5928 resultaten.
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u?
Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.
En velden en weiden, en ‘t eindloos verschiet,
o heerlijke, zonnige zomernamiddag, -
ze lagen in diepe, gezegende vree,
die vrede, wij leefden betoverd…
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt,
hoe wij ‘t geluk met voeten
vertraden om een nietig woord,
en hoe we daarvoor boeten.
Ik denk me een huizeke klein en rein
met bloemen in alle hoeken,
een gouden zonnestraal op de vloer,
en hier en daar wat boeken.
Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen,…
HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.950 Het haardvuur wierp zijn rode schijn
door ‘t kleine, geurige kamerkijn,
op uw bleek gezichtje mede:
waar vond men zoeter vrede?
Maar, plagend staakt ge naar de vlam
het kleine voetje... en ik nam
het bevend, staamlend tussen
mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen.
Dan vielt ge minziek aan mijn hals:
en is een vrouwenhart zo vals?
Wie…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Een echte oudduitse taveerne,
zingende Burschen ter lindebank,
op de drempel een blonde deerne,
om ‘t houten geveltje wingerdrank;
van binnen gerookte balken,
een krachtig bruine schemertint,
en een zonnestraal, de schalke,
die dartelt over kroes en pint.
De tabakswolken blauwen.
Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen…
Op de hoeve
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.019 Het Angelus klept in de verte
in tonen zilverhel,
Grootmoeder knielt op de drempel,
de kinderen staken hun spel.
Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...'
De kinderen zeggen 't haar na: -
een zonnestraal glijdt door het lover
een lichtstraal van Godes genâ.
--------------------------------
uit: Gedichten (1907)…
Och! kon ik u vergeten
poëzie
2.9 met 9 stemmen
2.644 Och! kon ik u vergeten,
mijn lief, mijn aangebeden;
Maar, ijdle wens en ijdle hoop:
Ik heb te veel geleden.
Niet dat ik in uw armen,
op uwe rode monde,
geluk, te veel voor ‘t mensenhart,
gezocht heb, - en gevonden.
Maar dat ik om u geleden heb,
geweend in doodsangstbeven
al wat een hart aan tranen heeft:
dat bindt me aan u voor ‘t leven…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Doffe dreunen in de nacht
Getuigen van verre kanonnen
Die vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 ‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest.
De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt…
Het huizeke
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.077 Ik weet er op een Hollands plein
een aardig huiske klein en rein,
van rode tichelsteentjes gebouwd
en vast wel een paar eeuwen oud.
Puntgeveltje, met trapkens vier, vijf, zes,
met houten luifel en hoog bordes,
half verscholen in loverpracht,
spiegelt het zich in de stille gracht ;
en als er een zonnestraal over zinkt,
al wat er aan is schittert…
Wij zingen, wij, de poëten...
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.233 Wij zingen, wij de poëten,
van weia, weiala, dideldidom...
't Volk vindt de zang... versleten
en de poëten... dom.
Wij zingen roerende sagen
van weia, weiala, dideldidom...
maar 't leed van alle dagen,
daar geven wij wat om!
Wij zingen van dwergen en elven,
van weia, weiala, dideldidom...
van sombre spookgewelven,
waar nimmer straaltje…
Ze zeggen, de farizeërs
poëzie
2.6 met 8 stemmen
1.014 Ze zeggen, de farizeeërs
dat ik U te veel bemin,
en dat ik het hoofd verlieze
en rake verward van zin.
Zij juichen: hoe zoet de kussen
van bloeiende lippekens zijn,
de volle schaal smaakt zoeter
met schuimende zuiderwijn.
Zij huichlen: vernederend rusten
voor kennis en wetensdorst,
al heeft ook uw hoofd tot kussen
de golvende vrouwenborst…
Op 't kerkhof
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.072 In 't lover van der dode rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht.
De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgezuis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde natuur,
vreugde nevens bittere nood ;
het schaterend…
Adel
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.457 Zij eisen van ons, — want zij dragen een naam,
in 's lands kronijken van grote faam, —
dat we zinken voor hen op de knieen;
verwonderen doet hun ons spotgelach ,
ze dragen — ontwetend — hun naam van gezag,
als een ezel... relikwieên.…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 Gestorven zijn is niets. In vrede, 't oog geloken,
stil sluimren onder geurend mos,
van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,
en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven
geen klank meer horen, ver of dicht,
van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven,
blind voor het aardse schitterlicht,…
Verzoening
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.223 Kom, zij de ruzie nu gedaan,
verdwijne om 't frisse rozenbekje
- hoe lief 't u sta - dat pruilrig trekje,
En zie me weer eens vriendlik aan....
Laat fladderend waaien in de wind
de golvend losgerolde haren,
en reik me, - och, ge doet het garen,
de rode lippen, zoetlief kind.
De handjes hier.... wat woudt ge doen?
laat aan de zijden…
OP 'T KERKHOF.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.118 In 't lover van der doden rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht.
De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgeruis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde nature,
vreugde nevens bittre nood ;
het schaatrend…
Gitaarheld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Hendriks was een naam uit de polder
met vette laarzen in de klei
een graanbedrijf, een boerderij,
maar zijn ongebreidelde muziek
klonk nu bij mij op zolder
Hij maakte me zo high
hij raakte me fysiek
en in mijn jeugdig hoofd
ontstond de kick
van een ongrijpbaar bestaan
vanaf dat ogenblik
was het met mij gedaan…
HONEY-MOON.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.075 Als kinderen hadden ze samen
zo lang het hun heugde, gespeeld, -
als kinderen hadden ze samen
hun wel en wee gedeeld.
En onder het stoeien reeds, noemde
het meisje de makker haar man, -
hij haar zijn klein, lief vrouwke:
Zo bouwden ze een hele roman.
Ras gingen de dagen, de jaren
in wentlende vlucht voorbij ; -
zij, groeide tot bloeiende…
VAN EEN DICHTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.100 Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.
De dode heette een stumpert en machtloos nog voor één uur,
nu wordt hij op eens bevorderd tot stralend dichterfiguur;
nu wordt…
Het is niet goed.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.028 Het is niet goed, door 't leven te gaan,
met hoofd en blikken omhoog gericht,
omhoog, - ter glanzende starrenbaan,
ter eeuwig stralende lichtsfeer.
Het is niet goed op een hoogte te staan,
wel vele duizenden in 't gezicht,
hoog boven het slijk, midden storm en orkaan,
waar de kiem van worstelen en strijden in ligt.
Want zij die…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -
op aller grachten zomen
staan bloemekens te dromen,
knikkende, geurende, slapensmoe,
de heldre lentemorgen toe.
Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos,
…
Bekeerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 Niet bezweken onder een religieuze wolkendeken
verblijf ik hier op aarde en herken
het eindeloze veld van licht en donker
waaruit dit 'al' ontstaat
een hiernamaals of juist zonder
ik dien uiteindelijk het moment
dat vind ik wel genoeg als wonder.…
De Bock
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Het is zo'n winter laan waarvan je zegt
lichte dooi duwt de stuifsneeuw van de bomen
die geruisloos valt op het karrenspoor daaronder
getrokken door de zwarte paarden
die met zachte tred, als in gebed,
de winter voor het laatst bewaarden.…
Klaaglied van agnes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 In Plato's ideeën voor burgers
en braven
Klaagt niemand zijn nood over wetten voor slaven
Wie houdt nou van dieven die jatten als raven
Wie heult met de vijand is zich
gaan verlagen
En bezig een kuil voor de ander
te graven
Zo kan ik wel doorgaan met duizendéén vragen
Wie niets weet van cruiseschependamp in de haven
Kijkt ver als…
Struiken van de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Er zweven onverzadigbare engelen
door het park, ze dragen vleugels
van angst en een kroon die pijn doet
Hun hart is gewond, eenzaam
Het weet niet meer in wie het woont
De bomen kunnen hen niet helpen
Zakkenrollers loeren in de struiken
van de verborgen liefde
De wethouder stuurt politie
met boeien de nacht in
De mensen sluiten hun huizen…
[ Rug aan rug zitten ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 Rug aan rug zitten
we tegen moeders grafsteen --
Fijne gesprekken.…
[ Mijn huid is gekleed ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Mijn huid is gekleed
in een stromend regennet:
een haakwerk dat leeft.…
Sywert van Lienden was gewoon in loondienst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 Ik zal er wel naast zitten
Ze zullen wel weer een uitzondering vinden
Maar voor mij: Jan Jacob Krediet
Als voormalig bedrijfsadviseur Midden en Kleinbedrijf
Kamer van Koophandel Rotterdam en Vlaardingen
Was Sywert van Lienden in verkapt loondienst
En ook zijn maten, zijn vennoten
Als natuurlijk persoon maar ook als rechtspersoon
Stichting of…
Lang Zal Ze Leven...
hartenkreet
3.2 met 60 stemmen
24.417 en 't leven zó voorbij
Vroeger telde je
de dagen...
wanneer je jarig werd
Maar dat doe ze
allang niet meer...
Nu wil ze het
vertragen...
Maar waarom
zou ze klagen?
Want velen halen
die leeftijd niet...
Dus, gewoon:
Lang ze ze leven!
Dus waarom zanik ik
want degeen die
jarig wordt..
U raadt het al..
Ben ik...…
letters tekenen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.497 Letters tekenen
Achtergrond, voorgrond
zelden gegrond
Van vandaag en vroeger
maar nooit van straks
Waarom schrijven?…