720 resultaten.
Duizend zinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 duizend zinnen
gaan door mijn hoofd
doch komen nooit
op papier daar tijd
de inkt niet kan vinden…
Absurd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
601 wat is absurd
dat mensen messen op de kelen zetten
dat mensen in Hong Kong de weg bezetten
dat mensen mensen met bonussen belonen
dat eerstgeborene tot Koning wordt gekroond
dat onderwereld justitie om de tuin kan lijden
dat mensen de wereld aan het vernagelen zijn
dat mensen meer egoïstisch zijn
dat mensen nog steeds valse noten spelen
dat…
Voor Mark
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 ik leen je de woorden
om zinnen te rijgen
waarin je kunt vertellen
over toen de letters
nog uit de hemel vielen
en jij ze vervlocht
tot dichtregels
waar ik me
aan laven
kon…
Misgelopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
438 dat ik de zomer
was misgelopen
bleek
toen sneeuwvlokken
de kasseien kusten
waar dromen
uit ontsprongen
ze hadden de zon
ver achter zich gelaten…
Verloren lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
446 in een wereld die veel te groot lijkt
brengen zevenmijlslaarzen jou, door een bos
grote takken vermijdend
ookal lijken ze nog zo groen
de plassen eronder zijn niet minder diep
noch de gevaren die erin schuil gaan…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
476 Het behouden huis
wat eens zo
veilig voelde
is gebarsten
in meer dan
duizend stukken
op tenen
balancerend
om de gemeenste
scherven te ontwijken
zwaaien armen ongedurig
om het evenwicht te bewaren
twijfel had al langer
geknaagd, en niet alleen
aan de stoelpoten
maar aan de fundering
van mijn zijn
mijn ongereptheid beschaamd…
En daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 bij het einde
van de wereld
verlies ik
al mijn kleur
een geïmproviseerde
hut
het laatste
houvast
aan dat
wat leven heet
tot de zon
zucht
en bleekjes
ondergaat…
Diep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 nog altijd
achtervolgt water
het water van de zee
mij
in de uren
van de nacht
waarin de slaap
mij
niet vinden kan
dobberend tussen
hoop en vrees…
Zicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 het pad draalt voor me uit
naar daar waar ik het bestaan
nog niet van ken
halsreikend tuur ik in de verte
in de hoop een glimp op te vangen van
mist belemmert het zicht
als in een droom gewikkeld
verschuilt de waarheid zich
tot de zon haar rokken optilt…
In een oogwenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 juist op het moment
dat ik je het meeste nodig had
waarin ik zo graag jouw stem had willen horen
jouw oogopslag had willen zien
werd ik op mezelf teruggeworpen
mijn veilige wereld onder
mij vandaan gerukt
niets leek meer op wat het was
als in een kapot geschoten huis
zat ik te midden van de scherven
waar lijm geen soelaas meer zou bieden…
Zie hier
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
413 de poëet
die lucht kreeg
van zijn sterven
ondanks het
schoonschrift
was zijn lot
al bezegeld
voordat hij
er erg in had…
Ik zoek je
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 ik zoek je
(nog altijd)
in de dageraad
op wegen eindeloos lang
in mijn zinnen
in de muziek
in herinneringen
in vergaderingen
in bieren
van van de zomer
in herfstbladeren
in gedichten
en in de wolken
waar jij nu huist…
Verstopt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
552 zij veegt bladeren
van haar ogen
en aanschouwt
het ochtendlicht
niet dat zij daar
altijd al lag, nee dat niet
het kleine meisje
geborgen in moeders schoot
voor even
kruipt ze nog dichter
voor heel even maar
tot dat het haar tijd is…
Overrompeld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
380 bij thuiskomst
liggen alle woorden
over de vloer
alsof een servieskast
omver is gedonderd
angstvallig zoekend
naar welke van jou
en van mij zouden zijn
tevergeefs
nu vers bloed sijpelt
over hetgeen gisteren
nog zo echt leek…
Perceptie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 hoog op de berg
sta jij te kijken naar
hetgeen zich onder je afspeelt
handen in je zakken
machteloos, want wie heeft jou nog nodig
voor wie was jij belangrijk
wat deed je er toe
in deze koude kille wereld
waarin je nooit begrepen bent
nooit gehoord, noch gezien
het hebben van een mening
niet voor jou was weggelegd
daar sta je dan…
Stof wacht geduldig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 ik had je zo graag
in in mijn armen
willen drukken
om te kunnen
zwemmen in tranen
die jij op het raam schilderde
zoals beschreven
in de ongeschreven roman
die roerloos op tafel ligt…
Grijs water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 stroomt door mijn haren
en neemt al mijn gedachten
mee in ondergelopen wegen
vissen springen op
zij spelen krijgertje
zo hoog waar de maan
niet schijnen kan
slaan ziellozen op de vlucht
zij zoeken hun heil daar
waar wij nog niet rijp
voor zijn
het kleurt de winter blauw…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de verveloze muur,
de verwelkte bloemen,
wie is zoveel vergane eenvoud waardig
tenzij een ongenode gast...
de onzin stapelt zich op,
mijn ooglid trilt bij het lezen ervan,
ik val haast ten prooi aan Forest Whitacker-eye
toch verven kwasten
niet zoals vroeger
toen alles eens vanzelf ging
en zeker geen uitleg behoefde
krullen zinnen…
Dekmantel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
455 in ongelijke tred
loop je met
blaren op de ziel
niemand
die het ziet
of toch
iedere keer
valt je masker
in duizend stukken
nog voordat je
gaat zit het er weer
op gelijmd
dankzij honderd
tranen
tot de maan
haar entree doet
vlucht je
ongemakkelijk
de nacht in…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
Gelijk een vis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 zwem je stroomopwaarts
zorgvuldig in het ontwijken van
obstakels
als 't even kan
neem je de kleur aan van
die kwaliteit is je op
't lijf geschreven
leun je
lenig als je bent
met alle winden mee
maar jij, geen vis
noch een kameleon
noch een blad aan de boom
die jou dreigt te verliezen
in het gouden ochtendlicht…
Moedwillig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 laat ik me overvallen
door de schemer
die me meeneemt op strooptocht
naar daar waar
muren oren hebben
spiegels vervagen bij één blik
gordijnen altijd zullen wapperen
in het kaarslicht
van de ziel…
Getekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 met rozenblaadjes tekent hij
over haar naakte lijf
het voelt alles behalve liefdevol
gezien haar lijf dat kronkelt over de vloer
zij wijt het aan brandnetels
langzaam rolt ze zich op
met benen tegen haar schoot gedrukt
er volgt een ijzingwekkende stilte
die niet te doorklieven valt
met welke vorm van liefde dan ook…
De weg verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
390 dat ze slingert
en eindeloos lang
doet de één glimlachen
het maakt de ander bang
schaduw glipt door beider handen
haar omarmen heeft geen zin
stilzwijgend vervolgen zij hun reis
van het einde naar het begin…
Durf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
462 zachtjes streel ik de zorgen uit de tijd
die daar semi onaangeroerd liggen
nog voordat ze tegen wil stribbelen
kus ik haar tot stilte
vertrouw op wat er komen gaat
al is de blauwdruk daarvoor
nog altijd in de maak
haar voorzichtige glimlach
schildert zonnestralen door
een potdicht wolkendek
waardoor er glimlachen
geboren worden op…
Verloren lopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 verloren lopen in onheilspellende nachten
waar de dag geen vat op lijkt te krijgen
hongert het hart naar hetgeen
ongeschreven verder kabbelt
struikelend over een grote leegte
aan het begin van de doodlopende weg
roep jij : ' mijn hart is blind '
stug loop je door net zolang tot
jij jezelf tegenkomt…
De leegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
400 leeg durven laten
is niet één voor tussen
wiegende wolken
en schuimende golven door
het verruimt de geest
die immer dolend bleef
zich laafde aan alles
wat houvast bood
of was dat de wens
van de gedachte
opdat de cirkel
dan rond zou zijn…
Kleine jongen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
453 als een
kleine jongen
zit je daar
de ruggengraat dun
daar deze nooit
gestreeld is
altijd op zoek naar
bevestiging
al komt deze
niet binnen
lijkt jouw hart
een bodemloze put
die jouw schoonheid
niet terug echoot
de zoektocht
nog immer gaande…
Regen vertroebelt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 het zicht waardoor
helden onvindbaar
lijken
toch hangt dit blaadje
nog altijd onvermurwbaar
aan de boom
niet dat de wind
niet genoeg z'n best doet
evenals de regen
het vertroebelt alleen
zo het zicht…
Kleurloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 kleurloos zijn onuitgesproken woorden
die hun betekenis niet kunnen dragen
ze hangen in het luchtledige
waar zwaartekracht geen vat op heeft
het blanco schilderij
hangt verlopen aan de wand
tot gisteren hield het verloren dromen
gevangen die altijd hadden willen ontluiken
maar onmogelijk tot hun recht kwamen
daar de schilder het bij voorbaat…