4822 resultaten.
Kleurnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Mijn oor is kleurpositief
de rode rand kookt
van jouw woorden, fel
licht spat uit de schelp
en hangt voor mijn mond
voor mijn ingehouden adem
mijn lippen nog niet open
mijn gedachten onuitgesproken
mijn blik kleurnegatief
met doorbloede hersenen
gekruiste armen, gloeiend
van argwaan en verzet
van willen aanvallen
Jij zult er niet…
Ik wil vertellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Van jaar tot jaar sneeuwt het
herinneringen, ze bedekken
en blokkeren de oprit
Ik schep ze aan de kant
Ik moet eruit, ik moet
boodschappen doen
En als ze gaan smelten
als ze in de regenpijp
druppelen en weglopen
lig ik wakker in bed
te luisteren en volg ik
het kabbelen in de goot
Het maakt me wanhopig
Ik wil weg, een pauze
om alles…
De kou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 De kou ligt dik
over de wereld als stof
alsof er al heel lang
niemand meer is
en ik ben vergeten
of over het hoofd gezien
achtergelaten alsof ik niet
meegenomen kon worden
Niemand met wie ik kan
delen wat ik voel, de kou
sinds jij weg bent, de kou
sinds ik alleen thuis ben
Niemand
om aan te vertellen
dat ik jou, mijn liefste
liefste…
[ Soms schittert de zon ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Soms schittert de zon
in de druppel die ik ben --
in de levenszee.…
[ Het huis klinkt anders ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Het huis klinkt anders:
een harmonie van talen --
dans en huidskleuren.…
[ In het neonlicht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 In het neonlicht
komen en gaan er schimmen --
Meisjes in de nacht.…
[ Je moet het smachten ]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
419 Je moet het smachten
kennen om mijn lijden, mij --
echt te begrijpen.…
à la Verlaine...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
462 geluk is de veerpont
het heen en weerom
stromen trotserend
zonder pardon...
aan gindse oever
waar ze wil zijn
wacht haar geliefde
met een tuiltje jasmijn
liefde is zoet
zoveel sterker dan pijn
wreed het gemoed
als een gedicht van Verlaine…
[ Ik huilde veel, maar ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 Ik huilde veel, maar
stopte daarmee, want het kon --
niemand iets schelen.…
[ Ik sliep als een boon ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 Ik sliep als een boon
in de dop van mijn auto --
in mijn wieg, mijn ei.…
[ Als terreur ver weg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Als terreur ver weg
is, kun je blijven zitten --
op je stokpaardje.…
Net als gisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 de kast staat tegen de muur
tafel, stoel en bed
staan op hun plaats
net als gisteren
aan een andere muur
hangt een schilderij
een paar foto’s op de kast
net als gisteren
het eten wordt gebracht
de koffie, de thee
net als gisteren
vandaag ben je
gisteren vergeten
stond die tafel
gisteren ook daar
vraag je
hing dat schilderij…
[ In de keuken ligt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In de keuken ligt
vaders groene leren tas --
gevuld met dromen.…
Herfs80
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
443 Er trekt een sluier over
bos en beemd
een koude douche van zuster
Pluvia
de nicht van Aíolos
van Nubia
god van de wind reist met
haar regen mee
Ze spreidt haar zone over
't lage land
gezien vanaf de Dom zo'n
80 mijl
tot aan de zee, net onder
n.a.p.
En oostwaarts tot aan goor
en enschede
daar druilt en mot het net…
[ Het gedicht opent ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Het gedicht opent
een raam, waar ik verwachtte --
door een deur te gaan.…
PRUDE AU MATIN (1)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Toen de maan langzaam verbleekte
ontwaakte Hera uit een wulpse droom
zedig en traag schikte ze haarzelf in de plooi.
Welluidende merelklanken
en jubelende leeuweriken
streelden haar slaperige oren.
Hera’s soezen werd wreed verstoord
een woordenbrij gijzelde haar rust
kaapte haar dromen.
Oeverloos gebabbel had kop noch staart
leidde…
[ We zijn onderweg ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 We zijn onderweg,
en we weten: niet één weg --
leidt naar een eindpunt.…
Kunstuitingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 componisten
verguisd
afgekraakt
jaren later
uitvoeringen
uitverkochte zalen
kunstschilders
verguisd
afgekraakt
jaren later
schilderijen
in museum
kunstenaars
onbegrepen
jaren later
wereldberoemd
ze waren
hun tijd
ver vooruit…
[ Niets gaat met een klap ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Niets gaat met een klap
naar de knoppen, het gebeurt --
altijd met gekerm.…
[ Jawel, je zei: ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Jawel, je zei: ik.
Hoe durf je! Wat denk je wel!
Dat je heel wat bent?…
[ Jij dringt wel voor, maar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Jij dringt wel voor, maar
waarom wil je dat, terwijl --
je ziel achterblijft?…
[ Ze trekt haar jurk op ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Ze trekt haar jurk op
tot haar gezicht en houdt het --
beschaamd verborgen.…
Wraak
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
606 O zee van bittere wraak
witte haai door de
demonen aangeraakt
zwemmend zwaard
van de dodenboom…
[ Zo is het leven ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Zo is het leven,
je moet risico's nemen --
en kosten maken.…
De schemerlamp
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
491 er staat al vele jaren
naast de grote stoel
een staande schemerlamp
met erg veel lichtgevoel
hij verspreidt een heel zacht licht
maar met een knopje bij de kap
wordt het licht veel feller
en dat is reuze knap
je kan nu bij zijn licht
lezen, breien of borduren
hij vindt dat heel gezellig
ook al duurt het soms wel uren
als het ’s avonds…
[ Verwonderen mensen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Verwonderen mensen
zich nog? Ze hebben zoveel --
ooit al eens gezien.…
[ Daar: de Oceaan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Daar: de Oceaan,
en binnen in mij nóg een --
Zonder Vuurtorens.…
[ De wiebelstoel heeft ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 De wiebelstoel heeft
maar twee poten, en een touw --
naar de zoldering.…
varen in een notendop
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
479 hoe schraag je
in loopgraven
een smeulend vuur
hoe de geselende wind
hoe spalk je
gebroken vleugels
de lege taal
hoe kapotte woorden
hoe kijk je
naar het gezicht van het
gescheurde hart naar de tijd
geschoffeld onder stenen
hoe aard je
op bodemloze aarde
in de centimeters
van je geheugen
je zegt:
het is leven
het is niets…
[ Terug uit de stad ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Terug uit de stad
zie ik duidelijk hoe arm --
hier de rijken zijn.…