Alle inzendingen over liefde

ik wist je slapend in aanwezig zijn zag in de mimiek van je gezicht een lichte pijn je ogen dwaalden achter gesloten leden lippen formuleerden een geluidloos vergeten pas later toen je draaide naar de rug kwam langzaam weer de ontspanning terug uit het diepe van zorgen verzachtten de lijnen naar wakker worden met goede morgen…

wanneer jouw lippen de mijne raken jouw tong zoekend in mijn mond dan lijkt het alsof ik vleugels krijg en langzaam opstijg van de grond…

Jouw lippen omsluiten die van mij nu weet ik hoe een engel kust ondersteboven allebei © Laurens Windig 22 augustus 2016…

vannacht huilde de wind grote dikke tranen ik keek van achter het raam en zag de ruiten nat de bomen en hun takken bewogen heen en weer alleen de maan stond stil en ik gevangen door dit moment jij sliep door alles heen de man mij zo bekend ik zag jouw lijf bewegen je ademhaling op en neer ik voelde al mijn liefde voor…

naast elkaar wandelen we langs een gouden strand de schemering valt rustig donker neemt zijn tijd en ondergaande zon kust zacht de horizon mooie tafereeltjes, ogen die verblinden door al die schitterende juweeltjes de liefde ontbrandt en samen wandelen we verder… hand in hand!…

jouw ogen vertellen liefdes- verhalen. hypnose en kracht ze stralen van macht. de ketting gebroken maar je neemt me goed vast!…

Lieverd, je weet dat ik de hele tijd pieker en aan je denk, liever doe ik niets liever. In dit leven hoop ik meer van jou te kunnen genieten, zonder dat de tijd voorbij zal vliegen. Ik heb nog altijd mijn kop in het zand. Maar toch stromen er tranen van mijn wang, die ik wegveeg met mijn hand. En op geen enkel ogenblik merk jij daar iets van…

in het licht van zilveren maan zag ik je ogen lachen geen klanken geen woorden er was enkel de taal van twinkelende ogen!…

Waar het mijne niet van weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen…

verliefde gedachten laten me zweven, zoeken een weg in woelige dromen enkele doornen versperren de paden, steken vervaarlijk belemmeren het komen maar mijn hart volgt vertrouwde signalen, alle obstakels worden verlangend genomen!…

ik wilde alles over liefde weten heb meters boeken stukgelezen bibliotheken bezocht toneel bekeken geluisterd naar muziek maar liefde vond ik niet wel alle draden waarmee het is verweven zoals drama en verdriet als je het patroon verliest tot ik de mensen naar elkaar zag kijken in desinteresse of begrijpen maar ook met warmte…

Bij de gedachte dat jij alleen gaat slapen blijf ik klaarwakker…

jouw positieve stralingen bereiken gezwind mijn verlangend hart wees gerust,liefste geen haast komt hier aan te pas ik geniet nu volop van bloemachtige sferen met hun rustgevende kracht mijn dromen tolereren ik denk aan jou vannacht zo vredig,zo zalig slaap zacht…!…

Hij wil liefde die hij verdient Op zijn 35ste op zoek naar meer Hij wil lichamelijk als geestelijk niveau contact Maar steeds vraagt hij zich af Vindt hij het wel Niemand die met hem afspreekt Alle deuren zijn dicht Hij wil graag alles Maar heeft niks wat hij hebben wil Waar kan hij liefde kopen Hij weet het niet meer Iedereen heeft een…

ik trotseer distels en doornen op zoek naar de liefde wegen bezaaid met spijkers en schroeven ze ogen gevaarlijk en glad maar niets houd me tegen ik ben moeilijk te stoppen op zoek naar een weg tot jouw hart ik spring en ik vlieg ik zwem en ik val maar blijf doorgaan op deze plaats onbekend, in t'heelal…

De mensen die je tegen komt, kom je niet voor niets tegen, want ze zeggen allemaal hoe dan ook iets over jou. Dat heeft ook met trillingsgetallen te maken en met aardstralen, die jou op een bepaald stuk aarde laten zijn. Ik leer meer en meer om mij heen te kijken en daardoor zie ik vaak heel mooie mensen, die ik graag nader wil ontdekken…

'It's not always love, When it should be' Het is niet altijd liefde Als het liefde zou moeten zijn De tijd de plaats het moment Bepalen het gevoel En juist zonder dat gevoel Kan het duidelijker zijn Dat er echt een heleboel Liefde ontbreekt bij pijn…

Je kroop wat dichter tegen mij op plooide je naar mijn houding Ik wist niet of je wakker was maar je zuchtte diep langdurig alsof je wakker geworden was alle triestigheid liet ontsnappen Misschien kwam het door je voeten op zoek naar warmte en gezelligheid Morgen is veraf in de koude nacht in de slaapkamer onder een dekbed met ogen open…

zomaar een ziel uit duizenden waarvan de bladeren één voor één worden ontvouwd om zo tot de kern te komen is de vraag of je het wel toelaat daar dagen niet meer lengen de wind langzaam aanwakkert de kou je wellicht de das omdoet kleuren gedachten dieper nu de tijd is aangebroken om te leren schitteren in alle eenvoud…

Een beteugelde liefde Krijgt vleugels in jouw bijzijn Gaat ademen en leven Krijgt ruimte, gaat bewegen Groter groeien, hoger stijgen Tot de hemel kan het reiken Maar zonder jou Bindt het in Kom ik weer licht bij zinnen Kan mijn rede weer wat vinden Mijn hart kan even rusten Van je handen en je kussen Tot ik je weer zal zien En kan laven…

Hou van jouw handen die me strelen Hou van jouw ogen die me betasten Hou van jouw lippen die me bespelen Hou van jouw woorden die me raken Hou van jouw onderhuidse tederheid Hou me vast…

oh, jonkvrouwe van plezier verlos me van m 'n onwetendheid wijd me in, wijd me in en breng lichaam, ziel en verstand op hetzelfde niveau als 't jouwe en laten we groeien en bloeien maar er per keer niet meer van maken dan dat wat 't daadwerkelijk is ik zal tussen ons houden, 't genot en het intieme, de gedeelde passie waarvan alleen wij…

vluchtig wordt licht als jij zwiert met de parasol jouw immens plezier danst ludieke schaduwen hier je speelt met de wind die in je blonde haren zingt jouw ogen weerkaatsen de golvende schittering van water samen op strand met het paradijselijke zon zee en zand ik houd van het lachende kind in jou jij mijn grietje en toch volwassen…

Een klein geworden man wordt opgevangen door een barmhartige zuster, die haar fruitmand voor hem uitstalt. Als volwassen kijker schrompel je ineen als door een toverspreuk, terwijl er volop ruimte is op rechts. Beiden genieten met gesloten ogen en je wordt als kijker uitgenodigd om het rijpe fruit te verwennen. Één sprong naar voren…

jij mooie man jij wijze man die het cement vormde tussen dat, wat toen nog in het verschiet lag maar waar ik nu dankzij jou de vruchten van pluk door jouw rotsvaste geloof in verbinden ben ik nog iedere dag dankbaar dat jij mijn vriend bent…

in vage flarden maar nog ongeopend hoewel vruchtdragend, gelijkend op eerder verloren, gedragen door de zachte afdronk van kruidnagel, nootmuskaat appelwijn, droombes dat ik je zie…

Het meisje in jou is altijd daar gebleven toch ook volwassen de jongen in mij blijft eeuwig en altijd kind belooft zich aan te passen…

Bruine ogen treffen zwoel priemend mijn groene Ogen dansend en bruisend in een meeslepende tango. Spel van kleuren, passie en kolkende hitte Onze ogen alle kleuren van de regenboog, zo hoog. Spetterend en vol betovering Aanzwellend tot de machtigste intiemste explosie. Tranen vloeien.…

Slaapdronken op blote voeten living in Lieflijk opent zij piepkleine oogjes Dan zo tevreden kronklend, spinnend en krabbend in mijn oude pull. Snel overeind me voor de voeten lopend. Het zachte wollen poezelige spul gaat met mijn hart aan de haal Verleidt me heerlijk, wat een feestelijk onthaal. Likjes, streeltjes kortom weer grote liefde…

Er zulke behoefte aan; een kus, lik of aai Gemis dat zo leeg en broos aanvoelt. Hand zacht strelend mijn lange lokken Arm losjes om me heen. Genegenheid die woorden overbodig maakt Krachten opwekt die bergen kunnen verzetten. Dan weet ik het weer helder en zeker Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit. Wat een prachtige naam.…