Alle inzendingen over leven/

35387 resultaten.

Sorteren op:

zonnebloemde kleur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 741
zonnebloemde kleur verliet me in de onweersgeur van pasgevallen regen je straalde opwaarts in het gletserwit helderde de kale wand sloeg onverwachts toe met lawines die je föhnde aan de warme kant je balanceert de winden tussen warm en koud gunt jong en oud het duister om te slapen brengt licht om te ontwaken omdat je van dit leven…
wil melker5 augustus 2004Lees meer >

de zon ontspande

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.086
het was geluk alleen je duim te strelen toen er tranen kwamen spontaan en opgaand in de branding van de zee je nam me mee in golven van verdriet zwemmen was krampachtig de slagen net niet machtig drijven ging nog niet met twee de zon ontspande in koesterende handen de snaar die kwetsbaar maakt wordt onbewust nog altijd aangeraakt…
wil melker8 augustus 2004Lees meer >

Melodie

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Ik weef mijn draden op gevoel en spin intens verlangen in diepere lagen naar eenwording. Onzichtbare trilling meandert als ontwaakt en ik verblijf in zijn intieme fluistering.…

vul haar als beminde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
ik laat me drijven op de wind hoor in de verte kerkklokken luiden beneden speelt een kind zijn spel lijkt doelloos maar hij lacht plezier zijn oog en handen vinden hun vertier ik zoek de schaduw van mijn vroeger leven speur naar kleur in de herkenningspunten die rotsen kunnen geven land in de geborgenheid van Gaia's schoot…
wil melker9 augustus 2004Lees meer >

JONG ZIJN, OUD WORDEN

hartenkreet
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Jong zijn en oud worden het hoort bij het leven wees dankbaar voor alles wat je in die tijd is gegeven.…
Moeke9 augustus 2004Lees meer >

verlicht de opgesloten pijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 896
je tast mijn huid heel langzaam af in willoos reageren voelt hoe het bezeerde hunkert naar contact je raakt en leidt de energie in banen om te helen streelt de plaatsen die ik het minst kan delen je krast de wonden open laat het vocht naar buiten lopen en verlicht de opgesloten pijn ik zal nooit meer gesloten zijn jij brak…
wil melker11 augustus 2004Lees meer >

een mond zonder gezicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.095
de schreeuw is niet van jou alleen ze splijt de rotsen en vergruist het steen echoot door de dalen jankt door merg en been bloed schandt in het niet verstaan kruipt bergenhoog geen regen wist het onbegrip maar sluiert slechts haar eigen mist het stugge linnen gidst je streken in gebarentaal nagelt de verkeerde kleuren…
wil melker20 augustus 2004Lees meer >

Wereldbeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
onberekenbaar Maar vanuit de ruimte, hoog aan perspectief zagen we een ander, heerlijk hoopvol beeld alle levensvormen groeiden explosief en het nieuwe uitzicht werd ons voorgespeeld Elke ademtocht hergreep verbintenis en de nieuwe kansen keerden vliegensvlug levensvormen stierven uit door duisternis met het zonlicht keerde levenszin terug Leven…

in de wereld van mijn lach

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
het was je oogopslag die mij deed zweven ik vocht om niet te beven toen jij me eindelijk zag die meters kan ik niet vergeten de tijd draaide een halve slag je stapte onbevangen in de wereld van mijn lach woorden werden overbodig de omgeving niet meer nodig verbonden wisten we dat onze lichamen elkaar meteen verstonden samen zijn we…
wil melker21 augustus 2004Lees meer >

wordt je warmte koel

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.846
ik wil en zal me geven tot er niets meer over is en ik weer in je armen lig draden die gesponnen zijn van angst vervlochten zijn met pijn mogen nooit meer anker zijn je moet ze breken anders gaat je jeugd zich morgen wreken als we samen zijn wat genot moet worden is dan schuldgevoel kap ze anders wordt je warmte koel…
wil melker22 augustus 2004Lees meer >

tikje ondoorzichtig

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 917
wolken en wat grijs tikje ondoorzichtig de zon wilde wel maar scheen toch heel voorzichtig een matte sfeer iets te benauwd alsof je adem dubbelvouwt en niet naar buiten lijkt te komen we zijn er allebei de bank is vrij jij kent de plaats wijs mij de bomen waaronder we de andere wereld dromen…
wil melker23 augustus 2004Lees meer >

lief zonder vrienden

netgedicht
3.4 met 64 stemmen aantal keer bekeken 9.785
angst was mijn vlinder vloog mij en de liefde voorbij fladderde onrust woekerde lust wiekte wanhopig verrotte mijn leven al leek ik zo blij ik jatte emoties verzoop mijn gevoel neukte me suf en viel op mijn smoel loog en bedroog om niet eenzaam te zijn haatte die koppen ze oogden mijn pijn ik ben wat ik was besta nu niet meer…
wil melker24 augustus 2004Lees meer >

Seconden zonder eind

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.090
Het leed duurt lang, de vreugde kort. De tijd gaat zo verrassend snel. September al zowat. Het jaar is meer dan half voorbij. Het lentegroen herinnering. Een mensenleven duurt niet lang. Het lijkt wat traag op gang te komen. Minuten lijken jaren. Tot jaren maar minuten zijn. Zo was ook deze dag een druppel op de eeuwigheid.…
Gé Tol24 augustus 2004Lees meer >

Levende woorden

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.043
Schets een weg met woorden Geef je toekomst zin Neem mee ook je verhaal En vul je leven in Met vaste vrolijke lijnen, kleuren Een frisse blauwe lucht Een paadje hier nog vers en kaal Vol met nieuwe geuren Het brengt je naar je wezen en waar je wezen wil Uiteindelijk ben je uitgelezen En valt beweging stil Je leven, een illustratie…
Jeroen Zwaal24 augustus 2004Lees meer >

van ijzersterk en staalblauw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
ik geef je alles ziel en toeverlaat je antwoordt liefde maar in je woorden voel ik soms je haat en ik pareer moet dansen op het touw dat jij gespannen hebt ik lijk wel gek val steeds geweldig op mijn bek want jij bent anders dan ik dacht verstaat mijn woorden in je eigen taal mijn luchtigjes acteren overkomt ons vaak banaal…
wil melker25 augustus 2004Lees meer >

een spetterende dood

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.134
toekomst delen in het zwarte geplet door zwaarte en kracht waarvan ik vooralsnog niet kon winnen zo dacht ik in de arrogantie van mijn zelfmoordlach wachtend op jouw beminnen zweven is begin en zal einde zijn in een flits van pijn voordat je mij ontvangt en ik weer terug ben in je schoot een spetterende dood zonder het morgenrood van leven…
wil melker30 augustus 2004Lees meer >

een speer gepunt in rood

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
de zon weerkaatst niet meer zindert in de zwarte steen brandt jaren weg uit eeuwen van voorheen weer komen beelden los van emoties uit die tijd het overleven en bestaan hun jagen was een strijd generaties vreemde talen zijn na elkaar vergaan alleen hun stille sporen zijn op de rotsen blijven staan een speer gepunt in rood betekende…
wil melker31 augustus 2004Lees meer >

sist nog haar venijnen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
van het magma zwavel voert je naar de hel in een geest- verruimend lachmaar het lijf van Gaia is gestold maar sist nog haar venijnen je voelt het kloppen van haar hart weet je dicht bij haar geheimen ze pulseert geen bloed haar huid is warm en broos de weeën komen woordeloos ontvang haar ziel en voel de spanning van inwendig leven…
wil melker1 september 2004Lees meer >

in haar ongrijpbaar mooi

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
ik jaag en jacht daal in de wereld af voel kilte van spelonken waar naamloos vuisten op de muren bonken geketend zonder licht probeer de hemel soms te raken in het ontwaken van genot om in overgave eens mezelf te vergeten in het schuldbewuste weten ik wil uren huren om gisteren te verdringen morgen weer te zingen de toekomst is…
wil melker2 september 2004Lees meer >

in golven wiegt je lach

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.392
nog zomert het in golven wiegt je lach je ogen stralen branding jij bent de warme zee die ik deze nazomer zag je kleurt zon in zomerbruin, haar oogst is voelbaar op het zand waait nog groen in goudkleur langs het duin het blauw loopt vol met zachte herfsttinten geel dat zongerijpt een koele ode klinkt aan eerdere volheid in bezinken…
wil melker3 september 2004Lees meer >

De regenboog...

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Buiten plenst de natte regen Wolken jagen donker voorbij Somber zit ik wat te staren Hoor het onweer al dichtbij Dan breken traag de wolken Een regenboog met felle kleur Vertoont zich spontaan En verbetert mijn humeur Zo'n regenboog lijkt op leven Kleuren tussen zwart en grijs Zolang ik dat kan blijven zien Geniet ik van mijn levensreis…
merle ;-)3 september 2004Lees meer >

je was het hete zand

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 959
in je gebaar ervaarde ik je lach een zon die scheen in golven je was het hete zand de branding die in wittend schuim ons bijna heeft bedolven we zagen schepen zeilen op een horizon en gokten waar het water en de lucht begon je huid voelde mijn handen en weersprak de tijd ze brak met vroeger alle banden ze ademde de vrijheid die…
wil melker4 september 2004Lees meer >

lange benen stappen trots

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.294
je raakt terwijl ik door de branding stap jouw voeten in de oceaan zijn slechts een zee met golven en wat wittend schuim van mij vandaan lange benen stappen trots door zand en op de rots je blik voorbij de horizon treft mij in ondergaande zon gedachten dansen rood geboren uit dezelfde schoot je beeld wordt zichtbaar in de schemering…
wil melker5 september 2004Lees meer >

in ongenezelijke rouw

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.442
ik zie het mes de gaten in mijn lijf het isotopentijdverdrijf dat cellen lam slaat door ze te bestralen de gezonde zullen het wel halen de rest gaat dood verkleurt van rood naar grijs en grauw in ongenezelijke rouw ik ben geen wandelende bom die barst na de halveringstijd de geiger blijft in veilig tikken het leven geeft me nog…
wil melker7 september 2004Lees meer >

handen die me groeten

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.003
moet ik de zegeningen tellen die de tijd aan mijn verblijf geregen heeft heb ik eigenlijk wel ooit bewust geleefd handen die me groeten de verwondering in ontmoeten ogen die in liefde naar me keken ben ik kleine dingen soms vergeten waren ze niet van belang of plakte ik ze achter het behang laat ik de balans opmaken van de dingen die…
wil melker9 september 2004Lees meer >

zie licht met schaduw vrijen

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.253
ik zie licht met schaduw vrijen in de ondergaande zon schemering laat hen betijen de dag is bijna om vogels fluiten voor het laatst hun schitterend lied op hun rustplaats aangekomen kunnen ze nu rustig dromen een vijand is er niet zo valt de avond voor een nacht met sterren rond de maan niet onverwacht ogen wennen er al aan…
wil melker10 september 2004Lees meer >

jij bent de Eva

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 962
zon speelt door je haar en licht het op in warme tinten het lang gevlochten in een staart opgebonden met zeeblauwe linten ogen raken aan mijn strand je hand vrijt branding langs het zand lippen nodigen me uit je mond is lente en je stem zingt het hoogzomerse geluid ik duik in oceanendiep laat me in jou verdrinken jij bent…
wil melker11 september 2004Lees meer >

toen ik jou mijn schaduw gaf

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.892
ik vang voor jou de tonen componeer het zachte lied dat speelt in al je dromen wiegt in bloemen die je ziet het is een wijsje dat ik in je ogen zag je zong het als klein meisje toen ik jou mijn schaduw gaf je stem is het orkest je woorden de vocalen je lach vult aan wat rest in een schitterende finale je bent een brok muziek…
wil melker12 september 2004Lees meer >

je gaf niets bloot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 953
ik zag je kleuren in koraal langs metershoge riffen groen ging over in topaal dat donkerde in kliffen ik dook en voelde kartels langs de rots je gaf niets bloot in stof vond ik je trots een school van meer dan duizend vissen die dansten op muziek alleen wij het publiek ik joeg ze achterna en dook de afgrond in voelde hoe je me…
wil melker13 september 2004Lees meer >

Samen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.677
Samen sjouwen we maat na maat 'dronken' door het leven. Prinses en prins, kop en kok. Jij in rok en ik nog even, leunend op het leven na de daad.…
Gé Tol14 september 2004Lees meer >