734 resultaten.
Yachting World
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 Een zeker slag van varenslui
Vertoont zich niet in schipperstrui
Men treft hen in het clublokaal
Met blazer aan en zijden sjaal
In de beschutting van de bar
Trotseren zij soms groot gevaar
Lijden haast schipbreuk menigmaal
Maar dan voornamelijk verbaal
Terwijl de whisky klotst in 't glas
Vertellen zij hoe zwaar het was
Elk met zijn eigen…
EEN ANGSTHAAS
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.141 Een angsthaas wist laatst te Eemnes
Hoewel hij stijf stond van de stress
Een hoger trilgetal te halen
Dan wezels en dan sidderalen
Waarmee ik het bewijs u lever:
De angsthaas is een beste bever…
Ollekebolleke Jezus
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
639 Ziet in het kribbetje
Jezus van Nazareth.
Herdertjes lagen bij
nacht in het veld.
Morgenvroeg snel naar het
volkstellingsbijkantoor.
Kindje moet, net als de
schaapjes, geteld.…
Ongedurig
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
941 Een gastvrije dame in Zürich
was seksueel zeer ongedurig.
Het herenbezoek
moest snel uit de broek:
"Vandaag ben ik bijzonder vurig".…
Vlinders
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.052 Vreemde Gevoelens
Onderdrukken Heeft Geen Zin
Ik Blijf Aan Je Denken
Ik Krijg Je Niet Meer Uit Mijn Hoofd
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Je Wil
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Van Je Hou
Maar Dan Kan Ik Bezig Blijven
Dus Blijf Ik Bij; Ik Ben Van Jou
Ik Wil Nooit Meer Bij je Weg
Voor Altijd Bij Je Blijven
Mijn Leven Met Je Delen
Ik…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
1.569 Bij het schemer van de dingen
de aanblik veranderd
nog maar licht beschenen
door de kracht van het begin.
keek ik uit naar deze morgen
met zijn nieuwe dingen..
De lucht klaart opbarend blauw
onvervuld licht van verlangen
heilzaam ademend
een nieuw begin.…
In opperste stemming
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
766 Tegen de grauwheid
tekenen twee stippen een nieuwe horizon
maken een wereld van verschil.
Impressies van vertrouwde geluiden
ebben langzaam weg.. in de verte
verwelkomen hun echo's nieuwe klanken
die zich mild bruisend laten schonen.
Bruuskerend de werkelijkheid
in de voortzetting van hun dromen.…
Het witte goud
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 Het blinkt,
het rouwt,
het slinkt, slikt, kauwt en klinkt.
Bedolven met sterk verlangen
liefdevol afgeschermd,
nee eerder bruut ondergedoken
bijna zinderend afgesneden
van de sprankelende zon.
Zit er mee in mijn maag,
maar het zoekt zijn weg
toch wel omhoog.
Bittergoud vervreemd,
pril geluk genoeg
ja resoluut weggestoken
het maagdelijk…
De meidoorn bloeit
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.013 Vanzelfsprekender
dan het almaar stilzwijgen,
bloeit de rode meidoorn.
met geurenpracht kleurt ze profaan
de schraalheid uitbundig aan,
gedachten dwalen monddood
ronkelend rond het verbloemend rood.
maar de toedracht zal niet van rusten willen weten
verder graven om haar gelijk naar boven te halen.
echter de laatste druppels bloed
onttrekken…
De zilvermeeuw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
729 Zijn akelig gekrijs
vanuit de verte al te horen
donkere ogen naderen het onheil
duiden meer als opgelegd pandoer
want waar de vleugels lam geslagen
zijn vrije geest niet verder kunnen dragen
doen zij het ergste vermoeden..
striemende regen, genadeloos
verstompen het opgejaagd dier
verkleumd door dreigende teloorgang
eens rijk aan…
Zomeravond
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.534 Langzaam en niet meer te stoppen
steeg zijn waardering verder naar goudkoorts
toen haar zomersproeten als waren het sterren
tevoorschijn spetterden uit de plooien van haar gezicht.
Hij weet het .. het was niet alleen de magie van de zomeravond
dat haar aanblik in goud gesmokkeld met hem verbond,
maar doet berusten in deze schone schijn
en…
Zomeravond
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.255 Langzaam en niet meer te stoppen
steeg zijn waardering verder naar goudkoorts
toen haar zomersproeten als waren het sterren
tevoorschijn spetterden uit de plooien van haar gezicht.
Hij weet het .. het was niet alleen de magie van de zomeravond
dat haar aanblik in gesmokkeld goud met hem verbond,
maar doet berusten in deze schone schijn
en…
De visser
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Hij laat zijn dobber dansen,
werpt alle schroom van zich af
want hij is een echte liefhebber.
Dromen doet hij zijn vissersleven lang,
diffuus nog de contouren in scharlaken
van de vooruitgeworpen schaduw
langs zijn vermetele recordvangst..
Hij weet het is een kwestie van tijd
om de talmende schemering
te bedwingen met zijn scherpe haak.…
Met een zwaluwstaart verbonden..
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
545 Schimmig de tonen
door het zacht ruisen van de populieren
vermomd als dichterlijke klanken,
draag ze mee in het holst van de nacht.
Een zwaluw scheert er overheen
en brengt als vroege belofte
de vreugde terug van het begin
toen ik bijna niks overdacht..
naar het prille uur van dichterlijke vrijheid,
doch de taalklanken beklijven
en bezorgen…
De vlam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
990 Het tikken van de klok,
Je haar dat zijdezacht golft
langs het grijs aan mijn slapen.
Een vleug van geroezemoes
dat de stilte even doet bedaren.
Het ongeloof tart de waarheid
daagt het smeulend vuur
de nacht uit..
De onrust blijft en wakkert de vlam
het besef van nog niet wakker zijn aan
in het stille voorbijgaan
van mijn jaren.…
Hartverscheurende liefde
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
3.549 De glooiingen van jouw hart
rimpelen als een schaduw
over jouw gevoelsleven
de dageraad breekt,
ontluikende vensters
van wederzijdse omhelzing
stille mascara tranen
gaan vlekkenloos samen
in allesomvattende liefde
onwerkelijke schoonheid
vormt een zacht contrast
van pijn en geluk.…
Een jongensdroom
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
561 Geen denken aan
tijdens vlagen van moedig zijn
naar de ontsluimerende toekomst
bedeesd stil te staan bij het ontastbare..
dat bijna overal en nergens
voor mij voor het grijpen ligt, waar ook?
niet tijdens de minzame momenten
die ik won aan het voorbij glijden
van de schampere wolken, waar ook heen
ook niet toen ik explodeerde
in duizendmaal…
Schemerdagen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
672 visioen van eeuwigheid
laat mij jouw adem voelen
van jouw gedachten zwanger zijn
tover het licht in haar ogen
waar de muggen dansen
en de tijd lijkt stil te staan
dat onze aarde doet kleuren
met weemoed en treurnis
in haar amandel ogen van marsepijn
en de schemerdagen breken
voordat de goudplevieren
verdwenen zijn.
R.J…
Haute Nature "De trapgans"
netgedicht
4.7 met 42 stemmen
839 Trapganzen bijeen op het dorre land
schreeuwen een schril contrast.
Jouw tonen behoren het stilleven,
haar ijle wereld ontwaakt
met een tanende zucht.
Aangekleed met waardigheid
uiteenwaaierend de laatste flarden
in een beltende stem gevangen met beelden
rond de windzuilen van jouw bestaan.
R.J. van Tol…
dorp
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.263 een dorp
is pas een dorp
als in de dorpstraat
een oude man
loopt
met pet,
wandelstok
en kromme benen
(en het is helemaal goed
als ie groet)…
Ontluikende passie
netgedicht
4.7 met 77 stemmen
5.434 "trotseerde storm en golven
alleen... had ik de wind niet mee"
maar samen deden we het tij keren
'verpletterend' zijn je woorden,
storm en golven zwiepen met geweld op de rotsen
maar het is een rustgevend geluid en nergens anders te horen
dan alleen op het strand langs jouw beschermende duinen
de elementen trotserend en de wind die…
Ode aan zomaar een pluisje..
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
581 Een pluisje tederheid
wiegend in de wind
vol verlangen
te wachten
op het moment.
Rust eerst nog wat
op jouw kleine slaapbol
en droom je dromen.
Jij bent wondermooi
Uniek zoals je daar nu staat
te stralen in de avondzon
balancerend op jouw gedachten.
Velen gingen je al voor
maar jouw weg is de jouwe
nu nog even verborgen.
Maar…
Eclipse
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
556 Het ongerijmd verlangen
dat glansrijk de schemer bood
de dagen mijmerend doen galmen
met de ranke souplesse van de nood,
laat voldoende ademscheuten
om schamelheid te verdringen,
een schouwspel adembenemend
wanneer men de dichtregels kent,
mijn hart zal dan niet nodeloos tikken
maar met fantasie krachtiger dan ooit
wannneer het de onherroepelijke…
Een lichte nevel
netgedicht
4.2 met 40 stemmen
1.175 klanken fris, vrouwen tezamen
onderweg een meidoorn, opdoemende aarde
vroeg tjirpende vogels
een kind dat al huppelend
hun werkzaam leven verlicht
de manden helpt dragen,
hun handen koesteren hoop
omvatten de schatten
in passende toonaarden.…
De Winterkoning
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.014 Wees niet een ongenode gast
wanneer de dagen stralend vertellen
dat ze nooit anders zijn geweest, maar lach
uitbundig, samen naar de zomer
daar stralen ze het meest.
De lente is duidelijk begonnen,
zijn maartse staart zal hij opsteken
want niet iedereen is het passend eens,
met te zingen ik ben de Winterkoning
toont hij zijn dwarse verenkleed…
De quickstep.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.182 Ze had,
thuis op het tapijt,
aangegeven met wat krijt
de zig-zag
pas na pas.
Ze had,
elke dag weer,
geoefend keer na keer
de pooltjes
waren plat.
Ze had,
die avond met hem,
d'eerste bewegingen
goed gedaan,
maar bij de brush
is ze toch weer
linksaf gegaan.…
De nieuwe kleren van de keizer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Met een bundel verruimende gedachten
waarin de gaten zich volop manifesteren
tonen de regenten hun nieuwe visgraat..
Te zwaar weegt de geringe inbreng
op het schamel bal van pretendenten
aan het schriel kabinettendraad,
zodra het verdict is gevallen
verlaten zij de kamer
in vol ornaat.…
Waterval
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
979 Jij sprankelende woestheid
dat eerder onbesuisd dan genadig
de aarde kust tot ze blauw ziet,
mijn ogen vurig doen glimmen
alsof het niet genoeg is, druppels
geschenken uit jouw schoot
mijn gebarsten onderlip doet prikkelen
met bijna snode speelsheid en ongemak
dat vragend naar boven pruilt
raak me waar je me raken kunt
en ik…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 Herfst is de kleur van de oude dagen
bloedrood de bladeren..goud de rand.
De oude boom ..hij telt zijn vruchten
grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band.
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden
voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren.
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen…
Een belofte zo ijzig mooi koud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Knisperend spreken de splinters van tintelend geluk
waar de glinsters na rijp beraad wit zijn aangeslagen
verkiest de woeste adem van het leven geen stil zijn
maar kan het de gekoesterde hoop goed verbloemen.
Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen,
In alles wat er versplinterend toe doet in het leven.
De dagen koud, mild en meedogenloos…