Alle inzendingen over haiku

voor het slapen gaan druk ik een streepje maanlicht in mijn kussensloop…

wel zestien stippen en dan een invasie van lieveheersbeestjes…

alles luistert nu voel maar, het bos heeft oortjes paddestoelentijd…

Witte bloemetjes Spelend in de zachte wind Wuivend naar de zon Wachtend tot jij komt Om dan geplukt te worden Eeuwig geuren zij Witte bloemetjes Geknuffeld door jouw vingers Door vlinders gekust…

een gevallen blad teken van een stervende en maagd in wording…

wolkenschaduwen vluchten over de velden de wind achterna…

hoe omschrijf ik lucht die blauw roze paars rood kleurt en de avond kust…

Zijderups kweker het poppenhuis ontwikkeld spint er garen bij…

bevroren water lijkt op een begaanbaar pad tot je er doorzakt…

moeder in je kist iedereen liet jij voorgaan nu stopt het verkeer…

als vloeibaar zilver drijft het water in de zon die haar zachtjes streelt…

praten met de hond hij kijkt woorden uit mijn mond met een neus voor taal…

een bak vol schepen verlangend naar hoogwater ligt stil te wachten…

hij neemt een loopje met mij op de rotonde - die vroege vogel…

wandel in het bos word een met de herfstkleuren laat je zorgen los…

windmolens wieken draaien energiek wind om as naar groene stroom…

tere dauwdruppels tranen geplengd op rozen afscheid van de nacht…

je liet als afscheid een smiley op de spiegel dampend in tranen…

zie mij eens groeien van kolf naar meel tot maisbrood 't is voor de bakker!…

Van een Griek kun je het leren hoe je granaat- appelpitjes spuwt…

De prille ochtend strooit een vluchtig coloriet de berken dansen…

Ik heb mijn dag niet sprak de eendagsvlieg, maar ach niets is voor eeuwig…

striemend slaat de herfst zijn sporen, huilend om een zomer die nooit was…

de kerktoren komt niet boven het schip uit naar de rommelmarkt ik en het restant van een elfhonderd jarige op dezelfde dag viel bij het kijken de beschadigde theepot voor een zacht prijsje zonder parasol een witte en een rode wijn bij de italiaan een kam bananen in de natuurwinkel jane helpt mij wegen drie schoonheden de jongste…

Mooi groen is het gras bladeren vallen alweer nog is het zomer…

zeventien ganzen schrijven vrijheid in de lucht vlucht van de seizoenen…

de blauwbeige gaai snoept van te vroege bramen herfst in augustus…

lamplicht vangt een mot de wrede vuurgloed verzengt het vleugelpapier…

spiegelbeeld kijkt stil wateroppervlakte toont zelfs geen rimpeling de wind is stil gaan liggen op het zachte waterbed…

De witte zeilen maken donkere heuvels minder bedreigend.…