35387 resultaten.
Over zachtheid, onbuigzaam
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.578 Van rots tot diepte en de zeis
die zijn beweging kiest; van golf
tot boegspriet en het meer
dat in zijn vloot de waarheid regeert
met de vaardigheid van stromen. Kringloop
van gevoel, de vaste hand
die met de zekerheid van licht
de sporen drukt van voet tot stap
tot zelfsprekend gemak.…
lippenrood toont blauwe kou
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.084 witte vlokken dansen
hun kristallen in het zicht
ik zie het grijsgroen van je ogen
de tranen op je wimpers
in je winterse gezicht
je lippenrood
toont blauwe kou
ik weet je handen warm
smelt voor jou als vrouw omdat
jij die sneeuwbal naar me werpt
we glijden samen
onze baan die alsmaar
gladder wordt, willen
graag rechtuit, de voeten…
pauken roffelen naar finale
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.018 in mijn hand
het land trekt me omlaag
de grond waarop ik stond
blijft mij nog steeds de baas
maar ik heb een orkest besteld
als bodem zo haar eisen stelt
dan wil ik ondergaan
in jouw muziek want ik
heb je hartstochtelijk lief
violen snerpen pijn
in licht touché voel ik
jouw vingers die me raken
een strijkstok in bewegen
kan het leven…
de cirkel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.115 wie telt de druppels
van het dauw, zoet en zacht
wie was het kind
dat liggend nog lacht
totdat de aarde haar zal ontvangen
in dankbaar verlangen
te geven, te verzorgen
opdat op n frisse morgen
de dauw likt aan het blad
van een volgend levenspad…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
Nederlands.nl
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
13.707 Meegaan op de
golven van verdriet
jubelend bij
ontluikend leven
bij ravijnen en
dalen reis
ik mee
Vandaag moet
ik bekennen:
www.nederlands.nl
dank-u-wel!…
zo ondeugend als ik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.247 jij, mijn klein privé
in je lach en je blik
bent net zo
ondeugend als ik
met een twinkeling
in mijn ogen heb ik
de waarheid voor even
verbogen om samen te zijn
je stem raakt
waar anderen falen
je handen weten feilloos
het beste uit me te halen
je lippen zijn zacht
als zijde zo puur
jouw kus heeft de hemelse
duur van een…
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 ik hoor lente
in je stem
zie ondeugd
in je ogen
voel sprankelend
nieuw leven in
zonnestraal beloven
in zachte ondertonen
wortelt een begin
ik ging daar tegen in
jij kleurde blauw
van kou naar geel
de winter was
voor ons te veel
in donkere uren
verstreek de tijd
in noodgedwongen
ledigheid, zij moest
niet langer duren
een nieuw…
Doodstil
gedicht
3.0 met 32 stemmen
14.156 Ik was nog niet geboren
of ik was nog steeds in leven.
---------------------------------
uit: 'Velerhande gedichten', 1997.…
het vroegrijpe rood
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
973 ik kus je
het aards paradijs
de hemel die
ons heeft ontbroken
altijd was er
het vage vuur
waarin een misstap
in pijn werd gewroken
jij was de rib
die God heeft genomen
ik voel het gemis van
wat mij is ontnomen
de cyclus is rond als
de maan er weer staat
in eeuwigdurend herhalen
blijft ons verlangen steeds stralen
kom vlug mijn…
Pretletters
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.503 me met energie doorstromen
Gooi alle pijn en hoop overboord
Samen met mijn verloren dromen
Ik laat mijn ziel een tijdje rusten
Veel meer nodig…….. heb ik niet
Doe mezelf fijne gedachten cadeau
En reken af met al mijn verdriet
Ik verf de lucht in mooie kleuren
Steel de zon om me aan te warmen
En ga er lekker weer van genieten
Nu het leven…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
liep op blote voeten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.205 ik zag je
in een zacht ontmoeten
gras werd groener in het zoeken
je gaf me lenteweelde
in een wilde bloemenkleur
liep op blote voeten
de geur bleef hangen
tot het voorjaar gluurt
en toekomst warme uren duurt
er komen wolken voor de zon
ook jij draait je nu om
elkaar in tegenlicht bekijken
wie is er dom, wat was er stom
moeten we…
een vleugje erotiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.871 je keek,
ik voelde hoe zachte zijde
langs mijn tepels gleed
je lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieen even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 ik wil je schilderen
maar het linnen is te grof
in zijde zie ik iedere lijn
zo dicht wil ik graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid…
Maan
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.614 In het schemer
van je gedachten
leeft de liefde
een dubbel leven
ze gaat nooit slapen
maar leeft voort
in het schijnsel
van de maan
je voelt haar
in de trilling van de lucht
je ziet haar
lopen op de maan…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
in vliegende galop
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
993 ik zie je
als mijn zomer
berijd de lente
als een paard
stijgbeugels zijn
omgekeerd geaard
ik houd je
warmte vast als
jij weer galoppeert
schuur langs je flanken
je steigert als ik je heel
plotseling diep penetreer
we rijden samen
in gestage draf
versnellen dan de pas
gaan in vliegende galop
met af en toe vertragen om
elkaar wat…
in diepe kleuren blauw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
998 ik heb met je
op strand gestruind
oude liefde
weer hervonden
woorden kwamen
er vanzelf uit
alsof verloren
jaren niet bestonden
schelpen die
we raapten wisten
het verleden ruimschoots
goed te maken
in diepe kleuren blauw
vertelden zij over de
tijd dat wij elkaar
in liefde smaakten
de eerste kus
onwennig nog
maar jij was lief…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 in de schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij…
levensvisie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
984 Zelfs de redelijkheid zoekt redenen,
deze vanzelfsprekende gedachten nog,
op orde te willen en zullen brengen.
Chaos is in opmars en sterker dan ooit,
zullen snel uitrukkende wanordeningen,
marcheren door de echoënde gangen.
Zie nu de omvergeworpen systematiek.
Gaten in theorieën niet langer opgevuld,
met zo gezegd: "zelfhardend pleisterwerk…
Ik hou van mijn bloem
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.206 Dolend in een wereld
vol met haat en angst
spring ik in een vijver
die de liefde kent
en mij als mens erkent.
Een gevoel van thuiskomen
ontaard zich in rust
alles kan mij gestolen worden
geluk is op dit moment
te duidelijk aanwezig.
Ik hoor anderen spreken
gehaast en ondoordacht
mijn hart slaat over
gevlucht in een eenzaamheid
die…
Rafels
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
896 je handen strijken
alles glad
rafels blijven
krullen door je lach
ondeugend
knip je er wat af
voor schone schijn
onderhuids
waar draden
nog vervlochten zijn
stoeit het patroon
in vele variaties
op zoek naar de
onmogelijke lijn…
momenten
hartenkreet
4.6 met 29 stemmen
1.551 Het gaat niet om de momenten,
dat we alleen maar ademen
Maar juist om de momenten,
die ons de adem benemen
Het gaat niet om de momenten,
dat wij onszelf verliezen
Maar alleen om de momenten,
dat wij gevonden worden
Het gaat niet om de momenten,
dat wij stoppen met leven
Maar vooral om de momenten,
dat wij het onverwachte de kans geven…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…
in het blauwgroen van je ogen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.134 je brengt structuur
in muren tot gezichten
je ademt liefde in
het ruisen van de wind
in het blauwgroen van je ogen
lees ik dat je mij bemint
ik ga je zien als morgen
woensdag wordt, de nachten
zijn geweest en dagen
zijn gesmoord in wachten
ogen zullen even blikken
schrikken en elkaar verbazen
ik zal je stem herkennen
in de woorden…
Gevangen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.076 Ik zit gevangen in mijn leven,
mijn hart gaat langzaam kapot
en jij hebt daarvan de sleutel,
dus steek hem in het slot.
Want als ik mijn hart kan luchten
en mijn gevoelens komen vrij,
dan kunnen we samen verder,
dan worden jij en ik weer wij.…
je bloost in samenzijn
netgedicht
2.9 met 234 stemmen
46.851 ik voel je komen
in de voorjaarszon
met lichte stralen
vat je mij rondom
uitbundig danst
de zomer in vizier
er is een klein gemis
jij daar ik hier
gelijk voelen we het warme
in haar intiem omarmen
ze kleurt onze gedachten
met een ultiem verwachten
je bloost in samenzijn
het roze-rood is
nu nog zonder pijn
in eerst ontmoeten
laat…