Alle inzendingen over haiku

Niks is kostbaarder Dan jouw eigen edelsteen Je kristallen traan…

Winter in het bos hoe onaangedaan gladde beuken daar staan…

Schelpen in het zand Werpen lange schaduwen Langs de waterlijn…

De bestudering Van het grote oppervlak Vermoeide ogen…

Aan de vijverrand was jij voelbaar aanwezig: het gemis verlicht.…

voor jou mijn liefste woorden - maak jij er de zin van mijn leven van?…

Een zee van roze Als wolken bij avondrood Flamingo's aan zee…

Veel te vroeg uit bed ik zat op het toilet - maar niet te kakken…

~~~ in een winters bed verkneukelt de lenteklok zich op de wekker ~~~…

een bureaulade vol gebroken souvenirs na de verhuizing…

Tijdens de sleetocht begint het mooi te rijmen mijn wintergedicht…

Schaduwen spelen Een eenzame voorstelling Voor lege geesten…

Verloren soldaat Dwalend in het niemandsland Door aarde omarmd…

Sterren boven mij Voorzichtige voetstappen In het snerpend wit…

Op de snaren van het tijdsbeeld, vibreren rusteloze zandlopers. Roestig hoefijzer vangt veel tijd aan de muur, waar is het geluk? Vingers bespelen een oude harp, snaren breken, er vloeit bloed. Regendag, gevuld met niets dan buien, ook in het goede en kwaad. De tijdsreiziger ziet geen nieuwe landen maar met andere ogen. Niets…

Verliefde vlinder Besprenkelt zich met parfum Van de vlinderplant…

Een Haikuartiest zoekt verstrooid z’n potloodje er is hoog bezoek…

Stomme soldaten Beetje op elkaar schieten Heropbouw van niks…

Je ogen glanzen Van het water en het licht Tranen van blijdschap…

Twee vogels in lijn Winterkou en takgeruis De avond breekt aan…

Galopperend paard Over toendra en steppe Het opstuivend zand…

Smeedvuur vlamt hitte roestige spijkers, wachten naast de hoefijzers. Geruite kiel, nooit meer de slijpsteen horen noch het gedreven wiel. In het jagerspoor door de achterbenen geplet, verse kluiten. Hinnikend paardje van ver goed te horen gelopen tijden.…

privé jungle door een opera zangeres verstoort paradijs…

Door een vierkantje in ’t volleybalnet, zag ik het winnende punt…

Bloedrode ballon omhoog gericht, vrij gelaten bij zonsopgang. Een verroestend blad kleeft op het asfalt de eerste voorjaarsregen. Vrije appelboom het is nog te vroeg, toch schud ik hem de hand. De wolken breken het regent zonlicht boven het rivierenland.…

Vermoeide vogel Vliegt over eens verlaten land Afghanistan…

nu - met babygoed aan de lijn - was de fijne was nog nooit zo fijn…

Aan de Kratersee zit ik in mijn zwembroek te kijken naar haar…

het kantelend blad achter het raam in de zon kan maar één kant op…

Met een hart van brons luiden klokken om ter schoonst alle weer en wind…