1696 resultaten.
Monarchvlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
888 Fragiel meeliftend op de wind
is dat leger van miljoenen
en-bloc individueel
door de schaduw van het geheel
nog altijd een raadsel op de radar.
Ver weg staat het geboomte
waar ze samenhokten
naar gewoonte, maar de bomen
bedreigd door droogte
trokken op naar groter hoogte.
Vlinders waren vinders.
Werden zoekers.…
HET MISDRIJF
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Gij zijt mijn Heer, mijn Vader en mijn Vriend.
Als ik misdreef dan deed ik het door u.
Ik die misdreef, die van mijzelve gruw,
Ik heb misdrijvend u alleen gediend.
Ik die misdreef en die, uw straffen ziend,
Staan zal gelijk uw zoon, niet blind, niet schuw,
Straf mij en duld dat ik als eenmaal, nu
Vóór u zal staan, wel bevend, niet ontvliênd…
Plotselinge dood
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.285 De Dood zat in u en ge wist het niet,
Hij scherpte ’t mes al en ge wist het niet –
Gij en uw jonge vrouw, gij schertste en lachte –
Hij mikt naar ’t hart en hij mist het niet.…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Omdat uw huis niet op de weg van de bliksem lag
Maar juist daaraan, schrikt ge op en stierft gij niet.
Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.
Wat ware mij 't leven als het niet z6 was : dreiging en duisternis,
Gloed en angstwekkend geratel en daar ikzelf in,…
STUUR 'M DAN NIET HEEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.111 Als een mens komt met vriend'lijk ooggekijk,
Mond die iets liefs vertelt,
Stuur 'm dan niet been: 'keer morgen weer.'
Want wat één mens een andre liefs bescheer',
Is zonneschijn, die door de wolken welt,
Of een geplukte bloem gelijk.
Als zonneschijn, die door de wolken welt,
Drijft alle liefs voorbij.
Kijk op en zie of weet het niet;
Het…
Lachen en Schreien.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.182 Ik wenste dat mij mocht gebeuren,
Nu en voortaan, -
Heel goed te zijn voor hen, die treuren,
Nu en voortaan.
Want als ik blijf behou'en
Gezang en de vreugd daarvan, -
Dan weet ik, dat ik al wie rouwen
Oneindig troosten kan.
Want al mijn zangen in mij
Zijn boodschappers van vreugd:
Zij dragen goede tijdingen,
En hemelse verblijdingen…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 Niet de hand die in de aanval gaat
of het hoofd van de denker aldoor steunt
niet de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een…
De deizende sterren
poëzie
4.0 met 4 stemmen
988 De deizende sterren, zij tink'len
Hun vesper mij na, waar ik rijs,
Tot die tonen mijn voeten besprink'len
Op de trappen van 't zonnepaleis.…
Pinokkia
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
735 De slinkse Antoniette
ging er met Gepetto van tussen.
Mijn vader legt mij niet meer op bed
en ik doe het zonder zijn kussen.
Ik mis zijn grijze kuif en kippige blik.
Ik voel dan wel geen bloed in aders kloppen,
maar het lot waarin ik mij nu schik
doet zelfs van een pop de omloop stokken.
Hier zit ik dan en overdenk mijn zonden.
Ik heb…
Kindvluchteling
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
601 Hoe licht dat na de tijd bereisd
en zwarte gaten doorkruist te hebben,
dooreengeschud, verstikt, geplet
als navrant juweel opkrabbelt
in de ogen van een kindvluchteling.…
Tattoo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
758 Als ik me al solidair verklaar
met een club die vroeger simpelweg voor anker ging,
maar nu op armen en benen,
indianennamen, goeroes, schedels, totems brandt
en daar waar plek is onder de oksels
nog wat linten in knoeierige bomen hangt,
verloren liefdes alsof het niets is wissend
en die met heel die beeldenstormneurose
zelden getuigt van authenticiteit…
COPD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 Ik kom als invalhulp bij deze klant
voor de allereerste keer.
Als altijd doe ik een quickscan;
ik inventariseer.
Wat voor vlees heb ik in de kuip?
Houdt de verwording hier al huis?
Ligt de hulpvrager soms in een stuip?
Kijken hoe ik de boel het beste kuis.
Waar begint de afvalberg?
Soms bij dat bord met kiprestanten?
Nooit eerder zag ik…
Crooner in bad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
649 Hij werd gevonden in een achtertuin.
Een papegaai dient van zich af te lullen.
Zwijgt hij of wordt hij kort van stof
dan gaat hij bij de oude prullen.
Vond hij ons heksje Caro mooi?
Hoewel nog wat verlegen
hupte hij snel nader in de kooi
en toonde zich wel toegenegen.
`Onno' werd zijn roep- en doop-,
`Zel' wat flauw zijn achternaam.…
De straathond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
804 Wáááf wáááf wáááf - wááááf wáf
wááf wáááf wááááf
wáááf - wááááf - wáááf
wááf etc. (Utrecht)
Whauhf whauhf whauhf - whauhf
whauhf whauhf whauhf whauhf whauhf
whauhf whauhf - whauhf
whaufh etc. (Den Haag)
ETCETERA…
De laatste dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Mensen waren uitslag,
sjacherende zakken vocht
gehuld in portefeuillevacht.
Niemand die nog dieper zocht.
Zwaarwegend de balansen,
derivaten, koersen, aandelen,
gedroomde financiële kansen;
de natuur kon niet meer helen.
God was de lol vergeten
die het maken van de aarde gaf,
had hen het liefst eraf gesmeten
en keerde zich vol walging…
De misantroop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.099 Gekleurd beschrijft het bijbelboek
hoe ik leven schiep op elke hoek
en dat al wat is bij mij begon,
maar ik had niet de hand in licht en zon;
pas later ben ik in mijzelf gaan geloven
en kwam het kind in mij naar boven.
Ik deelde land en zee in tweeën
en schiep zingend de zeven zeeën.
Toen ik aan de mens begon,
miste al terstond een elektron…
Gods slaaptherapie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Ik tuurde gisternacht
vanaf mijn stee
de diepte in naar het wel en wee.
Ik raad gevloek niet aan,
maar snap nu dat het fijn is
om je af en toe te laten gaan.
Ik wond me op over dat gekloot op aarde
en het duurde godverdommes
eer dat ik bedaarde.
De mens raakt dan wel aangekleed,
maar wordt ook meer en meer proleet
en ik acht hem inmiddels…
Ontwaarding
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 Ik weet niet of u het net zo ervaart,
maar ook als een eencellige door ons uitsterft,
zijn wij weer wat minder waard.…
Smurfin 2.0
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.043 Geachte Peyo,
U schrijft erg leuk over uw Smurfen,
maar neem die meid eens bij de lurven
liefst met bandeloze fantasie,
want in dit rolmodel herkennen wij ons niet.
Maak er desnoods een snol van
die als geen ander flirten kan
met haartjes op haar bovenlip
en in gebloemde slip heel hip.
En die zuigelingendruif
die haar de weg verspert…
Inundatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 Het kraaien van de haan
waarschuwt voor ongenade.
Hoe de schop de grond ingaat,
er kracht gezet wordt op de spade!
Emmers worden neergelaten
en vullen zich met zand.
Het graafwerk door soldaten
is nog geen ogenblik gestrand.
Er is koortsachtig overleg
dat vast en zeker ons betreft.
Vinden zij hier net als wij de weg?
Is er ook van ons…
Aai!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.063 Aai mijn Iphone eens; breng hem maar op gang, als het kan een leven lang!
App!
De ai is de traagste, maar mijn `I' is de snelste;
de hele dag een aandacht van jewelste!
App!
Een moderne vorm van watjes in je oren;
geen natuurgeluid dat nog kan storen.
Allemaal aardappelbovisten,
verslaafd door ondernemerslisten:
`I'-adventisten…
De Wever
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.067 Zij kloppen aan de deur: zij klagen
Dat ik niet luister.
Ik berg voor allen die mij plagen
Mijn kalme luister.
Ik ben veel zachter en veel stiller
Dan ooit geloven
De durver, weter en bediller,
Drukken en groven.
Mijn huis een hoge en lichte kamer,
Mijn dag een morgen,
Ben ik een hemelse beramer
Van aardse zorgen.
Mijn…
Gelijk een vader zijn onwillig kind
poëzie
4.0 met 1 stemmen
935 Gelijk een vader zijn onwillig kind
Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart,
En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard
De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, -
En onder 't straffen in zichzelve zint
En hoopt óf het berouwvol wordt, - en mart,
O zo verlangend, na die dubb'le smart
Héél lief te wezen voor zijn…
Permafrost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Hoeven modderen traag
door een ontdooide bovenlaag.
Broeikasgas verandert
toendra in plas-dras.
Het gewei is ijdeltuiterij,
machismo zonder doel,
een zwemblaas een uitkomst
nu het land wordt overspoeld.
Kariboe, waar kan je nog naar toe?
Een leger muggen zuigt je leeg.
Dat wat je van ons op je bordje kreeg,
maakt je meer dan methaan-moe…
Was 'k nu bedroefd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.076 Was 'k nu bedroefd, 'k zou met de droefsten schreien:
Zó droef als ik kan toch geen droef mens klagen:
Maar tóch zou 'k zeggen: klaag om 's Levens slagen
Niet wild, niet zó of 't u niet mócht kastijen.
Krom krimpe ik van verdriet; — 'k tere uit van lijen; —
Mijn arm hoofd snapp' niet waarom zulke plagen; —
Maar wee, weé mij! als ooit…
BLAUW EN ROOD
poëzie
3.5 met 4 stemmen
965 Al liepen alle vrouwen nou
Op straat in blauwe japonnen,
Al liepen hun mannen ertussendoor
In rode pantalonnen:
Ik zag ze niet door 't luchteblauw,
Dat hemelse blauwe wonder;
Ik zag ze niet door 't pannenrood,
Waar 't stadsvolk wonet onder.
Met luchteblauw en pannenrood,
Was de wereld schoon beschilderd;
Maar door onze zonden zijn hier…
EXIT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 Op de klok van de eeuwigheid
bedeeld met een seconde tijd
hebben we het onmogelijke gepresteerd,
de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd,
zodat er niet veel meer van ons resteert
dan een proef van weinig waarde,
een schimmelige laag, die het verdient
door een brute vlaag te worden weggevaagd
naar een verre ster om na nogmaals proberen
weer…
De schone wereld
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.252 Iedre morgen na het nachtlijk slapen
Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen.
Iedere dag heb ik haar weggegeven,
Telkens één dag meer van 't eigen leven.
Telkens een kortstondiger bewoner
Zie ik haar belanglozer, dus schoner.
Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden
En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…
ZANG.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.057 Mijn ziele is in mijn zangen,
Mijn zang is mijne ziel:
Mijn lied is 't zoet verlangen,
Dat in mijn harte viel.
Dat groeit daar stil verholen,
En groeit straks wonderhoog,
En rankt in duizend bloemen
Der wereld uit het oog.…
Aan F. van Eeden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
975 Ik ben gestemd om een sonnet te maken,
Teer-blauw als mij Japanse verzen lijken,
Zo vlak als water, dat geen rimpels strijken
Tot vloeiend matglas, waar zij de' oever raken.
Fijn porselein met verwende smaken,
Bleek-blauwe poppen die zo wijd uitwijken,
En zonder perspectief - de rijken kijken
Bij 't kopen, of de kleine barstjes kraken.…