12647 resultaten.
lofzang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.223 waar zon en wind
in pure stilte
ontwaken
vroege vogels
hun lofzang fluiten
over water en land
ontluikt de aarde
nog in eigen
schoonheid…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
madeliefjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.152 in de vroege zon
toveren madeliefjes
een teer sneeuwtapijt…
je praat bomen tot een bos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.047 je fluistert woorden met magie
ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren
je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen
je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven andere ogen
je praat…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
OCHTENDSFEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
932 het maïsveld waarin de planten
hoorbaar groeien verbergt steeds
meer zijn geheimen als ik nader
voegen zonnebadende hazen zich
daarbij een enkele kievit alarmeert
twee keer voor hij door soortgenoten
tot zwijgen wordt gemaand kraaien
vergeten zelfs gebruikelijk te krassen
het vroege ochtendland verwacht
een warme zomerdag de reigers
vluchten…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ik heb de mooiste appels
van de boom geplukt
voelde ze in handen rijpen
jij liet je mooiste kleuren
blijken toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele…
in duizend segmenten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
857 je valt als een druppel
in stilte meegaand
vormt parabolisch
traagheid vooraan
spat zacht uiteen
in duizend segmenten
die ieder je vlucht
in vrijheid herdenken
tolt en draait
in bewegen
kaatst onderweg
de wind heb je tegen
dan stroom je samen
tot een groter geheel
ook voor jou zijn de
spatjes net even te veel…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 weer jagen flarden grijs
langs onderkanten van
een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der natuur…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 ik zag de zon
haar tranen huilden
kermis in de hel
stilte was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ik brak takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht…
weefde grijze dekens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
728 ik voelde hoe de dauw
in schemering ineens in
ochtendnevel overging
kou sneed in het licht
ontnam het vage zicht
en weefde grijze dekens
met tekens van ontwaken
in zacht gedempt geluid ging
donkerte zijn schuilplaats uit
de nacht is weer geweest
voor ieder mens en beest
kom laat de zon maar komen…
Herboren schepping
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
899 Vanuit zijn holte echoën
zijn bestaanswoorden
door feeërieke flarden mist.
Droomvogels delen
hun fluisteringen
in zijn kale kruin
en zingen de eenzaamheid
voorbij.
In hem vormt zich een zuivere melodie
wanneer zijn schaduw verdrinkt
in plasjes vloeibaar goud.…
ze wolkten hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 ze wogen wichtig
verloren lichter
golfden water
naar de zee
braken branding
schuimden witter
schreeuwden met
de meeuwen mee
verjoegen strand
en stormden straf
het jagend zand
uit eerste hand
ze wolkten hemel
in een blauwe bries
zongen luid het
rauwe zeemanslied…
anders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
795 op mijn rug
rondt de wereld
platter dan voorheen
bomen reiken
naar meer licht
kijken hoger
verdiepen
hun voeten
in het zand
dek me
met aarde
in deze stand…
het blauwe zicht blijft wolkenwit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
935 nog kiert de deur
door tocht van gisteren
en weer streept rood
tegen de muur
het blauwe zicht
bijft wolkenwit
de vloer is grauw
van paars geweest
geen draagvlak meer
wel rottend hout
van samenwonen of
waren we getrouwd…
geurend palet
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.492 een sierlijke rand omarmt
het groene land in rood
en geel
een sloot loopt hier nog
slingerend naar de horizon
wolken schilderen zich
in zuiver blauw en wit
ik bewonder het borduursel
van mijn kind
zo puur, zo ongerept…
Het wolkje
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
797 Een wolkje aan de verder heldere hemel
ontneemt de hemel de status van helder.
Het wolkje gedraagt zich als een eigenwijze
achterblijver die niet van opgeven weet.
Het is een dissident, die hoog in de lucht
protesteert tegen de gang van zaken:
de kaalslag van de helderheid, de koude
van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid
van niets…
de sirenes aan hun graf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
858 voorbij het koren rijpen
rijdt de dorser naar zijn loon
waar vroeger boeren bundels bonden
groeien granen uit een kloon
bomen krijgen nu de lengte
van de plukkers van het fruit
de takken zijn vol vruchten
en de herfst al ver vooruit
waar is de boerderij gebleven
het rieten dak, de lange stal
er staan geen bomen langs de dreven
de voedersilo…
Hemels hels water
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.551 zonder vooraankondiging
wordt de tuin bediend
bloemen buigen voor eigen leven
verduren de kracht van het helse hemelwater
vol verlangen wachtend
om zich weer op te richten
na deze zwaarvallende maaltijd…
geven zo hun zomer vrij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
910 ik hak het hout
zie de spaanders vallen
als jaren in getallen
en het deert mij niet
de gave blokken
stapel ik heel trouw
tot voorraad als het wintert
splinters aanmaak voor de schouw
zij smeulen tot een vuur
als ik hen aanblaas
hun vlam verdrijft de
kou uit het vroege uur
de jaarringen verdwijnen
geven zo hun zomer vrij…
Enfant de Boheme
gedicht
3.9 met 25 stemmen
14.382 Ik had juist vriendschap gesloten
met de wolken, broederschap met de regen
gedronken en me verzoend
met een leven van herfstige kleur
toen als een allang niet meer verwachte gast
stralend en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad
sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen…
retraite (2)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
897 gaandeweg verzacht
de rijpe zon het land
in vloeiend avondrood
verwoordt de einder
wat onbenoembaar is
vouwen mijn handen
zich tot heilzaam
gebed…
Duizenpoot
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.201 Ik ben een leuke duizendpoot
en waar of ik ook ga
dat hele zooitje pootjes
komt me altijd na
Als ik door de bocht ren
of dat ik soms plotseling stop
die pootjes die staan achter mij
het houdt gewoon niet op
Maar ik heb één gelukkie
dat maakt me echt heel blij
dat is dat ik geen schoentjes hoef
want dat was me toch een rij.…
De lente was nog nooit zo mooi
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.057 De zon schijnt aan de hemelsblauwe hemel
en laat de mensen genieten van haar warme stralen
De vogeltjes zingen luid hun eigen lied
en toveren de stilte om in prachtige muziek
De wind waait zachtjes door de bomen
en laat de bladeren dansen op haar ritme
De vlinders vliegen voortdurend rondom mij
en doen me denken aan de liefde die ik voel…
De waterlelie
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
919 Zie de lelie op het water
Dansend in de zonneschijn
Uit de donk're grond gerezen
Mag er in al z'n schoonheid zijn
Laat hij zien - ik mag er wezen
Uit de donk're grond gerezen
In de diepte stil gaan groeien
Laat hij zien - ik mag er wezen
Staat nu rustig blij te bloeien
In de diepte stil gaan groeien
Geworteld in de zwarte grond
Staat…
Wilde Flora viert feest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.117 Wanneer de Blauweregen zacht
zijn druppels glanst aan Zonnedauw
walst sierlijk het Juffertje in ‘t Groen
met een rood blozende bol Pioen
die lacht naar de grote Bereklauw
Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.085 Het leek heel even herfst, maar het is alweer voorbij,
Een paar dagen wind en regen, nu lijkt het weer op mei,
Na een aantal dagen temperaturen van twaalf graden en meer,
Schrok de natuur plotsklaps wakker en ging druk in de weer,
Het gras kreeg een kleur van opwinding en begon te groeien,
Overal zag je ineens diverse voorjaarsbloemen bloeien,…
Houterig
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.092 Ik heb een bundel aan hout opgeslagen
vol met dode takken die elkaar verdringen
goede en slechte jaren leesbaar in de ringen
versplinterd door het amputerend knagen
Herfst vergeten bladeren ritselen hun aderen
mos was de stinkende zwammen weken voor
vliegjes dansen het afgezaagde verleden door
hangen in groepjes spinsels te vergaderen
De…