6044 resultaten.
Blozen in de ochtendzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rug gerecht,
Hoofd stabiel
Op nek en schouders
Loop ik richting PMT
Strakblauwe lucht, alles
Overgoten door zon -
En jij, stralende
Zilvermeeuw die
Gewichtloos zwevend
Tussen torenflats hangt
En granieten muren
(Of zijn ze van beton?)
Doet blozen in de
Strelende ochtenzon…
In het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Betonnen longen
Granieten hoofd
Gevoel dat voor
Altijd lijkt verdrongen
Vuur voorgoed gedoofd
En dan toch zo maar
Hier het licht dat ons in
De diepste vezels raakt,
Ons de ogen opent
Voor leven om ons heen -
Dansende lammetjes,
Een gewillig schaap
Dat zich moeiteloos
Melken laat, zilveren
Meeuwen die koninklijk
Zwevend…
In stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 In stilte hebben
We je gekregen
Waar wij je
Met zoveel vrolijkheid
Verwachtten -
Voor je geboren werd
Was je al in stilte
Gestorven,
Zijn we onverwachts
Bevallen van de dood
In liefde opgedragen aan onze zoontjes
Rikkie * 29-09-1989 + 29-09-1989
Rik * 25-07-1990 + 25-07-1990
Van papa en mama…
Voorgevoelens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Er was wind,
hij waaide tegen
ook was er water
dat wat aanmodderde
en het goot,
dat het rampen regende
dus het was niet goed
maar de hoop bleef steeds
dat het over waaien zou,
tot de donder insloeg
in kartonnen dozen
vol weggepakte kommer
Leeg spoelt dan toch
alles verder
zonder start of einder
verlammend in het niets
van nutteloze…
de kretologie van een hansworst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 zijn letters brullen zwaar
naar wat hij onvoldoende vindt
het kind in hem lijkt al verloren
aan de schommeling der tijd
hij is zijn onbevangenheid vergeten en
bevrijdt slechts nog
wat witregels, verborgen achter glas
al struikelend schaart hij alras
zijn voeten langs elkaar
en onderwijl verklaart hij, dat
zijn eigen glans vooruitstreeft…
Achterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Licht dat maar moeilijk
Tot me komt -
Soms te donker,
Soms te koud -
Zon die voor mij
Niet meer zichtbaar is
De donkerte vertrouwd
In al haar somberheid
En toch, zonder het
Te weten, zonder het te zien
Leef ik ongemerkt vaak
In het licht van de achterzon,
Zon die zich achter mij
Verscholen heeft maar
Door de donkerte heen…
Zwarte bal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Je bent geen vijfje,
Geen leren bal waarmee
We ons hart op kunnen halen,
Kunnen spelen in de zomerzon -
Van leer ben je niet,
Zwart als het nachtelijk
Duister ben je, te groot om te
Omvatten, zo rol je ons speelveld op,
Het speelveld dat ons leven heet -
Zwart ben je, onuitsprekelijk zwart
En zo op het oog met geen poeier,
Met…
Absurde weeffouten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
413 Mens geplet onder
Een veelheid van
Informatie
Die binnenkomt in
Een nooit eerder
Vertoond tempo -
Het toneel zet
De tijd twee uur stil
En laat de mens,
Misschien wel de laatste
Mens die er de tijd
Voor neemt, kijken naar
De absurde weeffouten
Die er bij zijn snel levende
Medemens zijn ingeslopen…
Twee giften.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.316 God gaf twee hemelse geschenken
De mens, in alle vreugde en smart:
Verstand - om scherp en goed te denken...
Om zacht en goed te doen - het Hart.…
Aanvechtbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Jij hebt je waarheid
Zoals ik de mijne heb
We praten over exact hetzelfde
En toch liggen onze waarheden
Mijlen ver uit elkaar -
De kunst is nu hoe we
De kloof tussen onze
Waarnemingen kunnen dichten,
De scherpe randen kunnen verzachten -
Alleen dan kunnen wij elkaars
Standpunt in vrede aanvaarden,
Veel beter nog dan we dachten…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Verteerd door verdriet,
Door tranen die maar niet
Wilden komen -
De emotie-gang was tot
Stilstand gekomen,
Van mijn geestelijk huis
Niet meer over dan een
Kaal geraamte dat klaar
Was om te sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden…
Een barst in alle dingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe kan ik nou geloven
In dingen die alleen
Maar heel zijn,
Potdicht, geen scherfje
Eraf, geen barstje te zien -
Misschien dat de
Antiquair er dan
Wel veel voor geeft,
Persoonlijk zie ik
In zo'n oud attribuut
Toch liever een barstje,
Of anders een kleine scheur
Waar moet anders in deze
Pikzwarte nacht het licht
Door naar…
De reis niet waard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Waarom zou ik gaan
Reizen, verder dan
De horizon, alleen maar
Om de schuld, waarmee ik
Mezelf heb opgeladen,
Te zien verdwijnen in
Een mateloos gordijn
Van schoon geduld?
Schuld kan ik beter
Inlossen in het hier,
En in het nu,
Van mijn hart geen
Moordkuil meer maken,
Maar met een schuldenvrij
Besef op reis gaan,
Want onthoud…
Slaapwandelaarster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Dodelijke gedachten
Zijn het die me
Beheersen in de
Uren die ik slaap,
Ben mezelf niet bewust
Van het leven om me heen
En weet al helemaal niet
Meer of ik nog leef
Of reeds de grens naar het
Eeuwig durend donker
Gepasseerd ben -
'k Leef in een woning
Die niet meer is dan
Een kaartenhuisje
Overeind gehouden door
De broze…
Weggegooid uit schuldbesef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Een zwijnenstal de
Werkkamer waarin
Ik mijn leven op
Orde krijgen zou -
Prullenbakken al in
Geen weken meer geleegd,
Emmers en voormalige
Plantenbakken puilen uit,
Net als het gemoed waarin
Ik mijzelf nog levend houd -
Aangekoekte koffiemok,
Op zijn vroegst weken geleden
Door mij geleegd, met resten
Van Mars-repen die ik in…
Paasfeest vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Het zwarte huis dat
Zich kennen laat door
Ramen van angst
En muren van schuld
Waarin ik stijf bevroren
Gevangen zit - geen
Spoor van leven meer te zien,
Op het magere omhulsel na
Van de persoon die
Ik genoemd wordt -
Vanmorgen is alles anders,
In de vroege ochtend van
Paaszondag is er die vrouw
Die nietsvermoedend op
De…
Wie wil ik zijn?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 Gestruikeld ben ik
Al zo vaak over mijn
Uiteenlopende gevoel
Van ik - wie is wie
In dit ene mensenkind
Vraag ik aan hen
Die in mij wonen -
Pasen geeft me de keus:
Wil ik Martha of
Toch liever Maria zijn?
Wil ik met mensenogen
Oordelen over de taken
Die alleen door mij
En niet door de ander
Worden verricht,
Of is het voldoende…
Bij vader op de fiets
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 In de avond van
Mijn vroegste jeugd
Zit ik veilig bij
Jou voor op je fiets
Jij die mijn vader
En mijn veiligheid bent
'k Heb vanaf mijn
Zitplaats die in alles
Geborgenheid ademt
Zicht op die antieke
Koplamp van jou
Waarin het Philips-logo
Is uitgespaard,
Het licht komt er
Weldadig warm door heen
En ik voel mij getroost…
Willens en wetens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Wanorde, zo noemt
Borgdorff mijn poëzie,
Maar dan wel gedeeld
Door twee, regels die
Willens en wetens
Door midden zijn gehakt
Door de mens die
Ik genoemd wordt,
Oogluikend toegestaan door
Hen die ook in mij wonen -
Gebroken regels getuigen
Van een gebroken ziel,
Brokstukken poëzie
Van hem die aan zijn eigen
Ik ten slachtoffer…
Die langs mijn bloemen gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Lauwe lentelucht
Die geurt naar liefde
En levenslust,
Die in 't voorbijgaan
Mij op de wangen kust -
Vogels in mijn tuin
Zingen hun hoogste lied,
Hommel die voorbijkomt
En zoemend langs mijn
Bloemen gaat, en in
Bijentaal vertelt waar
Het om gaat -
't Wordt zomer,
Vroeg dan wel laat!…
Schitterend tableau
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Fiets door het dorp
Zoals zo vaak, zo veel,
Voel de zomerzon
Zijn warmte vooruitwerpen
Over dit vroege voorjaar,
De vogels zingen mij
Hun nieuwe dag tegemoet
En aan het eind van
Dit groene weiland
Dat hier voor me ligt
Zie ik een hartroerend
Schoonheidstafereel
Van de merrie met haar
Jongste veulentje
Die samen zo gelukkig…
Ook al voelt het anders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 't Is o.k. zeg ik
Tegen jou als ik
Er morgen niet
Meer ben -
Vanuit je professionele
Invalshoek zeg je tegen
Mij dat ik wel in
Het rationele moet
Blijven, ik deze
Wanhoopsgedachte wel
Rationeel moet blijven
Benaderen - op het
Moment dat jij dit
Tegen mij zegt
Gaan je woorden
Langs mij heen -
Begrijp ik niet
Wat je…
Nu nog ongebruikt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
579 Ik hou van de donkere
Uren in mijn diepste wezen
Waarin mijn zintuigen
Zich hebben verdiept;
In hen heb ik, als in
Oude brieven, mijn dagelijks
Leven teruggelezen dat
Nu nog ongebruikt voor me ligt;
Door hen kom ik dan te weten
Dat ik nog ruimte heb voor
Een tweede leven, dat breed
En tijdloos voor me ligt…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
Dit is geen droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Dit is geen droom;
Ik loop onder de
Oude kastanjes van
Mijn jeugd, die mij
Als kleuter zagen
Dartelen langs hun
Zwierige witte kelken,
Het kind dat zijn
Ogen uitkeek bij
Het zien van zoveel moois,
Zij die oud werden in mijn
Volwassenheid zien me
Mij na vijftig jaar terug
Als stramme oude man
Die ondanks het moeilijk
Voortbewegen…
Fluitenkruid in 't gemeenteperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Geen distel meer
Te zien, door
Ongeschoolde gemeentemannen
Vakkundig uitgeroeid
Tussen ontelbaar vele
Wilde rozen die op
Barsten staan -
Maar tussen al dat
Moois troont zo maar
Een elegant geurende
Jongedame in onkreukbaar
Wit getooid -
Hier is de natuur
Onverwacht het allermooist
Voltooid…
Onderhuids?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Elke dag een streepje
ouder je kijkt niet op
of om en je wordt ergens
in de ruimte aan jezelf
in iemand weerspiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je weg kunt glippen,
jezelf verkleind het doel
zonder dat je het dromen verleert,
een vergezicht dat tegen zichzelf
en in de ochtendspiegel keert.
Misschien heeft de dood…
SERENITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Nooit opgeven of mistroostig achterom gluren
Voor niets of niemand halt houden en zo de boel verzuren.
Jezelf verloochenen is geen goed idee
Talenten benutten, in het hart komt vree.
Het doel wordt bereikt stap per stap
Hobbelig bergachtig of erg vermoeiend pad; stap!
Met geheven hoofd een trotse blik in de spiegel
Alleen jij kent je strijd…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Eindelijk heb ik de zolder opgeruimd.
Geen stofnest heb ik er vergeten.
Oude boeken raakten er geschift.
Afstoffen heb ik opnieuw geleerd.
Spinnen heb ik achterna gezeten.
Nu pas durf ik in mijn kelder af te dalen.
Hersenspinnen kruipen daar driftig rond.
Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen.
Er wachten kisten vol ongeleerde lessen…
Robert-Enke-Strasse
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Mijmerend over de zoete herinnering
Van mijn weken als gastdocent in Hannover
- In tijden van weleer -
Lopen we samen over de boulevard in het Maschseepark,
Genietend van het groen dat ons aan alle kanten omringt.
Zoekend naar een tramhalte terug naar huis
Kijk ik toevallig schuin naar boven naar het straatnaambord-
Waar vroeger Arthur-Menge-Ufer…