Alle inzendingen over haiku

Ik tap ze beiden altijd en op ieder feest, mopjes en trappist…

lage winterzon, vanuit verdorde struiken klinkt een roodborstje…

Jij zegt: 'I'm sorry' terwijl je mij je hand reikt zeg ik: 'I'm Guido'!…

In kille kerkers van eenzaamheid gevangen; een schreeuw in stilte.…

Wortels verdwijnen In een berg van hooi en stro Klinkt een zacht gepiep…

Wervelende film Met melancholie als kern Schoonheid raakt je ziel…

Bommelerwaardig mensen ontdekken elkaar donker herbergt licht.…

Nanking in ons hart Waarom stierven er zo veel Japans ongeloof…

Opgejaagde sneeuw vult gretig al jouw stappen... Geheime afspraak?…

anno nu moet je wel Engels leren wil je Hollands nog verstaan…

Een taart van ijsjes Smeltend in de Duitse zon Was het maar kouder…

Een regenboog staat hel verlicht en transparant de hemelpoorten…

Zingend klein beestje Zijn achterban volgt al rap Geen oog meer dicht doen…

Haiku Kalender! Jaar lang denkwerk aan je muur, door één speldeprik-…

verwachtingsvol zoekt men het sneeuwwitte begin verblind door de tijd…

Een buitenbeentje kwiek strandpleviertje rennend langs de waterlijn…

nooit meer dwarsliggen ’t gewicht der treinen voorbij verticaal rond wei…

Herinneringen wiegend kijk je naar foto's zo mild was je schoot…

stiltegeluiden de natuur zit er vol van brengen rust in haast…

sterrenloze nacht ik hoor jouw stilte vallen botsend op wolven…

onze adem ruikt de hele wereld stinkt voort parfum achterna…

versleten gordijn beduimeld in de hoeken passie van oudjes…

jij en ik liepen hier, lieten niet alleen de voetstappen achter ook onze harten bij zee strand en vulkanen fuertventura…

het oog van de storm werpt een blik langs de hemel de stilte wacht af…

de zonsopgang zien de dag start in goud gevat zo’n stralend moment…

ontdaan de knotwilg aan de rand van het kerkhof hij houdt zijn stand nog op en het beladen hoofd recht aangetast de geweldige kruin waar leven woont kreunend in de westenwind het half gespleten hart de voet kronkelt zich in de oever vast een teentje is gedoopt in onbewogen water…

zonnenstraal gouden zonnenstraal weerkaatst het licht in water geeft een gulden gloed…

in alle staten gaat meneer de maaier zigzag rond een vogeltje hier en daar als schade collateraal zo maar valt ze in tolvlucht op het tegelpad te pletter en daantje cirkelt om de dood - alles is ook vreemd en groot de kruisspin naast de deur vertrekt geen spier zij evenmin - haar dagen vergaan als rook opgaand in het avondgrauw…

op de kortste dag zijn je dromen het langste over zomertijd bij kale takken werken piepkleine knoppen aan een nieuw begin de noordenwind raast, keukenramen klapperen, het laatste blad valt…

Monumentenzorg kerktoren in de steiger beiert nog klokvast…