4156 resultaten.
In the power of my mind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 Voor wanneer jij er niet meer bent,
weet dan dat je altijd in mijn gedachten rond dwaalt
Want ik ben er inmiddels al zo aan gewend,
jij bent het zonnetje dat licht in mijn duistere hoofd straalt
Mijn best zal ik doen, om de pijn te overleven
Mijn best zal ik doen, om naar geluk te blijven streven
Mijn best zal ik blijven doen, om er alles voor…
waarde van het denken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 iemand staat op een brug en
denkt naar beneden springen
denkt hij de kat zit
dan dagen zonder eten
denkt hij spring toch want
het leven is te weinig waard
denkt hij die afspraak
die men na moet komen
zoekt hij naar een mooie zin
om naar de overkant te lopen
kom, we gaan verder…
Vals sentiment
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
574 Een lekker vers
met veel sentiment doorweven
een echte tranentrekker
zo eentje over hoe zwaar het leven
van een boer wel niet moet zijn
voor dag en dauw gaat zijn wekker
en dan de huismoeder niet te vergeten,
ja ze zullen het weten,
zij zorgt voor Pa en de kleintjes
voor haar dertigste krom
haar leven is niet zo fijntjes
als van…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 Je kwam in kleuren als het morgenlicht
de rode roze warme tinten.
Wees welkom sprak ik zacht,
er is een woning achter deze deuren.
Zij kunnen rusten in mijn groene bed,
ik brak en viel, maar kwam geheeld naar boven.
De woorden werden tot een huis,
omzoomd door tuin met lommerrijke bomen.
Je rode roze tinten voelden zich daar thuis
en bouwden…
Mijn dromen bij de hand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 ik breek er
even tussenuit
ga alle gewoontes vergeten
vooral het dwingend geweten
een ver en zonnig land
mijn dromen bij de hand
sprookjesachtig etaleren zij hun
mogelijkheden de keuze is aan mij
maar ik wik en weeg
kan niet tot daden komen
consequenties vormen onderstromen
die mij voeren naar de werkelijkheid
ik wil drukte en geen…
Gedicht
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
489 Ik heb niets op deze aarde gezet
een ding heb ik gedaan
een gedicht van de ondergang gered
ze was zo
bevrijd geschreven
zij moest gewoon blijven leven
lankmoedig is zij
een voorbeeld niet alleen voor mij
maar voor velen
zij kan veel verdragen
en bovenal weet zij te delen
een pracht van een gedicht
zij schittert in het zonlicht
maar…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?
Adem halen
rustig adem
......halen
Was dit
-nu-
mijn leven,mijn…
Echoes van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Een kleurloze nocturne om m'n schouders
rilt bevroren in de vochtige stilte
van een nacht zonder ouders
en een dag die verkilde.
Obscuur palet van eenzaamheid
een kwaal die niet went met de tijd.…
Wie de schoen past.....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In beeld
kwamen ze:
de schoenen
per paar,in rijen
een veld
van schoeisel
die van voeten
even geen weet hadden
Ik had de indruk
dat ik voor
een moskee
aangeland was
Maar de paren
wilde er
niet vrijen
met zoveel paar ogen
op hen gericht
en zoveel lampen
zoveel licht
onbarmhartig veel
Ieder nam deel
aan dit merkwaardig…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
Vampiert onbekommerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 jij toverbalt
zuigt kleuren
van het bot dat
al kaalgevreten is
snuisterijt gewone
dingen die plots
een nieuwe tekst in
een oud lied gaan zingen
tierelantijnt en
versiert wat niet echt leeft
vampiert onbekommerd
de vrijheid die men nog heeft
maakt van de dood
een open goot in het
nu al af dingen op
dierbare herinneringen…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 ik hoor de
vroege vogels weer
schrijf letters neer in
een sprankelend verband
was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten…
Toch zijn er rafels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 ik streepte zwevend
weg in straffend raken
wist van mythische figuren
bouwstenen te maken
voor mijn komend rijk
gegrondvest op de rede
geen dwaze luchtkastelen
versierselen en ornamenten
maar transparante treden
op de ladder naar omhoog
zonder losbandigheden aan
het einde van de regenboog
toch zijn er rafels
in de krochten beneden…
Vrouwen in Marokko
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
642 Ze wandelen avond in
de schemer van 'n bladzij
bijna omgeslagen
licht schuw rond dit uur
Nog brandt
het dagelijks vuur
dooft sissend
in zee, als samengebald
ze slenteren avond in
alleen, met twee
met drieën gegroeid
tot silhouet
Herhalen met verve
hun schimmenspel
tot nacht -onhoorbaar-
in het slot valt.…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 laat mij zweven op wolken
schaars verlicht
boven het zinken van de zon
zonder notie
van tienduizend doden
en meer
niet weten
van sterven
van wraak
niet weten
van haat
laat mij drijven boven de einder
zonder besef
van verderf
van onrecht
zonder besef
van eindigheid
blind en doof
laat mij huizen onder de horizon…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik zoek je in de spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....
Maar welk
een gemis…
Taal van winter
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
645 Nog spreekt
winter taal:
van plotse bui
sneeuw of regen
Kille wind
tegen
laan en straat
spiegelglad
Buien?
je kunt ze
zien hangen
aan het loodgrijs
van het gehemelte
Nog hoor ik
de taal
in het kaal
van bomen spreken
Hoeveel weken....
voor
m'n diep verlangen
naar Lente?…
Kijken hun ogen uit....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Ze kijken
hun ogen uit
de gevels
van de Leidse panden
De levendigheid
handel & wandel
aan de grachten
het verkeer
Een dame & heer
die voorzichtig
oversteken
een hond,uitgelaten
Ze kijken
hun ogen uit
zullen er niet
...over praten
Stilzwijgend
aan de oude gracht
waarin...
bootjes op en neer.…
Voor aap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Liggen wij
niet voor aap
in onze halfslaap?
De dekens,weggeslagen
schuilend onder
de kreuk van lakens?
Alleen
met weinig
tot geen publiek
Wij lachen
ons een kriek
in dierentuinen
Waar
deze dieren zich soms
in schillen tooien
Maar wij staan
zoveel meer
voor aap
Bij het zien
van aap
aan 't apenkooien.…
Heer & Meester
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 Schaduw
is er
heer en meester
Jij leest er
een boek
en ik de krant
Een plaid
met lekkernijen
aan onze blote voeten
Zon probeert
nog te spelenvaren
tussen pril lentegroen
Niets doen....
is -bij dit weer-
het allerbeste.…
Zee in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 De golven in mijn hoofd
slaan tegen de kust
in een verwoed trachten
alles weg te spoelen
Maar mijn hart laat niets gaan
ondanks dat het beter zou zijn
om even niets te zijn
om te overstromen
De golven in mijn hoofd
overspoelen slechts de verlangens
die ik niet wil vergeten
die ik vast probeer te houden
Maar alles wat ik kwijt wil…
Kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 Elke dag
was je palet
het geel van
zonlicht
het grijs
van het ontbreken
En ik voelde
me bekeken
je penselen
volgden mijn gaan
en komen
en de twijfel ertussen
Het lentegroen
bij mijn aankomst
in het atelier
het glas
van ruiten
waarin ik me spiegelde
En dan
de kussen
op m'n huid
als doek, papier
in alle kleuren
van de…
zonder woorden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
749 je zei
helemaal
niets
maar sprak
me wel
aan
sprakeloos
was
ik…
Voor clowns...geen plaats?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
794 Voor clowns
geen plaats, geen plek
een blinde vlek
voor pret en plezier
Hier
is geen plek
voor deze artiest
voor het circus
waarin je
je tranen lachen kunt
je zakdoek
niet kunt wegstoppen
Dat je raakt
naar meer smaakt
en zelfs smacht
naar anders....
Zijn hoedjes, wijde lolbroek
zijn flapschoenen, schmink
lach en glimlach…
De tap van ongeduld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 ik proef gaten
in gebakken lucht
mensen praten niet
maar kwaken elkaar
de decibellen terug
het onverstaanbaar koor
schuift door naar waar
leeghoofdigheid de
magen rap vult aan
de tap van ongeduld
verhitte koppen
dichter bij elkaar in
alcoholische gezelligheid
vuisten op tafel als het mes
niet van twee kanten snijdt
de kroeg is…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Crematorium
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.461 Je gaat er met de bus of tram naar toe
en volgt vandaar de richtingbordjes maar.
Gebeurt het goed, kom je er met een kerst-
gevoel of zoiets moois getroost vandaan.
Het is heel erg naar maar ook weer niet zo erg.
Bedenk bij onweerstaanbaar opkomend verdriet:
Die hebben ze - mij hebben ze nog niet.
-------------------------------------…
vuile was
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 het hangt er buiten
omdat het binnen nog steeds
te smerig weer is
[senryu]…
Begrafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 Vandaag zag ik een moeder huilen
Haar zoon lag in een kist
En ik dacht heel even
God heeft zich vast vergist.
Vandaag zag ik een moeder huilen
Om het afscheid van haar zoon
En ik dacht heel even
God dat is toch niet gewoon.
Kinderen moeten ouders overleven
en niet andersom
En ik dacht heel even
God wat bent U dom.…