Alle inzendingen over haiku

Torenhoog een berk ernaast even hoog een spar wie in wiens schaduw…

schouder aan schouder zeilen twee wolkgevaarten het hoge blauw in…

Zijn spraak stelde hem voortdurend in gebreke Lezen, Jeronimo dacht dat hij het kon maar elke tekst wemelde van de voetangels en klemmen. Hij startte goedgemutst maar in zijn mond regeerde een duiveltje. Vroeg de juf waarom hij zo laat was, dan stamelde hij met veel inspanning: ‘Ik moest naar de dotter’ en zij deed zichtbaar moeite om niet…

bruïoku jouw zang klinkt mij toe als de vleugels van Orpheo- op het water - pyrrhula pyrrla in duizendschoon - 24 karaat - ³…

goed kunnen aarden daar, binnen mijn gezichtsveld torent thuisgevoel…

Opkomende bries populieren ratelen altijd bijdehand…

schoon het beschrijven van wit en zwarte schijven op een houten bord…

Een cirkeltje maan tussen vluchtige wolken op klaarlichte dag…

[Haiku] schaduwen scheren over het windstille meer een vlucht rietganzen…

[Haiku] verdorde takken uitgestrekt naar de hemel een grotesk gebed…

de boer maait het gras de machine slokt het op poept strobalen uit…

Gedicht in balans, staan zinnen open om zich verlicht te dopen. Paspoort van poëzie voelt zich een verstekeling, met of zonder gezicht. Na de woordsporen kwamen de maskers tot leven, weer doorgegeven. Muze is lijden, schaduw zien aan gene zijde, nooit ziet men het geheel. Ontdooide teksten, ontplooit zich in de breedte, oneindig…

(senryu) dagdagelijks vrij beproef ik langs zelfkanten levenservaring…

Kanjers van billen maar helaas wat een jammer geen staart om te slaan…

de berm is gemaaid - weer een groei naar de knoppen…

Een vlaschaard die bloeit maagdelijk blauw deze hier een schat voor het oog…

gekke gezichten willen verwrongen zwichten voor vreemde dichten…

Een aardappelveld van het tederste lila zo ver je maar zag…

Er moest gezongen! De vlotte krullenjongen Vulde zijn longen.…

[Haiku] schichtig als schaduw trekken herten zich terug in het dichte woud…

Katten miauwen. Een hond huilt, lijsters zingen. Mijn knopen springen.…

zwartgele vleugels brengen natuur te dichtbij er zwermt agressie…

(senryu) de spoeling is dun nu water langs wegen hoost drijven blikvelden…

reizigers in trein op plaatsen in het gelid niet zo afwijkend…

Meisjesogen ( droom der dromen - senryu) Cynthia rosea – droom der dromen – sterrenkind - * American Dream…

Avondmaalswijn vloeit; mocht diens beeldspraak krachtig zijn in elk mensenbrein. De lucht wordt anders, niet hun geest, voor wie almaar de verte zoeken. (naar Cicero) Najagen van wind... Als voortwaaiende blaadjes zijn wij mensen, vechten én werken samen met die snelle luchtstromen. De mens roept God aan…

de Demmink Doofpot - justitiële grabbelton - ? geknevelde pers…

[Haiku] schaduwen rusten op eeuwenoude stammen tot de zon hen vindt…

Hier sta ik op straat. Trots met mijn gebronsd gelaat Zat ik toch liever.…

Lichtfontein is zij, tinteling op koele huid, dorstig mijn lippen. Schoonheid overal, drinkt van de eeuwige bron, naakt en verwonderd. Stemmen in het bloed, schrijven namen in vonken vuur, nu, morgen, voorgoed. In huid, ziel en hart werd alles me ontnomen, geproefd haar vrije uur. Lopen op water, het maakt de dag weer open,…