35386 resultaten.
in naamloze nachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 blaas wind
voor je uit
licht de weg op
met zon
in naamloze
nachten komt
duisternis weerom
waarom zou
je wachten
ga maar alleen
het pad van je
eigen gedachten
lach om alles
dat donkert
want ook
in de nacht
is er maan
en een ster
die van ver
het zonlicht
weer flonkert…
een teen en toen je been
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
797 je voelde me
met eerst een teen
toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn
het was zo…
Jij ziet mij
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
769 Jij ziet mij
als een soort van ziekte
en toch
heb ik het beste voor
met jou.
Jij ziet mij
zoals ik jou zie
en als je denkt
denk ik ook
zie mij dan...…
Neem mij mee
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.418 Neem mij mee
in elke droom
die je 's nachts
meeneemt in een reis
door donkere
nachten
en heerlijke zomers.
Neem mij mee
want ik wil jou
niet missen
niet overdag
en niet in de avonden
neem mij mee
want ik wil
niet meer zonder jou.…
mijn tijdelijk verblijf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
942 kilometers vreten
om alles te vergeten
er is geen nieuwe start
daarvoor ben jij toch te apart
ik neem je mee in
alle poriën van mijn huid
waarop jouw streling
door geluid als liefde klinkt
in een zacht touché
voel ik je woorden
zie ik het groen-blauw
blikken in akkoorden van
jouw kleine symphonie
die muziek zit in mijn oren…
dwalen tussen rotsen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
952 ik zie je dwalen
tussen rotsen
terwijl gedachten
botsen met de tijd
die jij voor hen ontsluit
je bent met hen begaan
kan hun woord verstaan
en voelt weer de emoties
stemmen klinken luid
jij laat hun vroeger even uit
je handen op het steen
hun harteklop is nog te horen
in de strijd voor leven
hebben zij dit stukje land
een eigen…
WOORDEN (2)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.092 mij heen
als sneeuwvlokken
als herfstbladeren
als woestijnzandkorrels
woorden
bezorgen mij kippenvel
doen mijn haren recht overeind staan
slaan waarschuwingen in de wind
raken kant noch wal noch gemoed
de doolhof die woordenschat heet
sluit zijn ingang hermetisch af
verbergt de uitgang geraffineerd
verstikt langzaam grammaticaal
leven…
Zorgen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.144 terwijl m’n ogen zorglijk zoeken
naar die ene zwakke schicht
dat ik vast zou willen grijpen
om zijn groei te laten rijpen
tot hij vlamt van levenslicht
Ik omklem met al mijn macht
het sprankje dat spontaan ontspringt
aarzelend…maar toch…’t dwingt
het duister dieper in de nacht
En ik voed, ik voed, ik voed
het telkens kleine hapjes leven…
dan kom ik weer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 ik ben zo moe
maar als ik je zie
ontbrandt mijn vlam
dan kom ik weer
voor de zoveelste keer
en heftiger dan ooit
jij maakt me stuk
in eindeloos geluk van
doorgaan tot het einde
ik raap de scherven
van mijn beeld in het
ontwakend licht van zon
jij kijkt ontwapenend
ik wankel nog maar
heb weer zicht rondom…
Begraafplaats
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
879 Het viel mij op
dat men door de grootte van
de steen
probeert aan te geven,
hoe belangrijk deze
persoon was in het leven.
Met dode stenen
wil men bereiken,
dat iedereen met
ontzag naar de steen
zal kijken.
Kleur uw leven prachtig in,
na de dood heeft het geen zin!…
zag je lippen rood bewegen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
712 ik ben je blotevoetenman
loop over water
dat je helaas niet drinken kan
alleen mijn zon en golven
hebben je bedolven maar
jouw schoonheid maakte alles vlak
er was niets
dat je ooit vergat
helaas was je geen prater
pas later vloeiden
zacht je woorden in het toonloze
gevoel van bij elkander horen
ik zag je lippen
rood…
je keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
zag hoe jij de tijd vergat
je ogen…
je ademt vlinders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
923 je ademt
vlinders
maar je handen
bloeden
van het glas
dat brak
ze was
zo onbereikbaar
dat je haar pas zag
toen de scherven
rechtop stonden
in het gras
je verboog
de tralies van
haar gouden kooi
ze schitterde
met vrijheid
als haar tooi
je ademt
vlinders
want ze is
zo mooi…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 stenen liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel…
aan de grond genageld zat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
927 ik trok de steen weg
waar je op leunde
reikte je mijn hand
maar woordeloos
verpulverde de wand
zij steunde rotsen
in hun breekbaarheid
jouw rug kende
geen achterkant
de eerste steen
lawiende kleine keien
ze rolden mee
stof verborg het zicht
massa deed zijn plicht
bestormde de obstakels
verwoestte dat
wat niet stevig aan
de…
Begrip
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.544 Soms kan ik niet begrijpen
wat je tegen mij zegt
dan vlucht ik weg
in een wereld vol verdriet
ik kan het soms
niet echt begrijpen
wat je zegt en wat je doet
maar toch,
de meeste tijd
snap ik je dondersgoed.…
Naar mij kijken
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
806 Je kijkt me aan
en denkt verward
wat moet ik nu
doen of zeggen
wat moet ik doen
of wat wil ik
ja, wat wil ik
denk je dan
maar toch
er is een tijd
dat je beseft
dat je weet
het is goed
wanneer je
naar mij kijkt...…
dat vlechten hechten was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
764 de matjes die we vlechten
met draadjes van elkaar
de kleuren die wij kiezen,
ze zijn nog lang niet klaar
het patroon in onze ogen
is een harmonie van twee
we vlechten aan de toekomst
nemen zo verleden mee
wat draadjes zijn gevallen
verkleurd nog niet gebruikt
deeltjes uit ons leven
een kans misschien verbruid
die draadjes zijn herinnering…
dromend spelen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
828 spelen is
dromen
is dromen
spelen
met de
werkelijkheid
speel en
droom
je eigen
realiteit
in het spel
van nu
droom je
meer dan
mogelijk is
of leef je
mogelijk
minder dan
je wilt
ik speel
mijn droom
en dromend
speel ik dat ik
komen zal bij
bij jou
dat wij
dan samen
spelend
onze kou
zullen verdromen
in het…
Het Einde..
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
927 Als een regenboog,
kleurrijk,
kleur jij mijn leven.
Als een regendruppel,
glanzend,
doe jij me glimmen.
Als de horizon,
eindeloos,
ben jij het einde...…
Alles klopt weer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
913 Ik leef met mijn hart
Leef mijn diepste wens
Heb werkelijk weer
Contact met mezelf
Voel de ruimte die
Ik voor mezelf heb geschapen
Voel de ruimte waarin ik nu
Mezelf kan zijn
Ik leef weer
Ik lach, huil, vrij
Voel weer
Volledig
Voel het leven
Voel mijn hart
Beat van mijn hart
Het klopt weer...…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
gooi je neus maar in de wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 wanneer maak jij je vrij
van alle oordelen
die greep hebben op je leven
om eindelijk te doen
en laten wat je wilt
overal zijn hoeders
voor orde en op norm
broeders die gekozen hebben
voor de vorm en zij zorgen
dat het tegenspreken stilt
toch is het jouw
bestaan dat door hun
handen glijdt een keurig
binnen alle lijnen blijft…
Vogelverschrikker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
708 jij snaak
je staat daar weer
twee heren dienend
op je staak
je werk voor groen
de zaden en het vogeltje
is liefdewerk veel plezier
de roofvogel
in onvoorspelbaar duiken
de grijpbare prooi
met brede armzwaai
onthouden
is je eigenlijke taak
jij snaak…
In het licht van Mei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
971 Ik wil in het azuur van je ogen
als een waterlelie
open je handen en strek
al je haartjes naar de toppen
van al onze wolkenloze gedachten.
Ik wil op het punt
dat de arend zich neervlijt
in het hart van je borst
luisteren naar de stroom
van vurige waterkolken.
Ik ben de vlag die trots prijkt
aan de oever van een nieuwe lente
nadat de…
jij overvleugelde als vlinder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
855 je tred veerkrachtig
en zo zelfbewust
ik zag de lust in mannenogen
naar jou werd niet gefloten
ik voelde hun respect
jij was te gek
om zo goedkoop
contact te maken
jij overvleugelde
als vlinder zonder
hinder hun altijd
manifeste paringsdrang
ze waren ongezien
te bang hun lusten
bot te vieren en wisten
zich voor even aardse dieren…
Inkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
794 het perspectief
had ik lief
in het leven
orde regelmaat en planning
gaven mijn leven
zo dacht ik
een goede bestemming
het bestaan zo
was niet verkeerd
echter het heeft mij
maar weinig geleerd
vandaag is de dag
dat alles weer mag
uur minuut en seconde
genieten is echt geen zonde
nu is leven kun je
liefde en aandacht…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 de duivelsdans
vooruit twee terug
ruwe aarde
wordt gestriemd
door flarden vals gezang
kreun maar in
ontblote bovenlijven
wiegen op een
doorgesleten oerpatroon
tijd verdansend
in de nacht
mijn uitgestoken hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden…