22335 resultaten.
NERGENS BETER
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
736 Toch gegrepen die kans
genomen die ruimte
gezien die tijd
als vriend
als verkenner
rond getuurd
en gestuurd
over wegen
van belang
hoofd- of zijstraat
pad of laan
ik zal hem gaan
ben niet bang
en aangekomen
waar ik nu ben
geloof
dat ik herken
nergens beter
dan waar ik nu ben
mijn eigen licht
en donker ken
nergens mooier…
Het nieuwe schoolziek
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
4.025 Ooit was de school de ware biotoop
Voor iedere oprecht gedreven leerkracht
Maar menige docent verliest aan veerkracht
En gaat voor school steeds vaker op de loop
Men voelt zich in diens biotoop juist thuisloos
En zo verdwijnt men roemloos en geruisloos…
Toch waardevol.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Veel denkwerk werd besteed aan
auto's, kleding en de fietsen
de straatlantaarns en bomen op het plein
zelfs de deurknop van uw huis, werd niet vergeten.
Het pakje soep met dit of dat
de letters en de kleuren
formaat en smaak er werd voor u
gedacht, alleen nog even consumeren.
Een hebbeding, geen noodzaak toch
gekocht of in de brievenbus…
Naderend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
603 Blad in de winter
rijp voor bezinning en sier
begroet het voorjaar.…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Lopen wil ik
alle dagen
tot mijn benen
mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet…
Het totale failliet
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
805 Free Record Shop, Polare, V&D
Van Leest, De Slegte, Blokker, Siebel, OAD
Mexx, Expo, Music Store, Yam Yam To Go had
Het tij ook -net als Schoenenreus- niet mee
't Is waar: hiervan bestaan er nog een paar
Maar ooit krijg ik 'n héél vers bij elkaar…
Nachtelijke ontmoeting
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.343 Het was een avond, lang geleden
de maan stond hoog, het was heel licht
en waar ik liep, over het Doornvlak
dampte de grond van warme mist
Ik ging liggen in het stugge gras
lag stil te kijken naar de nacht
Een uil kwam aangevlogen
en streek neer, zo dichtbij op een tak
dat wij elkaar haast raken konden
en bleef zo stil als ik daar zitten…
Heimwee naar de toekomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.123 Het is al lang geleden maar ze weet nog
hoe, niet op een dag maar sluipend,
haar dromen zijn ontvreemd. Of gaf ze zelf
verlangen mee aan morgenster en vuilnisman?
Hoe ook - het meubilair verdween van wat
toekomstig huis wou zijn in haar: geen
kamer meer met zon en zang, geen
schaapjes die op het behang een kindje
tellen zou, geen toegekend belang…
Adagio
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.952 Ik woonde op de brug van de frambozen
en mocht daar in de nacht de sterren tellen.
Ik kon hun aantal in het water lezen.
Zij hadden mij voor deze taak gekozen
omdat ik verder durfde overhellen
dan zij die als de dood de diepte vrezen.
Soms wist ik niet meer waar ik was gebleven,
begon mijn arbeid, met geduld bemeten,
opnieuw te midden van…
Er schuilt in al de dingen, die ik zing
poëzie
4.0 met 4 stemmen
814 Er schuilt in al de dingen, die ik zing
zo'n wondre zin die weinigen beseffen
zullen, in hun stil-leven dat zó effen
henenvloeit, zonder droom noch mijmering.
0, zangen van mijn Ziel! ik zeg mijn leven
rein uit in uwe gelukzaligheid,
omdat elk lied, altoos een nieuwer streven,
een breder Passie om mijn slapen leit.
Uw zoet geluid, dat om…
After-party
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
653 We hebben nou het ergste wel gehad
De wereld ligt welhaast weer voor ons open
We hoeven geen café's meer te ontlopen
Als buitenbeentjes in de binnenstad
't Is morgenvroeg al niet meer aan de orde
Het kan alleen nog feestelijker worden…
Feitelijk.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
562 Nu dagen lengen
ontwaakt de natuur voor u
klank vol lentefeest…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 De gele rozen lichten langs 't terras.
In diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
't verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn…
Dagelijkse kost
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
654 't Is net zo mooi als onberekenbaar:
Wat tussen twee geliefden op kan bloeien
Kan evengoed gaan slijten en vermoeien
Dan groeit en gaat een paar weer uit elkaar
Helaas een feit dat verre van uniek is
Behalve blijkbaar als een stel publiek is…
SPIEGEL VAN MIJN BEELD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 Als de zon schijnt
al het grauw verdwijnt
van het bruin
op mijn kruin
word ik groen
ontwaak en verlos mij
van de mist en de dauw
de nevel en de kou
ontdoe ik mij voor jou van de nacht
toon je mijn pracht
onder het vuur
van mijn kracht
de opgespaarde goed bewaarde energie
die haal ik met mijn wortels
uit het diep
van mijn vergeeld…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Het zat al in de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste…
Mini-moestuin-minded
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
769 Als kluitjes aarde in de vensterbanken
Zo staan ze voor de ramen maar te staan
Je ziet er nog niet heel veel vruchtbaars aan
Dat geeft gemor en aanverwante klanken
Ons land is van van alles in de ban
Wanneer het gratis is bij aankoop van…
JONATHAN
poëzie
4.6 met 8 stemmen
1.544 Zijn kleren had hij niet alleen geruild
en kostbaar wapentuig, maar ook zijn leven.
Hij had zijn wijsheid en zijn kracht gegeven
en wat in harts verholen diepten schuilt.
Voor simpele eenvoud, sterke aanhanklijkheên,
bood hij het de gebronsde jonge herder.
Die nam, en streed, en slingerde het verder
en trof Saul met de scherpgekante steen.…
Ambitie in het Rosa Spier Huis
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
716 Er wordt geschilderd en gemusiceerd
En hier en daar zelfs ook nog beeldgehouwen
Ze hoeven aan geen loopbaan meer te bouwen
Toch wordt er onvermoeibaar gecreëerd
Het doel verandert, maar er blijft een streven:
Een drijfveer om intens te blijven leven…
Jury niet door
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
886 Goh, kan een jurylid zó onbeschoft zijn?
Zo onbeschoft nog wel dat diens gedrag
Zal leiden tot onmiddellijk ontslag
Alsof er oude waarden afgestoft zijn?
Nou nee, het komt vast door een kijkgrafiek
Maar toch, dat siert voorzeker het publiek…
Ik voel het leven in een vloed van zangen
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.011 Ik voel het leven in een vloed van zangen
met wanhoopswieken om mij henenslaan,
'k voel 't wilde leven mij het harte prangen
en rozedromen in dat hart vergaan.
Arm kinderhart! bang-turend in 't verlangen,
smart-glinstrend ziet het levenslicht u aan;
laat mij in eenzaamheid uw schoon erlangen
opdat ik moge in bloesems openslaan.…
Lunch
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
872 Vandaag lunch ik eens lekker ouderwets.
Geen afspraken, geen trendy restaurant.
Alleen de stad in, zonder het gezwets
Van zakenpartner, leverancier of klant.
Geen kreeftensoep, geen tamme eendeborst,
Geen wasabimayonaise op tonijn,
Geen nestje sla met tijm-en-dille-worst,
Geen Deens in dadeldrab gestoofd konijn.
Ik ga gericht op pad en kom bij…
Nederland, moerasland
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
824 de straten liggen druilerig
zelfs bloemen hangen huilerig
als hen het loof ontvalt
op het vroegste ochtenduur
waar stevig hemels zuurgraad etst
het roet er van de gevels ketst
dansen houten klazen kleddernat
op het ritme van ‘t verval
men ziet benardheid overal
onmetelijk groot is haar getal
Tot in de nauwste tunnel toe,
doodlopend in…
Afspraakje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 ‘t Is mei, ‘t is mei, de lente is gekomen,
De wind is warm, de lucht is blauw, ik ruik
De jonge blaadjes aan de blije bomen,
De vlinders vliegen, buiten. En mijn buik
Zit ook vol met fladdervlinders, binnen.
Vandaag, vanavond, gaan we samen uit.
Vandaag, vanavond, gaat het echt beginnen.
Vanavond streel ik zacht haar zachte huid.
Ik zit op het…
Verdriet in Khasab.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
630 Op de pier van deze haven zag ik een verdriet
de tranen en de letters, in het zwart geschreven
je taal helaas, die toegang heb ik niet.
Ik vroeg een man met erudiete ogen
"welk verdriet, moet hij doorstaan?"
"ach", zei hij, "het is maar kletspraat, van die man."
Aan het einde van de pier, in 't beton geschreven
niet op de bergwand,…
Sleutelbos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 Nou kan ik wéér die rotsleutels niet vinden!
Moet met de auto, kan de deur niet uit.
Ik loop me echt geweldig op te winden.
Tot buiten plotseling iemand heel hard fluit.
Ik schuif het raam omhoog, kijk naar beneden,
De buurman, Willem geloof ik, roept: “Hé, maat
Toen Pien en ik de voordeur opendeden,
Zagen we die sleutels, hier op straat!
Van…
Wat je kan voelen, maar niet kan zien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Het kloppen van je hart
Kramp in je kuit
Stil verdriet
Je neus zonder spiegel
De warmte van de zon op je huid
De bezorgdheid van je moeder
Honger voor de middag
Gelnagels onder de lamp
Een stofje in je oog
De koppijn na het drinken
De last op je schouders
De liefde…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 ‘t Is uitgestorven op de stille gracht.
De nevel dempt de klank van verre auto’s.
Terwijl ik op mijn hartelieve wacht
Maak ik in gedachten grauwe foto’s:
De boogbrug met zijn natte kinderkopjes,
Het stille groene water in de gracht,
De zwarte deur met zeven deurbelknopjes,
De man die op zijn hartelieve wacht.
Een fietser rijdt me bijna van de…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 Drie rondjes park nog, ‘t is verdorie laat,
De schemer daalt al tussen kale bomen.
De bladerritsel in de struiken praat
Met westenwind. De modderspetters komen
Uit de zwarte plassen op het voetpad
Als kleine kruisraketjes gelanceerd
Terecht tussen mijn dijen. En de stad,
Concentrisch rond mijn rondjes gedrapeerd,
Gaat langzaam licht voor lichtje…
Ontbijt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 Ik eet een lekker sneetje krentenbrood,
Een laagje boter en een plakje kaas.
De Volkskrant heb ik open op mijn schoot.
De koffie filtert langzaam naar mijn blaas.
Ik neem een trekje van mijn sigaret,
Het pakje Dunhill ligt naast de beschuit.
Mijn scharrel roept me: “kom je terug naar bed?”
‘t Is zaterdag, welja, wat maakt het uit?
We liggen…