64956 resultaten.
Tussen twee werelden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 een
spelende avondbries
het is de balans
die het rood van de
ondergaande zon hangt
tussen twee werelden
in minutieus evenwicht
waarbij tijd lijkt
uit te dijen zonder
in verglijden op te gaan
seconden stil blijven staan in
een totaal ervaren van geluk
waar grenzen
zich laten zien als reeds
vervulde wensen in de
carrousel van leven…
goed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 zoekend, wensend,
vergeet je te bestaan.
want zeg nou zelf,
het voelt wel goed
maar al heel snel
weet geen van beiden
hoe het nu verder moet.
ook dat is goed.
goed, op onverwachte momenten
wandelt datgene wat je niet zoekt
je weer nieuw spannend tegemoet.
en dat is goed.
alles begint dan weer van voor af aan,
verbijsterend hoe snel…
Hoe leven al bomend verbindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wij zijn permanent en wij zijn groei
de verandering dag in dag uit bomend
nooit de verspilde regen van gisteren,
soms wel de mist boven het water
een petgat, dan weer de wiedewaai uit wind,
tijdsmarkering, een uitspraak van een kind.
Volledigheid is uit den boze
het aannemen daarvan slechts pose.
En al heb je ginder eens de koekoek gehoord…
Alles is vier fier veelzeggend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 De onuitgegeven gedachten en regels
grond, de gezaaide dagboekfragmenten
de straten en lanen die ik slapend beliep,
dat verdrietige, de liefde, die publiekelijk
aan het voetlicht leggen, ik denk van niet.
Bij sommige momenten hoeft niemand toe
te kijken, te schoffelen in onze tuin of gazon
wat we niet hadden, te maaien of betreden.…
De leegte voorbij...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 Krachten vloeien weg
leven ontglipt mij
in schuldgevoel dichtbij,
een leegte,
niet wetend waarheen...
Niets meer willen
alles laten 'zijn'
onomkeerbaar lot,
een leegte,
niet wetend waarheen...
In die stilte
hoor ik jouw stem
zacht eerbiedig,
de volheid,
wetend waarheen...…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…
Jij kleurde het decor
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 ooit ben jij in
mijn plaatjes gekomen
viel jouw verschijnen mij op in
het anders kleuren van de wereld
een dag zoals velen
waarin wij kijken door
enkel de realiteit met de
laatste herinneringen te vergelijken
ik zag een stel ogen
die met vorm en intensiteit
een zeer uitnodigende sfeer
creëerden in aangenaam verwachten
die krachten…
Traditioneel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 al
bijna weg gegeven hand
mijn hart klopt voor jou
maar we leven onder
je vaders ogen vol
minzaam gedogen in
hopen dat de vakanties
snel zullen zijn afgelopen…
In wederzijdse dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 ik heb nog
achterom gekeken
hoop dat schaduwen
toch niet zijn meegegleden
de stille openheid
van ons contact is het
contract dat wij zijn
aangegaan in ons bestaan
altijd breekbaar in het
hectisch manoeuvreren
niet voor grenzen maar
om de ruimte te proberen
een enkel woord
of klein subtiel gebaar
is soms niet genoeg om
misverstanden…
Warme wisselstromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 als ik je zie
in ogen die dansen
dan is er altijd die lach
de ultieme uitnodiging
om mee te gaan
weer samen op jacht
we weten
dat spanning huist
in warme wisselstromen
het is de droom
die we altijd zullen spelen
zonder ons ooit te vervelen
dan raak ik jou
jij schrikt want je
weet bij god niet waar
in het onverwachte
verzamelen…
De laatste spriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 lichtvoetig
liep ik over gras
knipperend in
mijn relatie
greep de laatste
spriet houvast
voor een zekerheid
die er niet meer was
plukte later
madeliefjes
voor het grote
kringgebeuren
in onze cirkel
vertelt de krans
alle details in
geur en kleuren
we hebben nog
gezongen en met
aanwijzertje gekust
het gaf mij geen rust…
omkeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 je zei, er is geen weg terug
dit geldt voor elk woord
dat verdwijnt en vlug
zal verkeren in ‘n ver oord
het vloeiveld van schijnbaar
en waarachtig beleven
dat alles wist wat wij daar
in het zand hebben geschreven…
Er is te veel ruis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 veel ruis door het
moeten weten van alledag
we keren terug naar hoe alles was
waar verbazing en schoonheid
de triggers waren in een
relatie die bloeide door het
openen van zoveel niet weten
in pure bewondering
voor een bestaan waarin
moeilijkheden oplossen door
er samen weer voor te gaan
in die nog onbetreden ruimte
geeft het leven…
Mijn pennenvruchten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
559 ik weet
dat ik nooit
goud zal schrijven
mijn pennenvruchten
reiken niet
naar het eremetaal
zij zijn
slechts een gebaar
van goede wil
wellicht een
hoopvol delen dat
zwaarte kan schelen
het samen
ervaren polijst
hoekigheid in gebaren
jullie hebben mij
letters gegeven die ik in
woorden heb teruggeschreven…
Samen leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 ik voelde
hoe jij losliet
noodgedwongen
om weer even
bij jezelf te zijn
de pijn langzaam
te laten helen
van het altijd
onvolledige samen
onder andere namen
de gemankeerde
momenten die ooit
hemelse potenties
hadden maar bleven
steken in aardse futiliteit
wij hebben naar
paradijzen gezocht
alle wegen bewandeld om
het mooiste…
Fantasie in kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 het is
nog niet voorbij
de groene wei
met madelievenkransen
het hoge gras
waartussen wilde
bloemen zich verschuilen
voor het huilen van de wind
daar bloeit
fantasie in kleur maar
het is nog niet de
nostalgie van al gebeurd
in een doorlopend
spektakel showt dit
mirakel zijn scheppingskracht
in onverwacht hemelse pracht…
De laatste link
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
524 in klein bewegen
stribbelt materie
met vasthoudende
weerspannigheid tegen
waar eigenschappen
karakteristieken zijn
voelt aantasting
als structurele pijn
net als in het
organisch leven is
er respectvol bestaan
in met elkaar gaan
juist verbinding
is nog altijd de
laatste link die voor
het leven kenmerkend is…
In kerend tij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 ik streek
heel even
tegen de vleug
probeerde
de sporen
nog te wissen
maar mijn
handdruk was
niet te missen
zag wolken
groeien tot
een felle bui
in ogen die
al stormden
in kerend tij
waar ooit
liefde en geluk
balanceerden
brak nu de hel
in wisselend
snel weerlichten
later vonkte
weer je blik
samen jij en ik…
Parasitaire symbiose
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
502 een zwaai
ogen en een lach
vingers die nog reiken
aan wat eens was
de hoek om
dan uit zicht in
leegte die altijd gevuld
werd door jouw blik
er kaatst geen
spanning meer in het
opgeloste perspectief
de nasmaak is niet lief
nog voordat grieven
zich manifesteren in de
uitleg van het gebeuren
wil ik niet gaan treuren
maar mijn…
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 zij speelden niet
rollebolden liepen
en sprongen nooit
donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans…
Ook soms zo vergaat het mij alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Het klopt als een bus ik ben zo grootgebracht,
begroet als zelfportret steeds de ochtendstond
de verse regels uit mijn hart ziel en eigen mond
't nieuwe leven zoals het bij ontwaken tot mij komt.…
Haar mimiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 zij kende de wegen
kon ze in haar ogen lezen
zag in haar mimiek hoe diep
de paniek had toegeslagen
chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen
bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn
jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om…
Kwetsbaar vormgegeven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 lucht
volg kleuren en
patronen nauwgezet
in hun mystiek
magistrale vlucht
handen volgen
soms verbolgen
maar ook vaak blij
het vangen en vergaren
uit het diepste van
mijn kunnen tover ik
magie om toeschouwers
het beste te gunnen
zo leg ik mijn ziel heel
kwetsbaar vormgegeven
in het spirituele spel van
het circus van ons leven…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
Zonder kortsluiting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 zonnestralen
vermaalden
dipjes ongemak
verdampten
laaghangende
donkere gedachten
klaarden op
naar een hoger
energetisch niveau
waar de lach
haar positieve
spanning weer gaf
ogencontact
zonder kortsluiting
zijn afspraakjes had
ik mijn hand
terug vond tussen
jouw warme vingers
die mij lieten
weten dat vandaag
zonnig zou…
Hartverwarmend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 je lach smeulde
zachtjes rood
in het aanblazen van
plezier gaven lippen
kleine vlammetjes bloot
hier wakkerde
later het vuur van
een zorgenvrij feest
met een opgetogen
heerlijk ontspannen geest
als altijd bewogen
je ogen als aanjagers
van wat er ging komen
in het oplichten van tipjes
uit illustere dromen
vol geestdrift stortte…
Jij bent godin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
419 speels draaien
kleuren op
de rollende bal
beplakt met
sterren twinkelen
zij een miniheelal
jouw handen
bepalen in
welke banen
vingers volleren
harmonie tot in
het kleinste detail
jij bent godin
in de schepping vandaag
ik was de nacht
mag ik morgen mee
naar het paradijs
dat jij ons hebt gebracht
wil melker
01/02/…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Soms heeft leven een punt om er achter te zetten
komma's , gewoon leed, rappe dagen van leven en welzijn
liefde en hartstocht en noodzaak je hart en ziel te koesteren.…
De essentie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 als volwassen kind
hectiek dwingt
haar tot rust om
later weer voluit te gaan
want leven is en blijft
de essentie van bestaan
wil melker
05/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Binnen utopische lijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
422 leek of ik geen
keuze had er was niet
anders dan het al eeuwen
uitgestippeld pad
in nauwgezetheid
kon ik mij wel vinden
maar het dwingen zonder
vrijheid ging mij hinderen
ben uitgestapt
ten prooi aan dreigingen
van eenzaamheid en
vallen in het zwarte gat
maar ik vond het kleine
paradijs van gelijkgestemden
waar warmte en liefde…