Alle inzendingen over haiku

Een rijzende zon wuift met z'n oranje vlag, zal de maan nog starten? Een blauwe vogel, die in de lente zong, is stil zou hij gekooid zijn? Rijk zonnegloren flirt met een vis vol goud, de vijver is verlicht. Avond en een bleke maan vuur blijft onaangestoken deur op slot, voorgoed! Als aardkluit ontwricht in doorgewortelde…

Bevroren vijver maan danst op lichtkristallen vis blijft koelbloedig.…

De treurwilg huivert in al z’n diepe wortels, zuigt z’n tranen droog. Bamboe in de tuin schieten jonge scheuten, die gaan niet dood. Betraande zaden zullen nooit vogels kooien, ze planten bomen. Verlaten oude bergen de zon heeft weinig nodig om…

Als zij vrolijk is Klinken er klokjes In haar stem Als zij boos is niet…

Onze kerstboom bezat kern van waarheid, want hij is afgezaagd…

Onze kerstboom bezat kern van waarheid, want hij is afgezaagd…

boven het steegje een wind tussen de sterren doet het ijs regenen in de nauwe straat laat de wind sneeuw dwarrrelen alle kanten uit koude aprilwind onder de magnoiaboom een bloesemtapijt een blauwe ballon aangewaaid in de geveltuin blauwe boragie met winde in de rug blaast de storm voor je neus alle kades weg…

Ik ben weer ongewoon hartstochtelijk nieuwsgierig na regen komt zonneschijn.…

Heer Aboutaleb zet Rotterdam als vanouds snel weer Op Stelten.…

Getrokken strepen Bevestigen het einde Geplette zebra…

De zee komt en gaat fluisterende rolkeitjes op het stille strand.…

stel ballonvaarders voelen zich opgelaten in een dennenboom…

Winter in mijn tuin een roodbaardje op een paal hoe hartverwarmend…

Invalshoek van kristal, prisma in het dauw, de wereld wordt groter.. De bruidssluier schrijdt over de groene loper, ze geeft haar ja-woord. Lichte kooien wenken, de dag aarzelt te komen, de nacht te gaan, als ik. Dagen van mystiek de zon heeft zich verslapen, de hemel niet.…

Vertrouwd gekwetter Groet de vroege ochtendzon Het sluipen vangt aan…

Twee reigers baltsen en dat al in december 't is vroeg dit jaar…

het buffet gedekt plots een keffend keeshondje valt in de vijver in grote chaos schilder je een gouden streep met duizend kleuren een gloeiende huid vloeiend uit honderd kwasten op armlengte - de baby's zingen met macht over leven en dood tegen gefilmd licht een kromme spijker en de eeuwig wrede vrede van vlindervleugels…

Ik ben vandaag niet thuis weet je ik heb wel zin om te relaxen…

een gedachte denk ik en ik zie mezelf schrijven woorden op papier…

de schildersezel staat in de wei te wachten kauwt wat op het gras…

een antichambre de butler brengt een asbak en niets dan wachten een kasteelroman in de eetzaal loopt de film mijn prinses en ik de kasteelvrouwe kookt voor de open haard en voor ons twee - viva in de pols weer voldoende aderen voor de bloedprik een blauwe bloedbank haar lichtgeraakte ader aan lager wal -…

Van haiku nooit moe ook al weet ik wat het is niet mogen rijmen…

Ik zou zo graag zien Dat de man in de spiegel Wat meer mijzelf is…

Leeggeveegd de dreef tevergeefs blaast hier de wind populieren kaal…

ach dat arme gras bij het krieken van de dag al zo in tranen…

Op het boerenerf geur van varkens en kippen spek met eieren…

Twee jonge hengsten van 't knabbelen aan el- kaar een beetje moe…

geblazen kushand - zie, de kracht van de liefde - velt boom van een vent…

te vroeg gestorven tongkanker in de stilte van je broertje liederlijk gezang bushokje op levendaal voetbal bij de vleet ook zo nieuwsgierig naar het sop van vissen - neerslag van de geest een teen in opstand omgaan met minderheden je past je maar aan langs levendaal weerklinkt olijke rosé luid kermiskabaal…

ik kijk ademloos! de herfst schrijft weer poëzie in huis-aan-huis-blaadjes…