Alle inzendingen over albert heijn

1696 resultaten.

Sorteren op:

Monarchvlinder

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 888
Fragiel meeliftend op de wind is dat leger van miljoenen en-bloc individueel door de schaduw van het geheel nog altijd een raadsel op de radar. Ver weg staat het geboomte waar ze samenhokten naar gewoonte, maar de bomen bedreigd door droogte trokken op naar groter hoogte. Vlinders waren vinders. Werden zoekers.…

HET MISDRIJF

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Gij zijt mijn Heer, mijn Vader en mijn Vriend. Als ik misdreef dan deed ik het door u. Ik die misdreef, die van mijzelve gruw, Ik heb misdrijvend u alleen gediend. Ik die misdreef en die, uw straffen ziend, Staan zal gelijk uw zoon, niet blind, niet schuw, Straf mij en duld dat ik als eenmaal, nu Vóór u zal staan, wel bevend, niet ontvliênd…

Plotselinge dood

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.285
De Dood zat in u en ge wist het niet, Hij scherpte ’t mes al en ge wist het niet – Gij en uw jonge vrouw, gij schertste en lachte – Hij mikt naar ’t hart en hij mist het niet.…

HET BLIKSEMVUUR

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
Omdat uw huis niet op de weg van de bliksem lag Maar juist daaraan, schrikt ge op en stierft gij niet. Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken. Wat ware mij 't leven als het niet z6 was : dreiging en duisternis, Gloed en angstwekkend geratel en daar ikzelf in,…

STUUR 'M DAN NIET HEEN

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Als een mens komt met vriend'lijk ooggekijk, Mond die iets liefs vertelt, Stuur 'm dan niet been: 'keer morgen weer.' Want wat één mens een andre liefs bescheer', Is zonneschijn, die door de wolken welt, Of een geplukte bloem gelijk. Als zonneschijn, die door de wolken welt, Drijft alle liefs voorbij. Kijk op en zie of weet het niet; Het…

Lachen en Schreien.

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Ik wenste dat mij mocht gebeuren, Nu en voortaan, - Heel goed te zijn voor hen, die treuren, Nu en voortaan. Want als ik blijf behou'en Gezang en de vreugd daarvan, - Dan weet ik, dat ik al wie rouwen Oneindig troosten kan. Want al mijn zangen in mij Zijn boodschappers van vreugd: Zij dragen goede tijdingen, En hemelse verblijdingen…
Albert Verwey16 december 2015Lees meer >

Niet de hand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 863
Niet de hand die in de aanval gaat of het hoofd van de denker aldoor steunt niet de hand waardoor het laatste uurtje slaat en op welk ritme de dag des oordeels kreunt niet de hand die zichzelf vergat en sloeg of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt opdat in duisternis een…

De deizende sterren

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 988
De deizende sterren, zij tink'len Hun vesper mij na, waar ik rijs, Tot die tonen mijn voeten besprink'len Op de trappen van 't zonnepaleis.…

Pinokkia

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 735
De slinkse Antoniette ging er met Gepetto van tussen. Mijn vader legt mij niet meer op bed en ik doe het zonder zijn kussen. Ik mis zijn grijze kuif en kippige blik. Ik voel dan wel geen bloed in aders kloppen, maar het lot waarin ik mij nu schik doet zelfs van een pop de omloop stokken. Hier zit ik dan en overdenk mijn zonden. Ik heb…

Kindvluchteling

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
Hoe licht dat na de tijd bereisd en zwarte gaten doorkruist te hebben, dooreengeschud, verstikt, geplet als navrant juweel opkrabbelt in de ogen van een kindvluchteling.…

Tattoo

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
Als ik me al solidair verklaar met een club die vroeger simpelweg voor anker ging, maar nu op armen en benen, indianennamen, goeroes, schedels, totems brandt en daar waar plek is onder de oksels nog wat linten in knoeierige bomen hangt, verloren liefdes alsof het niets is wissend en die met heel die beeldenstormneurose zelden getuigt van authenticiteit…

COPD

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Ik kom als invalhulp bij deze klant voor de allereerste keer. Als altijd doe ik een quickscan; ik inventariseer. Wat voor vlees heb ik in de kuip? Houdt de verwording hier al huis? Ligt de hulpvrager soms in een stuip? Kijken hoe ik de boel het beste kuis. Waar begint de afvalberg? Soms bij dat bord met kiprestanten? Nooit eerder zag ik…

Crooner in bad

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
Hij werd gevonden in een achtertuin. Een papegaai dient van zich af te lullen. Zwijgt hij of wordt hij kort van stof dan gaat hij bij de oude prullen. Vond hij ons heksje Caro mooi? Hoewel nog wat verlegen hupte hij snel nader in de kooi en toonde zich wel toegenegen. `Onno' werd zijn roep- en doop-, `Zel' wat flauw zijn achternaam.…

De straathond

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 804
Wáááf wáááf wáááf - wááááf wáf wááf wáááf wááááf wáááf - wááááf - wáááf wááf etc. (Utrecht) Whauhf whauhf whauhf - whauhf whauhf whauhf whauhf whauhf whauhf whauhf whauhf - whauhf whaufh etc. (Den Haag) ETCETERA…

De laatste dag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 684
Mensen waren uitslag, sjacherende zakken vocht gehuld in portefeuillevacht. Niemand die nog dieper zocht. Zwaarwegend de balansen, derivaten, koersen, aandelen, gedroomde financiële kansen; de natuur kon niet meer helen. God was de lol vergeten die het maken van de aarde gaf, had hen het liefst eraf gesmeten en keerde zich vol walging…

De misantroop

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Gekleurd beschrijft het bijbelboek hoe ik leven schiep op elke hoek en dat al wat is bij mij begon, maar ik had niet de hand in licht en zon; pas later ben ik in mijzelf gaan geloven en kwam het kind in mij naar boven. Ik deelde land en zee in tweeën en schiep zingend de zeven zeeën. Toen ik aan de mens begon, miste al terstond een elektron…

Gods slaaptherapie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Ik tuurde gisternacht vanaf mijn stee de diepte in naar het wel en wee. Ik raad gevloek niet aan, maar snap nu dat het fijn is om je af en toe te laten gaan. Ik wond me op over dat gekloot op aarde en het duurde godverdommes eer dat ik bedaarde. De mens raakt dan wel aangekleed, maar wordt ook meer en meer proleet en ik acht hem inmiddels…

Ontwaarding

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Ik weet niet of u het net zo ervaart, maar ook als een eencellige door ons uitsterft, zijn wij weer wat minder waard.…

Smurfin 2.0

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Geachte Peyo, U schrijft erg leuk over uw Smurfen, maar neem die meid eens bij de lurven liefst met bandeloze fantasie, want in dit rolmodel herkennen wij ons niet. Maak er desnoods een snol van die als geen ander flirten kan met haartjes op haar bovenlip en in gebloemde slip heel hip. En die zuigelingendruif die haar de weg verspert…

Inundatie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
Het kraaien van de haan waarschuwt voor ongenade. Hoe de schop de grond ingaat, er kracht gezet wordt op de spade! Emmers worden neergelaten en vullen zich met zand. Het graafwerk door soldaten is nog geen ogenblik gestrand. Er is koortsachtig overleg dat vast en zeker ons betreft. Vinden zij hier net als wij de weg? Is er ook van ons…

Aai!

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Aai mijn Iphone eens; breng hem maar op gang, als het kan een leven lang! App! De ai is de traagste, maar mijn `I' is de snelste; de hele dag een aandacht van jewelste! App! Een moderne vorm van watjes in je oren; geen natuurgeluid dat nog kan storen. Allemaal aardappelbovisten, verslaafd door ondernemerslisten: `I'-adventisten…

De Wever

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Zij kloppen aan de deur: zij klagen Dat ik niet luister. Ik berg voor allen die mij plagen Mijn kalme luister. Ik ben veel zachter en veel stiller Dan ooit geloven De durver, weter en bediller, Drukken en groven. Mijn huis een hoge en lichte kamer, Mijn dag een morgen, Ben ik een hemelse beramer Van aardse zorgen. Mijn…

Gelijk een vader zijn onwillig kind

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 935
Gelijk een vader zijn onwillig kind Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart, En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, - En onder 't straffen in zichzelve zint En hoopt óf het berouwvol wordt, - en mart, O zo verlangend, na die dubb'le smart Héél lief te wezen voor zijn…
Albert Verwey18 december 2016Lees meer >

Permafrost

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Hoeven modderen traag door een ontdooide bovenlaag. Broeikasgas verandert toendra in plas-dras. Het gewei is ijdeltuiterij, machismo zonder doel, een zwemblaas een uitkomst nu het land wordt overspoeld. Kariboe, waar kan je nog naar toe? Een leger muggen zuigt je leeg. Dat wat je van ons op je bordje kreeg, maakt je meer dan methaan-moe…

Was 'k nu bedroefd

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Was 'k nu bedroefd, 'k zou met de droefsten schreien: Zó droef als ik kan toch geen droef mens klagen: Maar tóch zou 'k zeggen: klaag om 's Levens slagen Niet wild, niet zó of 't u niet mócht kastijen. Krom krimpe ik van verdriet; — 'k tere uit van lijen; — Mijn arm hoofd snapp' niet waarom zulke plagen; — Maar wee, weé mij! als ooit…

BLAUW EN ROOD

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 965
Al liepen alle vrouwen nou Op straat in blauwe japonnen, Al liepen hun mannen ertussendoor In rode pantalonnen: Ik zag ze niet door 't luchteblauw, Dat hemelse blauwe wonder; Ik zag ze niet door 't pannenrood, Waar 't stadsvolk wonet onder. Met luchteblauw en pannenrood, Was de wereld schoon beschilderd; Maar door onze zonden zijn hier…

EXIT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Op de klok van de eeuwigheid bedeeld met een seconde tijd hebben we het onmogelijke gepresteerd, de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd, zodat er niet veel meer van ons resteert dan een proef van weinig waarde, een schimmelige laag, die het verdient door een brute vlaag te worden weggevaagd naar een verre ster om na nogmaals proberen weer…

De schone wereld

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Iedre morgen na het nachtlijk slapen Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen. Iedere dag heb ik haar weggegeven, Telkens één dag meer van 't eigen leven. Telkens een kortstondiger bewoner Zie ik haar belanglozer, dus schoner. Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…

ZANG.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Mijn ziele is in mijn zangen, Mijn zang is mijne ziel: Mijn lied is 't zoet verlangen, Dat in mijn harte viel. Dat groeit daar stil verholen, En groeit straks wonderhoog, En rankt in duizend bloemen Der wereld uit het oog.…
Albert Verwey17 september 2017Lees meer >

Aan F. van Eeden

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
Ik ben gestemd om een sonnet te maken, Teer-blauw als mij Japanse verzen lijken, Zo vlak als water, dat geen rimpels strijken Tot vloeiend matglas, waar zij de' oever raken. Fijn porselein met verwende smaken, Bleek-blauwe poppen die zo wijd uitwijken, En zonder perspectief - de rijken kijken Bij 't kopen, of de kleine barstjes kraken.…
Albert Verwey27 september 2017Lees meer >