Alle inzendingen over liefde

Ik zou zeggen dat de liefde een Goddelijk geschenk is. Dat het dezelfde liefde is, die ons ervan weerhoudt de ander pijn te doen. Ik zou je al mijn liefde beloven, als we elkaar waar dan ook zouden ontmoeten. En ik zou het je met mijn leven beloven, want jou te verliezen is mezelf kwijtraken. Maar opgesloten in patronen, houdt angst mij…

Voordat de eerste zonnestralen mijn huid raken heb jij door een zoen mijn ogen laten ontwaken. Met die opgewekte tederheid dat ik de kou vergeet daar ik jouw gekleurde iris zie door mijn oogspleet. Mijn hart smelt door de temperatuur in mijn lichaam totdat ik weer de eerste zonnestraal voel door het raam.…

jij bent niet bang maar er hangen rafels aan je leven waarop een ander trappen kan losse draden die geen patronen kennen door schering en inslag van twistende stemmen waar de hoeder zoek is in een schreeuwende nacht die door gewetenloze stilte talloze malen wordt verkracht jij foetaal wil wederkeren naar de warme moederschoot om…

Ik deelde de warmte jij was mijn vertrouwde zonnestraal. Ons sprookje op iedere pagina in een gekleurd verhaal. De woorden zacht uitgesproken in een dromerige melodie. Ons sprookje maar de herinnering is geen vergeten illusie.…

Als het koud is Ver afgekoeld tot diepvries temperatuur En elk uur dat leven geeft toch verloren lijkt Want de wind is te lang guur Dan is het tijd om 't ijzer te smeden Niet in de hitte van de strijd In mijn hart smeulen vonkjes en liefde gloeit op die vlammend de kilte bestrijdt…

In een ander vertrek, tikt het glas en kraakt.. haar adem verstomt, magie ontwaakt in het holst van de nacht stroomt energie en kracht dwars door het leven heen hij is daar, hij laat haar niet meer alleen. Energie golft door het leven geen angst en beven samen slapen, samen waken samen, het leven maken zij geeft hem woorden blijf bij…

Diepe liefde voor jou altijd en alleen bij jouw zicht en aanwezigheid, diepe liefde die sneed in hart en hoofd leek in tijd en eeuwigheid het geluk dat God me had beloofd.…

ik was daar bij haar maar ben er nooit geweest altijd gebleven in het warme hart haar vurig bloed nam mij apart ik had geen oog meer voor de wereld om me heen leerde vliegen deelde vleugels samen op een vlucht in onze lucht twee stukjes eigen die bij elkaar in de sfeer van liefde groeiden naar een paar…

behoedzaam streel je zacht mijn huid op zoek naar lichte straling die meteen kortsluit het geeft voor even een wat leeg gevoel in licht pulseren voelen wij de stromen energie jij bliksemt met je lach ik rommel daarna zacht…

Haar spiegel bevestigde het haar je innerlijk lijkt wat sterker te zijn Je weg tot vandaag was wel zwaar die ging door een gebied vol pijn Haar spiegel deelde het haar mee je oogt tegenwoordig al veel feller Tegelijkertijd fonkel je als een fee en lach je om die eeuwige kweller Haar spiegel vertelde ‘t haar ook je eigenwaarde besef werd…

je ogen stralen enthousiaste verhalen over je nieuwe baan een plek waar jij het mooie in je eindelijk kan ontplooien op een lijf geschreven dat soms niet voldoende energie meer kan geven hier heb je mijn hand zet het kleine stukje onzekerheid snel aan de kant in de droom van je leven kun jij ook al je warmte kwijt aan hen die…

Als kleurige zeepbellen spatten mijn verzen vluchtig uit elkaar op je harde korst kille stugheid.…

Na het vertrek van nevel opent het licht van de dag. Met de warmte van de zon is het weerzien van jouw lach. Nu met de harmonie in bezit verschijnt jouw inspiratie Ook al lijkt het met de mist een ochtend van deceptie. Het is jouw openheid rooskleurig in de geest van. Na de sluier over het land boekt zich een nieuw roman.…

Wat druk ik uit in een gedicht wat geef ik mee of zal ik omgeven ik geef een zee aan tranen en liefde voor mijn geliefde dat geef ik mee.…

je zwijgt maar je handen willen de leugen breken die bij je blijft ogen tranen in onvermogen om klaarheid te brengen in stilte die strijdt monologen hebben andere sporen gelopen in vaak passeren zonder te keren wissels zijn niet genomen om elkaar wat tegemoet te komen pas op het laatste station vond ik jou op perron we hebben…

Ik ben wakker en jij ligt naast mij vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers in je geopende hand, word gevangen op je navel gelegd, op en neer Mijn hart klopt regelmatig en jij bent hier en zo nabij Neurie ik een haast vergeten lied iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal? Ik zing zacht de woorden, die komen veeg mijn gedachten…

Tevreden zijn is niet altijd makkelijk in stilte maar zodra er reden is voel je het dat er iets is iets wat tussen jou en mij duidelijk is.…

Onze liefde blijft sprankelend als nazomer welke niet verzwindt eeuwig gehecht doorheen seizoenen diep in ons hart bevindt…

Bij jou zijn al mijn eigenaardigheden mijn geheimen veilig en in vertrouwen jij staat al op een voetstuk al bijna heilig zoals ik van jou zal houden zo ik kan.…

hebben wij het eigenlijk wel begrepen dat niet alleen bloei telt in een mensenleven maar dat naast groei ook de laatste jaren vertrouwen en geluk een eigen koers gaan varen leren accepteren dat complexiteit naar eenvoud terug gaat keren en het vroegere ontdekken nu afscheid nemen is zij raken zacht aan leven mompelen woorden die…

Koud ben ik van binnen, terwijl ik gloeien wil, kilte rond hart en ziel, omdat je op een ander viel. Je zegt: ik haat je en dat doet zeer, mijn mond gaat op slot, heb geen verweer, want van iemand beduidend jonger, kan ik niet winnen! En zo breidt de kilte rond mijn hart, zich uit door mijn hele lijf. Maar haten, nee dat doe ik…

Keer om, keer om mooi meisje keer om! Je danst in je sandalen met voeten die groeten met heupen als schakels gemaakt om te draaien. Ga mee in de velden dan gaan we slapen dan gaan we daar kijken hoe alles gegroeid is of de knoppen al botten de blaadjes al groenen, daar ga ik je zoenen en bij onze deur ligt allerlei fruit klaar rijp…

Wilt gij weten, lieve Schone, Zielvermeestrend als Dione! Hoeveel kusjens ik verlang, Als ik, van uw arm omstrengeld, Door de zoetste min verengeld, Hijgende aan uw boezem hang? Tel dan (zo gij 't moogt) de zuchtjens Van de zwoele lenteluchtjens, Die hier, fladdrende of en aan, Dartlen door de lindeblaân; Tel het heir der bloesemknoppen…

Samen kijken naar de hemel een ster uitzoeken die boom past bij jou dat jaargetijde hoort bij jou dat eten maak ik voor je klaar dat land is echt jouw land dat landschap is jouw favoriet de zee heeft aantrekkingskracht samen filosoferen over alles die steen hoort bij jou die vogel trekt jou aan dat gerecht hoort bij jou jouw aantrekkelijkheid…

In het verkeer met vrouwelijk schoon is afstand houden niet mijn ding, op de snelweg van het minnen daag ik de dames voor de kling. Al botst het soms weleens ik raak niet uit het lood, let niet op voorrangsborden al stop ik wel voor rood. Alle heuvels op mijn vlucht sjees ik over zonder remming, op Aphrodite’s liefdes baan omzeil ik…

Het diepste ik dat ik van jou ken laat mij hier weten wie ik nu ben onder maanlicht in de nacht en onbevangen het is de stilte in jouw zwijgen die ik in mijn hoofd herken als weemoedig nachtlied van verlangen het zijn dromen die dikwijls verschijnen wanneer de zomer gaat verdwijnen zonder wrange klank van droeve heimwee…

er klopt er klopt er klopt zo veel van waarde er klopt zo veel van belang luister naar je hart dat zegt, er is een kans van slagen dat ene wat nu niet kloppen kan dat ene waar je later om lachen kan er klopt er klopt er klopt iets niet ik zou het er op wagen…

Het is een dolle en dwaze wereld en ik doe mezelf een belofte. Deze dag wordt een gouden dag. Alles gaat veranderen. Ik voel dat het mogelijk is. Ongecompliceerdheid wordt een nieuwe troef. Ik stap naar buiten en groet met enthousiasme de mensen die ik tegenkom. Glimlachen vallen me toe. Het enige wat ik hoef te doen, is de dag te plukken…

je spint de waarheid niet uit wollige woorden omdat die in het onderhuidse zijn geboren de tonen kleuren niet in modulatie en gevoel alleen met zachte handen in leiden en begrijpen zullen deze spinsels ooit tot eerlijke ragfijne garens verglijden…

hoe meer ik je wil verjagen uit mijn gedachten, hoe meer ik aan je denk ga weg laat me vergeten waarom ik zoveel van je hield…