Alle inzendingen over liefde

Mijn hart is gesloten uit bescherming afgesloten Een zwaar slot hangt er omheen Er zijn maar weinig mensen die ik de toegang heb verleend Eén sleutel is al vergeven Die heeft mijn kind mee gekregen Dan zijn er nog sleutels bij mijn familieleden Maar die hadden ze bij mijn geboorte al in handen gekregen Een paar sleutels zijn bij mijn vrienden…

Zoals liefde hoort te zijn Ik hou van jou en jij houdt van mij Indien nodig zal ik mijn leven voor jou geven en jij jouw leven voor mij Ik loop niet achter je, ik loop niet voor je, ik loop naast jou aan je zij Ik hou de deur nog voor je open zo als een man hoort te zijn Ik zal niet tegen je liegen, ik zal je niet bedriegen, ik zal eerlijk zijn…

Wat stil is het vandaag. Zo stil dat ik zijn lieve stem ook nu nog helder hoor hij dwarrelt lustig door het huis omhoog, naar rechts, omlaag ik kijk en lach ik luister stel af en toe een vraag. Maar dan lijkt hij te vluchten - het raam staat op een kier - ik vang hem net op tijd in allebei mijn handen totdat zijn woorden branden en…

de stilte kwam hard aan de muziek was uitgedaan een zachte stem vroeg ons om weg te gaan buiten keek ik je aan jouw hand al in de mijne nog onbeslist wist ik de richting van ons gaan wij draalden de nacht was zacht een afscheid hier bepaalde waar en hoe het morgen was ik zag je oogopslag wachtte op je lach wil melker…

Er bestaat een man Hij is geen gewone man Het is een man Die kan wat geen andere kan Het is de man En die man Duidelijk geen gewone man Nou deze man Die vindt wat hij dromen kan Het is de vrouw Er is een vrouw Een buitengewone vrouw Het is een vrouw Die wist wie ze zijn wou Het is de vrouw En die vrouw De meest bijzondere vrouw…

Jij engel van mijn nachten. ik vraag niet of je van mij houdt dit zou voor ons niet passend zijn hoe onstuimig de vrijage in de sluimering van de slaap in wisselende gedaanten bereid en vol van hartstocht geef jij je mij volledig precies zoals ik het hebben wil jij engel van mijn nachten jij engel, zonder één gezicht weet dan…

Nadat ze jaren lang Gepaard een kuis en Vreedzaam leven leidden, Hier in dit groene land Waar ze zingend Elke nieuwe dag Bezongen in Gezamenlijk geluk, Is plots een zwarte Wolk voor de eindeloze Zon geschoven - De glanzende groennek Zit verdoofd zijn vrouw Te zoeken, hier aan De rand van de sloot Waar ze samen zo gelukkig…

De regen drupt Een warme gloed vervult mijn dagen Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd Dat ik je liefheb In de lengte van alle jaren Dichterlijk geluid Is ver weg van de huizen Het leven gloeit voorbij Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen Diep van binnen weet…

Ik sta naast je de blik verneveld door de innemendheid van een vreugdetraan mijn hart razendsnel ingesponnen als een prooi om nooit meer los te komen ik bid een wonder dwing geluk wil schreeuwen en mezelf tonen de tijd in glazig blauw verstoppen wakker worden en niet langer dromen dan wordt de afstand groter lichtvoetig van…

je smeult kringelt rook in speelse vormen ik blaas zacht jouw vuur iets aan je knispert en vonkt rood ontvlamt daarna in feller branden schroeit bijna mijn handen weer laai je op tussen grijze as verdrijft de koude nacht nog is de vonkenregen in je ogen niet geblust als je lach mij plagend kust…

Ik schilder het leven met liefde in liefde schilder ik de vrouw in de kleuren van vlees voelen ze teder en zacht en schuw componeer ik dan telkens jou ik swaffel ze met mijn penselen ik borstel ze glossy op mijn schepsels van oliepigment en doek tot ze glimmen en glanzen van eeuwige liefde en scheppend denk ik aan jou ik schilder…

Ik voel je in mijn vingertoppen, je woont nog altijd in mijn huid en elke dag klinkt jouw geluid in ’t kleintje, spelend met de poppen. Ach, hoeveel tijd is al verleden sinds onze wereld werd gekanteld. Het lieve leven zwart gemanteld toen dagen door de nachten gleden. De spiegel toont me jouw gezicht. Ik voel je schaduw achter mij. Waar…

Laat ons niet langer van weemoed spreken dat kun je wel doen maar het zal eens onze liefde breken laat ons van mooie dingen zoals vroeger eens een bard onder het raam kwam zingen van een tuin vol rozen we keken naar hem toe hij zou ons doen blozen maar laat ons nu onze lijven zacht tegen elkaar aan wrijven kom laat ons niet langer…

zittend te midden van een zee aan puzzelstukjes die geleidelijk op hun plek durven vallen lijkt het gras groener de lucht helderder nu zuiverheid vrij ademt voelt mijn pad meer verlicht oogt de weerlegde waarheid veiliger dan toen overtuigd dat ik de zeven zeeën aankan vaar ik uit…

heb geluid buitengesloten ben alleen met mijn dromen zacht zingt het bloed met pulserende stromen in warme melodie vloeit ontspanning tot in de verste delen om blokkades te helen jij regisseert al lang zonder te spelen beeld en decor ook licht en muziek komen uit jouw harmonie maar ben ik dan de marionet waarbij jij aan de touwtjes…

Zacht is de wind die lippen streelt van geliefden steeds dichter bij elkaar op zo’n lentedag waarbij de wens de tijd vertraagt tot eeuwigheid Toch blijven woorden loze letters zolang ze niet in beeld verschijnen is het smachten niet te horen als het niet hardop wordt geboren Leg een zachte hand op een warme plek waardoor beiden in elkaar…

Ja, ik maak me schuldig schuldig aan 't lieven van aan het dagdromen over van het schrijven aan Ja, ik maak me schuldig schuldig aan 't wensen van aan het glimlachen om aan het verlangen naar Ja, ik maak me schuldig schuldig aan 't smullen van aan het zingen over aan het dansen met Ja volmondig ik beken…

ik heb de boot getuigd zeilen gehesen om de golven te breken eindelijk verder dan de eerste horizon die bolt van decadentie ik wil met jou het avontuur weer aan veilige havens hebben afgedaan het ruime sop spot met zelfgenoegzaam zijn speelt gevaren uit in angst en pijn samen gaan we elementen trotseren en voorbij de grenzen weer…

jij telt de sproetjes op mijn wangen ik kus de twinkeling in jouw gezicht verstrengeld tussen witte lakens laven we ons in het ochtendlicht onze handen die liefdevol strelen geen plek blijft ongekust kronkelend van hartstocht monden we uit in serene rust…

We geloven vaak in onze dromen Maar dromen zijn dromen, de meeste zijn bedrog Zo worden we wel eens verliefd Het is een droomwereld waar we dan in leven In sprookjesboeken kom je de liefde van je leven tegen En ze leefden lang en gelukkig samen tot het einde van hun levensjaren Maar dit is het echte leven, het is geen sprookje waar we in leven…

zoals een dier kan kijken in oogopslag in onderzoek naar trouw zoek je me om wat ik ben hou je van me hou je me ----------------------------------------------- uit: 'Te leven in tweevoud van eenvoud', 2002.…

Als een vogel uit het zuiden ben je teruggekomen door stormwind en mist om het voorjaar te vieren in mijn tuin die je nog wist met de eetbare lekkernijen een vijver waaraan je je lest. Ik hoorde van verre je fluit zo charmant. Hier in mijn bomen maak je snel een in elkaar geflanst nest van mooie zinnen en gebaren en ik blij met je komst…

Jouw liefde voor haar als een fleurige waas lente steek je niet onder banken of stoelen het boeket van liefde voelt zich een dwaas die haar meeldraden in onrust laat voelen maar jij ziet schoonheid in haar geurig zwijgen door verlegenheid is ze niet in bloei te krijgen achter schemering van jouw stille vitrage om wat zij werkelijk is, een…

ik heb lang met je vingers gespeeld tot ik in je hand kon lezen dat je deze weg wilde geven nooit heb ik goed beseft dat alleen handjeklap het echte leven was…

Als je mij met je ogen raakt word ik vloeibaar kristal, transparant voedsel van licht in een achtbaan van de dromen, monding van de delta in de amazone, zuurstof van het regenwoud, gebouwd in mooiste meridiaan van je handen, het water ademt waarvan we zijn gemaakt, nog aarzelen de lippen, vraag is, zullen we van elkaar drinken,…

Nog voor ik dichten kon van licht en lief, vlinderzucht, van zoete hartenzee, Nog voor ik zingen kon met zware adem, traanogen, met veel heisa en amok, Ja nog ver daarvoor, was je al verdwenen. En ik. Ja, ik wilde met je mee.…

omarmd door jouw liefde word ik geleidelijk wakker wetend dat jij mijn dromen bestormde vannacht rek me glimlachend uit zoen het ochtendgloren met het opendoen van de gordijnen een nieuwe dag straalt mij lieflijk tegemoet en wandel op wolken het morgenlicht tegemoet…

jij zwaait kleuren warmt mijn hart waar regen al valt wolken hun grijs donkeren in zwart want je lach bloeit bloemen wild van het veld nog gehuld in zon voordat wind ze velt maar ogen verschrikken in het flitsende licht we tellen seconden donderen samen tot de volgende schicht verbazend dichtbij schokt de hemel voor even in…

Nu jouw droom voelt als de regen kan ik het niet meer droog houden in mijn huis hier ver vandaan vergeet de horizon de lente en alles dat aandachtig was in het voorbijgaan en het zwijgen fleurt op als de bloem die jouw liefde is. Er zijn geen belangrijke woorden voor de fluitist die ons kalmeert in de bomen maar het geluid uit zijn hart vertelt…

Ik zeg JA! Tegen alles wat je maar wil Ik zeg JA! Maar ik houd het stil Zolang je maar bij me blijft Bewogen en bedrogen Steeds weer verstijfd Door je blauwe ogen…