'
[Solon:]
"Heerser zijt gij over een machtig rijk
Over de massa's zwaait u de scepter
Maar op uw vraag kan ik pas naar behoren
Een sluitend oordeel als antwoord verwoorden
Als ik weet hoe uw laatste ademtocht is
Wie leed en gebreken en ziekte
Bespaard blijft en schrander is, schoon van gestalte -
Dat is de mens die u zoekt, van schatten…
Ik vraag me af, een jonge deern van zestien jaar,
hoe hopeloos dat kind zich voelt nu ze mijn
gestalte bemerkt bovenop haar laatste troon, ik laat
een traan en in mijn verbeelding zie ik
een meisje van zestien haar doodstrijd leveren
tegen iets wat ze niet begreep.…
Hij droomt... hij dorst naar dat liefelijk beeld,
Die schone gestalte - het ongekende!
O, mocht hij 't bereiken! zijn boezem zwelt,
Hij droomt, hij dorst...…
Ik weet haar
doodgewoon
een overvolle tram in Amsterdam
het Damrak waar mijn oma kwam
met hoed, zo statig
toen nog geen verkeer
en nu
ze is er weer
in andere gedaante straalt ze
door generaties van weleer
behoedt zij zonder het te weten
zonder naam, zonder te heten
de reiziger naar wat
ik weet niet, maar wel dat
ze is
die geboorte…