Een zonnestraal, een zuchtje wind
Een brede glimlach van je kind
De koffie 's morgens voor je werk
Het zingen, zondags in de kerk
Het wandelen, de rit per fiets
Een vreemde groet je, uit het niets
Het leven als je wakker wordt
geniet er van, het is zo kort…
Daglicht troebelt tussen het
mistpoeder en woekert weg
niemandsland in gelijk de plek
waar klanken verdampen
voorbij het laatste bereik
het ochtendlicht snijdt langs gordijnen
onweerbaar de kamer binnen
het trekt mijn ogen in
zuigt mij de slaap uit
een wederkeer in dag en lichaam
mijn naam mijn oog mijn zinnen
ze waren er vannacht…
Ik wandel in de bergen
langs steile rotsen, diepe kloven,
maar immer over 't gebaande pad
door vad'ren uitgesleten,
door velen reeds betreden,
zoek ik naar boven en beneden,
turend op de rand: het gat
waarachter werk'lijk dingen zich verbergen
en ik mijn bedoelingen kan zeggen:
te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…
Ik weet niet wat het is,
maar ze grijpt me bij de keel,
heeft mij in haar macht
en drukt mij met de neus
op feiten die niet zijn;
Opent mij de ogen,
dwingt mij te kijken
naar jou
zoals ik je nooit gezien heb.
Zo barst ik uit 't harnas
waarin ik zat gekluisterd,
mij niet kon bewegen,
amper nog kon ademhalen.
Ontaard ik van mijn vast omhulsel…
Teveel geschreven
nooit eens serieus
Ook nu niet
Niet eens voor even
Verkeerd begrepen
Onbewust, bewust
Heb geen antwoord klaar
Je zegt het maar
Hoe nu verder
Onder eerlijkheid bedolven
De waarheid moet eruit
Teveel onzin gedolven
Waardering om wat je doet
Sprekend hart vol liefde
Wil je geen pijn doen
Ongewild schreeuwt mijn gevoel…
Zet het licht op verzengend en open het gordijn
Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn.
Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand
Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.
Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk
De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk
Vormeloze bergen trillen…
Blind voor mezelf
waar anderen duidelijk zien
hopeloos verloren
met de uitweg in zicht
doof voor mezelf
waar anderen kunnen luisteren
proberend te vluchten
van hier naar hier
gevoelloos voor mezelf
waar anderen me raken
rotsvast gevangen
in een open veld…
Geef het op
je bent verloren
in een nachtelijk avontuur
En dat kan nog even duren
Laat je gaan
laat je vervoeren
Hier ben je veilig
tussen beschermende muren…
15.908
Bezig met laden