6043 resultaten.
Over je Zelf.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
552 Ben je over je zelf niet tevreden,
Onderzoek dan de ultieme reden.
Liep je opvoeding uit de pas,
Of ben je nog zo groen als gras,
Of lag het aan de omstandigheden.
Ben je eens weer jezelf,
Dan gaat het daarna vanzelf.…
Rinsma Franeker Transport
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 Mist regeert in het hoofd
Hersens die maar moeilijk
Reageren op prikkels die
Zinloos uitgaan en in
Het volstrekte niets
Lijken aan te komen
Schakeling tussen cellen
Uitgeschakeld voor nu
Tot opeens Rinsma opdoemt,
Vervoerder uit Franeker,
Holland, en ik met zachte
Drang word teruggeleid
Naar de wereld waaruit ik
Afkomstig was…
Bekijks
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
570 Meelzak met wit gestikt lint
En uitgelopen vlekken
Door chloor hopeloos
Achtergelaten op wat
Een zwembroek moest zijn
Lubberig hangend om het
Magere jongenslijf
Bibberend van de kou
Angstig wachtend op
De sprong in het diepe
Die komen gaat - maar die
Nog niet half zo erg is
Als het gejoel, geschreeuw
En gefluit van die horde…
er zaten meeuwen op dit papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
569 is mijn vleugel
niet meer dan denkbeeldig, dan een wimper
van de wind over dichte zee, ik vraag je, immer
of ik wolken ben, transparant voor het oog,
van nog minder dan een gezicht
golven ruisen door elkaar heen, harder dan ooit
tot ze het antwoord zijn geweest
ik plaats -straks- op de tijdlijn
terwijl de dag in stukken breekt
wellicht…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Meer mens ben ik niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
521 Het leven wil ik begrijpen,
Ongevraagd gekregen geschenk
Waar ik mee doen en laten
Kan wat ik wil - om er van
Te maken of niet te maken
Wat ik in mijn gedachten heb
En des te vaker ik probeer
Tot de diepte van het leven
Door te dringen des te meer
Ik tot het besef kom dat ik
Tegen een glazen plafond
Aanstoot, een dunne vlakke…
Vogelgeluiden waaien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 over de wind
een hemelsblauwe kus
op mijn rug schrijf ik wolken
kleur de seizoenen met schildersoog
de woorden fluisteren
onder mijn huid
zoals ze altijd hebben gedaan
onder de spiegel is het stil
daar drijven dromen langzaam
voorbij
vandaag ben ik een meer
morgen een oceaan…
Over ontluistering.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
454 Wordt er gefluisterd
Dan wordt er ontluisterd.
Vaak gaat het over vragen
Die geen daglicht kunnen verdragen
Die aan respectvol knagen.
Gelukkig ging ik weer beter horen
Met apparaten in mijn oren.…
Terug naar de eeuwigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Vanuit het totale niets,
Vanuit de morgenglans der
Eeuwigheid ben ik in
Het licht ontstaan
Uit en in dit licht
Geboren - licht dat
Tijdens mijn leven zo
Vaak ontbrak - 't is
Mooi geweest hier op
Deze aarde waar de een
De ander vooral het licht
Niet in de ogen gunt - dit
Samenraapsel van nietsheid
Doet mij vooral terugverlangen…
windgedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 in zachte gebaren
vochtig langs een koele wang
opgestoven door wat haar
en wild
bespeel de takken
als de dwarreling van oud bewaren
stil verkild
in doosjes van geluk
de snelle vlucht naar toen
gelijk de zilte zoen van ooit
een vlindervleugel wordt heel zacht
omhoog
getild…
Mijn woorden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Jarenlang vergezeld
door de schijn
slechts zichtbaar voor
hen die
het waagden
te verdwalen in
de onmetelijkheid van
mijn ziel
maar hopeloos
verstrikt raakten
in de spinsels
van mijn brein
Onvermoeibaar
probeer ik
letters te vangen
maar mijn woorden
verdwijnen onafwendbaar
in de kieren
van mijn leven.…
maanzand
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
540 niets verandert
de dingen gebeuren, al verberg je
het sterven
achter ribben
of in boodschappen
onzacht gesproken
laat het rolgordijn maar zakken
over woorden, over mij
laat mij
met hoog gehuil
er bestaat geen glazen zweep
geblazen
uit de maan…
Over de rolverdeling.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
432 Kan het je ook niet schelen,
Welke rol jij nu moet spelen.
Of ben je enkel blij
Met een actieve partij,
of met een passieve in je leven.
Je kunt ook eens leren
te rolleren.…
Witte regenbogen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
444 Zijn het maar wollen dromen?
Toch het verleden leeft, het
krijgt een onweerstaanbaar
vervolg uit de beker die ik
tijdloos leegdrink, de hoorn
eerder gevuld met eb en vloed
van het geluk , regelmatig
verkort en vervlogen, wreed
verkleurd in witte regenbogen
in de hartstocht van het bloed.
De bodem is nog niet bereikt
omdat ik…
naast raven en stenen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 soms denk ik
aan het eind van een lange dag
het is tijd
een stap terug
hoe het zal zijn wanneer niets meer
zich strelen laat, afstand onvermijdelijk spreekt
in alle ernst voor een groter leven
nachtogig
zonder handen om te bereiken
of je lichaam dat woelt in een doodgewone taal
soms denk ik
over loslaten en wie er na komt
wanneer…
jongens, de gezelligheid komt terug
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 boerenjongens, boerenmeisjes
en daar gaan we weer: een glaasje madeira my dear?
zijn grote snor verbergt niet veel
een stem als thuis op elke buis en olijk
woorden wisselen
terwijl de winnaars weer bedisselen
in wie er nu gewonnen heeft
thuis op de bank genieten van
een dienblad vol met thee, een kaarsje
en de happy soul of buddha
ga…
niemand kent me zoals jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Niemand kent me zoals jij
mijn diepe gevoel
mijn ware ik
mijzelf.
Zelfs ik ken mijzelf niet meer
als ik terugkijk in de tijd
naar vroeger vol
herinneringen
Wat is er toch gebeurd
in en om mij heen
dat jij nog wel weet
wie ik ben
Waar ben IK gebleven
tussen alles wat
ooit was en
is geweest
Jij kent mij zoals ik was
ver terug…
de stilte van papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 de stilte van papier
aangeraakt door zwaarte
buigen zinnen in hun klank
er is niets te horen, buitenom
de woorden rond
mijn oude oren
tegen wil en dank
het klimt in ogen, torenhoog
gestapeld tot een vorm- en uitgedacht
volgens de norm
van wat er is geleerd
elke letter kleurt verweerd en jong ook
tegelijk…
Gevangen in het idee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Gevangen zit ik in
Het idee ergens te
Moeten komen, ergens
Te moeten zijn -
En dat vooral op tijd!
Hersens die telkens
Opnieuw door stress
Worden samengeknepen
En verhind'ren dat
Ik in vrijheid leven mag
Zoals altijd…
De wereld lang leeg geweest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 BERICHT VAN EEN DOLER
Wat is de wereld
Toch lang leeg
Geweest, gevuld met
Alleen dode lichamen
Stoffelijke omhulsels
Van wat ooit mens was
Een kleine zestig jaar
Heb ik hier rondgedoold
Tussen louter lege
Hulzen en niemand die
Mij ooit gekend heeft…
Droomreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Vannacht maakte ik
Een droomreis door
Bijbelse taferelen
Na mijn eenzame tocht
Door de woestijn waar
Alleen kwartels en manna
Mij tot voedsel konden
Dienen, kwam ik aan
Bij het paleis van
De koning dat in een
Groene oase van kleur
En stilte gelegen was
En juist toen de koning
Had bevolen mij binnen
Te laten kwam ik terwijl…
Reis door de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Verstoten door de koning
Verbannen door het volk
Waar ik al zo lang toe
Behoor trek ik mijn
Lot aan en reis
In doodspijn heel
Alleen door de woestijn
Die het leven voor mij
Geworden was - dodelijke
Eenzaamheid zoals alleen
Echte eenzaamheid kan zijn
Op zoek naar een bron waar
Ik wat water kan drinken
Dat mij verlossen moet…
paraplu
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
497 zo dachten wij verbeelding
in het zwerven en het spreken
van raven
het hoofd dat alles voelt
door steenslag, tot
beneden
of op de vlucht
ik trof hem in een zwarte jas
zijn taal gelijk
dacht ik weer zo'n man
niet alles is hemelhoog
zo dacht hij regen
zonder woord…
omlijsting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 hij legt zich neer
in wind, in de tijd waar hij om
vroeg
en in die dagen reist hij
door het leven, luistert naar alles
wat stilte hem geeft
het gras verstaat zijn verlangen
het lief en leed, het hebben en houwen
het geruis van het heelal en al de andere plekken
die in een antwoord naar binnen keren
vogels, zwartglimmend, krullen zich…
Psychiater op vier benen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 Als medicatie die mij
Zo zorgvuldig door mijn
Artsen is voorgeschreven
Niet meer in staat is
Mij te bereiken over
Die verre oceaan van
Totale onbereikbaarheid,
Als gedachten die eerst
Met me op de loop waren
Gegaan onzichtbaar aan
De einder zijn verdwenen,
Is het uitsluitend nog
Jouw schitterende kop
Met prachtig glanzende…
Als de nacht gevallen is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Als het avond wordt
En niet veel later
De nacht gevallen is
Komt daar altijd weer
Die zuignap die luchtdicht
Mijn hersenpan omspant
En mijn denken stillegt -
Hersens die lamgelegd lijken
En niet tot enige beweging
In staat - het maalwerk
Van mijn hersens dat tot
Totale stilstand komt…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Vrezen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
594 Zag U wel eens een mier
met smetvrees?
Zag U wel eens een giraffe
met hoogtevrees?
Zag U wel eens een eend
met watervrees?
Zag U wel eens een hond
met straatvrees?
Ik vrees, met grote vreze,
dat de vrezen
alleen aan ons,
de mens zijn toegewezen…
gebroken wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 en de stenen dragen
mijn stille stem
zij zijn handen
vertragen het licht
en leiden me naar iets
wat ik nog niet weet
ik ben mond
moeilijker dan de waarheid
mismaakt door gifpotten
in het nachtelijk huis
is er een aards paradijs
of een open oog
om oneindig lief
te hebben
de stenen
blijven, dat wil ik geloven
binnen bereik…
er is altijd een overkant
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
592 zie de zwemmer
hij is daar en wacht op vloed
dagen om te begrijpen
wat hem doet drijven
duinen krabben
het lichaam zonder water
heeft hij dan niet gevoeld
niets dat als een rivier begon
spiernaakt
de brug is hoog, hoger
dan de honderd nerven
in het zand
een laatste ark
kokhalst splinters uit het stof
nog van de tijd over…