Netgedichten over haiku

stil dwarrelend blad verandert zwart asfalt in een gouden rivier…

de moniale de doorschijnende onthechte elke nacht hoort zij nog getrippel op de trap…

zie mij hier nu staan in mijn bonte herfstkleuren de mooiste mode…

een groot rood blad vliegt op van de binnenplaats zou ze wel thuis zijn…

op het hoge duin nu al uren loerend een vogelaar terdege verkent hij ons aller gevangenis…

het zit gewoon zo kippen leggen eieren een haan kan dat niet…

voor het slapen gaan druk ik een streepje maanlicht in mijn kussensloop…

wel zestien stippen en dan een invasie van lieveheersbeestjes…

een gevallen blad teken van een stervende en maagd in wording…

hoe omschrijf ik lucht die blauw roze paars rood kleurt en de avond kust…

Zijderups kweker het poppenhuis ontwikkeld spint er garen bij…

bevroren water lijkt op een begaanbaar pad tot je er doorzakt…

als vloeibaar zilver drijft het water in de zon die haar zachtjes streelt…

een bak vol schepen verlangend naar hoogwater ligt stil te wachten…

hij neemt een loopje met mij op de rotonde - die vroege vogel…

wandel in het bos word een met de herfstkleuren laat je zorgen los…

windmolens wieken draaien energiek wind om as naar groene stroom…

tere dauwdruppels tranen geplengd op rozen afscheid van de nacht…

zie mij eens groeien van kolf naar meel tot maisbrood 't is voor de bakker!…

Van een Griek kun je het leren hoe je granaat- appelpitjes spuwt…

striemend slaat de herfst zijn sporen, huilend om een zomer die nooit was…

de kerktoren komt niet boven het schip uit naar de rommelmarkt ik en het restant van een elfhonderd jarige op dezelfde dag viel bij het kijken de beschadigde theepot voor een zacht prijsje zonder parasol een witte en een rode wijn bij de italiaan een kam bananen in de natuurwinkel jane helpt mij wegen drie schoonheden de jongste…

zeventien ganzen schrijven vrijheid in de lucht vlucht van de seizoenen…

de blauwbeige gaai snoept van te vroege bramen herfst in augustus…

lamplicht vangt een mot de wrede vuurgloed verzengt het vleugelpapier…

spiegelbeeld kijkt stil wateroppervlakte toont zelfs geen rimpeling de wind is stil gaan liggen op het zachte waterbed…

De witte zeilen maken donkere heuvels minder bedreigend.…

Woordenwaterval ongeremd klaterend in meer vol emoties…

Vogelengezang doorklieft dra het donkerzwart de dag gloort in goud…

Lentezon doorbreekt de herfst in natte ogen een regenboog vormt…