefde geleerd,
Aan de ogen van HEM wilt behagen,
Om wie gij in 't eenzame zucht!
...
Zonderling verzoek
poëzie
3.2 met 10 stemmen 2.134 Een hoefsmid, die een man had neergelegd,
Werd tot de galg verwezen door 't gerecht.
De boeren staken nu, bezorgd, de hoofden samen: -
Wie zou hun paarden thans beslaan?
't Gebrek verhelpen aan gekraakte wagenraân?
Kortom, 't was met hun plaats gedaan,
Wanneer zij geen pardon voor hunne sm...
Is 't wonder
poëzie
3.6 met 19 stemmen 2.160 Is 't wonder, dat de mens in 't leven
Het beste spoor zo moeilijk vindt?
Twee gidsen, die hem voort doen streven,
En beurtlings wenk en spoorslag geven,
Fortuin en Min, zijn beiden blind.
DE VERTOORNDE DICHTER
poëzie
3.3 met 6 stemmen 2.855 Hoe haatlijk is 't Publiek omtrent mijn lettervruchten!
Ik schonk het reeds een trits van welbekookte kluchten,
En, nochtans, 't lachte niet! maar 'k loer nu weer op wraak:
't zal boeten voor zijn grillen,
Ja, lachen zal het, 't moog dan willen of niet willen, -
Daar ik een treurspel maak.
Hoe bedachtzaam!
poëzie
2.9 met 7 stemmen 2.760 Ik min mijn geld, en 'k wil het sparen,
Mijn rust, en 'k zal ze als goud bewaren:
Want zocht ik vrienden of een vrouw
Ik had voorzeker ras berouw.
Hoe ik de zaken ook beschouw.
In 't huwelijk vind ik zelden trouw;
En waar de trouw zelfs wordt gevonden,
Waant ieder eeuwig haar geschonden;
...
De jonge Kloë
poëzie
3.5 met 4 stemmen 2.079 Kloë, zestien jaren oud,
Sprak: ik zal de min ontvluchten:
Want als men het wel beschouwt,
Doen de minnaars niets dan zuchten.
't Is of elk zijn tijd besteedt
In 't gevoelen van zijn leed.
Waar ik slechts mijne ogen wend -
Nergens vind ik twee gelieven
Die niet zuchten. Wat el...
De weduwe te Naïn.
poëzie
4.5 met 2 stemmen 994 Zwaar drukte 't lot op 't hart der Joodse vrouwe.
Nog pas verbrak de dood 't verbond der trouwe,
Of, gram te moe, verdubbelt hij haar rouwe
Om nieuw gemis:
Een zoon, de lust, de troost van hare dagen,
Met hem de vrucht, die de echtboom haar mocht dragen,
Haar Enige ligt haar van 't har...
De verrukking.
poëzie
4.0 met 3 stemmen 1.204 Geen grootheid der wereld bekoort mij.
Hoe zinkt gij, ô trotse paleizen,
Wanneer ik, naast Kloë gezeten,
Mijn oog op uw grootheid laat scheemren!
Wanneer op haar zwellende boezem
Mijn rusteloos harte mag kloppen -
ô Vorsten, wat zijn dan uw tronen? -
Daar ginds dwaalt de onlesbare hebzucht...
Aan Kloë.
poëzie
3.7 met 3 stemmen 766 Mijn Kloë, schoon ik u nooit zag,
Mijn hart gevoelde toch uw waarde;
Zo ik uw schuilplaats kon bespiên
Zou gij mij alles zijn op aarde.
Ik zong, en zingend zag ik u.
Gij woelt altijd in mijn gedachten.
Wanneer 't verdriet mijn jeugd bestormt,
Uw beeltenis kan dat verzachten.
D...
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen 1.056 Gelatenheid in 't lot
toont eerbied voor een God
die alles wat Hij geeft
zo wijs berekend heeft.
Ziet zich de onnoozle mens
gedwarsboomd in zijn wens,
zijn wrevel stort zich luid
in zucht en weeklacht uit.
Grimt hem de rampspoed aan,
hij krimpt reeds voor het slaan,
en kermt ...
Cantate
poëzie
4.0 met 2 stemmen 1.054 De nagedachtenis van Joseph Haydn, in de maatschappij Felix Meritis den 25 van sprokkelmaand 1810 gevierd.
koor.
Stemming der heiligste smart,
ô Beziel, ô beziel onze zangen!
Doe het weeklagende hart
Kwijnend verlangen! -
Grijp smachtend naar de toon, die Haydns geest gebiedt!
V...
Mijn valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 730 In een andere wereld
zou ik je nu gaan vragen
om straks de hele dag
mijn Valentijn te zijn
In een andere wereld
zou je misschien ja zeggen
en mij het gevoel geven
dat we samen kunnen zijn
In deze wereld
kan ik het je niet vragen
en hoef je niet te zeggen
dat je wel van me houdt
In ...
Aan ene jonge dichter
poëzie
3.4 met 11 stemmen 2.718 Ik las uw versje, lieve vrind!
En 'k vond het droevig leég van zin,
Maar opgepropt van ijdle wind;
En is er nog wat draaglijks in,
Dat hebt ge, weinig uitgezonderd,
Aan andren schaamtloos afgeplonderd.
Al weet gij, hoe men woord op woord
Door 't rijm doet op elkander slaan;
Al rollen zi...
Uitboezeming, bij de val van Napoleon.
poëzie
3.7 met 3 stemmen 1.538 Voorgelezen in ene vergadering van Vrijmetselaren, te Amsterdam.
Triomf! hij viel, die de aard deed beven,
De vrijheid trapte met de voet,
Die, door geweld en list verheven,
Zijn zetel vestte in mensenbloed!
't Verachtlijk Hoofd der volkverzwelgers,
(Zijn trotse slaven) maar, weleer,
Het ...
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen 1.032 Gelatenheid in 't lot
Toont eerbied voor een God,
Die alles, wat Hij geeft,
Zo wijs berekend heeft.
Ziet zich de onnoozle mens
Gedwarsboomd in zijn wens,
Zijn wrevel stort zich luid
In zucht en weeklacht uit.
Grimt hem de rampspoed aan,
Hij krimpt reeds vóór het slaan,
En ker...
OPLOSSING
poëzie
3.4 met 9 stemmen 1.091 Is 't wonder dat de mens, in 't leven,
Het beste spoor zo moeilijk vindt?
Twee gidsen, die hem voort doen streven,
En beurtlings wenk en spoorslag geven, —
Fortuin en Min, zijn beiden blind!
Ingeschonken Orde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen 729 Ingeschonken orde,
proevend als een vleugje chaos.
Het kopje als de zekerheid,
zo zeker als de smaak.
Winterlied van een landjongeling
poëzie
3.8 met 6 stemmen 1.927 Hoe sneeuwt, mijn geliefde! de vlokkige wol,
Zo blank als uw boezem, de dalvelden vol!
Het noorden ombuldert ons hutje op 't norst,
En hek en geboomte is met rijp overkorst.
't Is winter! het ijs nam de beek in bezit;
De daken der landlijke stulpen zijn wit,
En grauw en eerwaardig, met...
gozer
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen 1.183 soms kan ik hem niet
volgen
soms gaat ie
links dan rechts
rare gozer
die jezus
gat in zijn hand
lult met hoeren
noemt god de vader
maria zijn moeder
veegt met een zweep
het kerkplein aan
en
met theologen de vloer
en blind van liefde
de dood in de
ogen
ondersteboven van he...
Meer van deze schrijver...
