Alle inzendingen over vroeger links 100% a

5928 resultaten.

Sorteren op:

Zomernamiddag

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.856
Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u? Het was een zonnige zomernamiddag: geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog; een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, - o zonnige zomernamiddag. En velden en weiden, en ‘t eindloos verschiet, o heerlijke, zonnige zomernamiddag, - ze lagen in diepe, gezegende vree, die vrede, wij leefden betoverd…

IK DENK SOMTIJDS...

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt, hoe wij ‘t geluk met voeten vertraden om een nietig woord, en hoe we daarvoor boeten. Ik denk me een huizeke klein en rein met bloemen in alle hoeken, een gouden zonnestraal op de vloer, en hier en daar wat boeken. Daar midden, geurend en fleurend in, uw schoonheid, de schalke, de blonde: Och neen,…

HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.950
Het haardvuur wierp zijn rode schijn door ‘t kleine, geurige kamerkijn, op uw bleek gezichtje mede: waar vond men zoeter vrede? Maar, plagend staakt ge naar de vlam het kleine voetje... en ik nam het bevend, staamlend tussen mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen. Dan vielt ge minziek aan mijn hals: en is een vrouwenhart zo vals? Wie…

DE TAVEERNE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.471
Een echte oudduitse taveerne, zingende Burschen ter lindebank, op de drempel een blonde deerne, om ‘t houten geveltje wingerdrank; van binnen gerookte balken, een krachtig bruine schemertint, en een zonnestraal, de schalke, die dartelt over kroes en pint. De tabakswolken blauwen. Poes spint er bij de koele haard; en van de wanden schouwen…

Op de hoeve

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.019
Het Angelus klept in de verte in tonen zilverhel, Grootmoeder knielt op de drempel, de kinderen staken hun spel. Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...' De kinderen zeggen 't haar na: - een zonnestraal glijdt door het lover een lichtstraal van Godes genâ. -------------------------------- uit: Gedichten (1907)…

Och! kon ik u vergeten

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.644
Och! kon ik u vergeten, mijn lief, mijn aangebeden; Maar, ijdle wens en ijdle hoop: Ik heb te veel geleden. Niet dat ik in uw armen, op uwe rode monde, geluk, te veel voor ‘t mensenhart, gezocht heb, - en gevonden. Maar dat ik om u geleden heb, geweend in doodsangstbeven al wat een hart aan tranen heeft: dat bindt me aan u voor ‘t leven…

Andere tijden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
Doffe dreunen in de nacht Getuigen van verre kanonnen Die vuurspuwend hun braaksel afleveren Op de eindeloze kust Schreeuwende mannen Gehaast door het zand Ontwijkend de fluitende kogels Uit een rode vuurmond In de bunkers rijst het stof Het zicht onttrekkend En klinken schoenen door het duister Op weg naar de dood Dorpen vieren…

'k Heb zoete liefde verdreven

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.434
‘k Heb zoete liefde verdreven uit het ontloverd nest; en als een slot omgeven mijn hart met wal en vest. De burchtpoort is gesloten, de hangbrug is gelicht; ‘t geheel is overgoten met mystisch treurig licht. Of in de voegen schijnen te bloeien bloemetjes blauw, zij zullen, zij moeten verkwijnen: zij derven zonglans en dauw. Nog zingt…

Het huizeke

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.077
Ik weet er op een Hollands plein een aardig huiske klein en rein, van rode tichelsteentjes gebouwd en vast wel een paar eeuwen oud. Puntgeveltje, met trapkens vier, vijf, zes, met houten luifel en hoog bordes, half verscholen in loverpracht, spiegelt het zich in de stille gracht ; en als er een zonnestraal over zinkt, al wat er aan is schittert…

Wij zingen, wij, de poëten...

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Wij zingen, wij de poëten, van weia, weiala, dideldidom... 't Volk vindt de zang... versleten en de poëten... dom. Wij zingen roerende sagen van weia, weiala, dideldidom... maar 't leed van alle dagen, daar geven wij wat om! Wij zingen van dwergen en elven, van weia, weiala, dideldidom... van sombre spookgewelven, waar nimmer straaltje…

Ze zeggen, de farizeërs

poëzie
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Ze zeggen, de farizeeërs dat ik U te veel bemin, en dat ik het hoofd verlieze en rake verward van zin. Zij juichen: hoe zoet de kussen van bloeiende lippekens zijn, de volle schaal smaakt zoeter met schuimende zuiderwijn. Zij huichlen: vernederend rusten voor kennis en wetensdorst, al heeft ook uw hoofd tot kussen de golvende vrouwenborst…

Op 't kerkhof

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.072
In 't lover van der dode rustplaats, bij 't zerkje van het arme wicht, heeft zich een eenzaam vogelijn het donzig liefdenest gesticht. De zoele lentewinden, ze koestren, onder feestgezuis, de zanger in zijn groene woon, het kindje, sluimrend onder 't kruis. Zo brengt ze, de milde natuur, vreugde nevens bittere nood ; het schaterend…

Adel

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Zij eisen van ons, — want zij dragen een naam, in 's lands kronijken van grote faam, — dat we zinken voor hen op de knieen; verwonderen doet hun ons spotgelach , ze dragen — ontwetend — hun naam van gezag, als een ezel... relikwieên.…

Van sterven

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Gestorven zijn is niets. In vrede, 't oog geloken, stil sluimren onder geurend mos, van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken, alle aardse kommer los, en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven geen klank meer horen, ver of dicht, van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven, blind voor het aardse schitterlicht,…

Verzoening

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.223
Kom, zij de ruzie nu gedaan, verdwijne om 't frisse rozenbekje - hoe lief 't u sta - dat pruilrig trekje, En zie me weer eens vriendlik aan.... Laat fladderend waaien in de wind de golvend losgerolde haren, en reik me, - och, ge doet het garen, de rode lippen, zoetlief kind. De handjes hier.... wat woudt ge doen? laat aan de zijden…

OP 'T KERKHOF.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.118
In 't lover van der doden rustplaats, bij 't zerkje van het arme wicht, heeft zich een eenzaam vogelijn het donzig liefdenest gesticht. De zoele lentewinden, ze koestren, onder feestgeruis, de zanger in zijn groene woon, het kindje, sluimrend onder 't kruis. Zo brengt ze, de milde nature, vreugde nevens bittre nood ; het schaatrend…

Gitaarheld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Hendriks was een naam uit de polder met vette laarzen in de klei een graanbedrijf, een boerderij, maar zijn ongebreidelde muziek klonk nu bij mij op zolder Hij maakte me zo high hij raakte me fysiek en in mijn jeugdig hoofd ontstond de kick van een ongrijpbaar bestaan vanaf dat ogenblik was het met mij gedaan…

HONEY-MOON.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Als kinderen hadden ze samen zo lang het hun heugde, gespeeld, - als kinderen hadden ze samen hun wel en wee gedeeld. En onder het stoeien reeds, noemde het meisje de makker haar man, - hij haar zijn klein, lief vrouwke: Zo bouwden ze een hele roman. Ras gingen de dagen, de jaren in wentlende vlucht voorbij ; - zij, groeide tot bloeiende…

VAN EEN DICHTER

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam; nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam; zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld, hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld. De dode heette een stumpert en machtloos nog voor één uur, nu wordt hij op eens bevorderd tot stralend dichterfiguur; nu wordt…

Het is niet goed.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Het is niet goed, door 't leven te gaan, met hoofd en blikken omhoog gericht, omhoog, - ter glanzende starrenbaan, ter eeuwig stralende lichtsfeer. Het is niet goed op een hoogte te staan, wel vele duizenden in 't gezicht, hoog boven het slijk, midden storm en orkaan, waar de kiem van worstelen en strijden in ligt. Want zij die…

De boswachter

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw, in 't mollige gras schittert peerlende dauw, op stammen en blâren, ver en dicht, speelt met de schaduw het zonnelicht, - op aller grachten zomen staan bloemekens te dromen, knikkende, geurende, slapensmoe, de heldre lentemorgen toe. Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos, …

Bekeerd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Niet bezweken onder een religieuze wolkendeken verblijf ik hier op aarde en herken het eindeloze veld van licht en donker waaruit dit 'al' ontstaat een hiernamaals of juist zonder ik dien uiteindelijk het moment dat vind ik wel genoeg als wonder.…

De Bock

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Het is zo'n winter laan waarvan je zegt lichte dooi duwt de stuifsneeuw van de bomen die geruisloos valt op het karrenspoor daaronder getrokken door de zwarte paarden die met zachte tred, als in gebed, de winter voor het laatst bewaarden.…

Klaaglied van agnes

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
In Plato's ideeën voor burgers en braven Klaagt niemand zijn nood over wetten voor slaven Wie houdt nou van dieven die jatten als raven Wie heult met de vijand is zich gaan verlagen En bezig een kuil voor de ander te graven Zo kan ik wel doorgaan met duizendéén vragen Wie niets weet van cruiseschependamp in de haven Kijkt ver als…

Struiken van de liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Er zweven onverzadigbare engelen door het park, ze dragen vleugels van angst en een kroon die pijn doet Hun hart is gewond, eenzaam Het weet niet meer in wie het woont De bomen kunnen hen niet helpen Zakkenrollers loeren in de struiken van de verborgen liefde De wethouder stuurt politie met boeien de nacht in De mensen sluiten hun huizen…
Zywa17 juni 2023Lees meer >

[ Rug aan rug zitten ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Rug aan rug zitten we tegen moeders grafsteen -- Fijne gesprekken.…
Zywa28 juli 2024Lees meer >

[ Mijn huid is gekleed ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Mijn huid is gekleed in een stromend regennet: een haakwerk dat leeft.…
Zywa29 juli 2024Lees meer >

Sywert van Lienden was gewoon in loondienst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Ik zal er wel naast zitten Ze zullen wel weer een uitzondering vinden Maar voor mij: Jan Jacob Krediet Als voormalig bedrijfsadviseur Midden en Kleinbedrijf Kamer van Koophandel Rotterdam en Vlaardingen Was Sywert van Lienden in verkapt loondienst En ook zijn maten, zijn vennoten Als natuurlijk persoon maar ook als rechtspersoon Stichting of…

Lang Zal Ze Leven...

hartenkreet
3.2 met 60 stemmen aantal keer bekeken 24.417
en 't leven zó voorbij Vroeger telde je de dagen... wanneer je jarig werd Maar dat doe ze allang niet meer... Nu wil ze het vertragen... Maar waarom zou ze klagen? Want velen halen die leeftijd niet... Dus, gewoon: Lang ze ze leven! Dus waarom zanik ik want degeen die jarig wordt.. U raadt het al.. Ben ik...…

letters tekenen

hartenkreet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.497
Letters tekenen Achtergrond, voorgrond zelden gegrond Van vandaag en vroeger maar nooit van straks Waarom schrijven?…