Hartenkreten over liefde

ik geef geen zier om het natuurlijk ontvouwen van vrouwen in de morgen medusa is er niks bij maar bij haar sterft zelfs de morgenzon die aan mijn zijde schijnend uit haar ogen herrijst…

Haar lange bruine lokken, vurig koppig en tegelijk zo zacht, Vanavond netjes, glanzend, boven haar schouders omhuld door zacht katoen - weerschijnen samen met haar jonge mooie kleren, en de glimlach rond haar ogen, de zachtste schittering in haar blik, mild, onrustig soms, vrolijk en met vrouwelijke kracht, is zij de Koningin van…

Al zijn we apart wij delen samen een hart.…

geef het maar toe – je rok heeft zeven vlekken en elke zoete kus proeft nog naar berg en dal, naar weide, woud naar lust en donkere plekken, naar nog zo veel en veel meer allerhande als dwerg en prins, die duw jij heel eenvoudig van het puntje van je troon, zo wit mijn vest ook is zingt warm daaronder blote huid tot hoon van wie mij spot…

jij.. je sloopt me van binnen.. Als ik je wat wil vertellen, weet ik niet eens waar ik moet beginnen.. Je doet iets met me.. zo onverklaarbaar.. Als ze dit liefde noemen is het soms echt onuitstaanbaar. Jij die mijn gedachten doet afdwalen midden op de dag of in de heetste strijd van de nacht.…

Ik wilde dat je praten kon, dan zou ik luisteren Ik wilde dat je horen kon dan zou ik vertellen Ik wilde dat je kijken kon, zodat ik je kon laten zien dat de wereld nog zo naar niet is. Ik wilde dat je voelen kon dan zou ik je aanraken Ik wilde dat je wereld groter werd in plaats van kleiner Maar ik neem je mee zolang niet…

Nergens krijg je het beter, want weet je, liefde is onbetaalbaar. Hoe laat de liefde zich nog voor ons vertalen bij de erosie. Buik en maag zitten voor, de billen vanachter je verstaat ze nooit. Reincarneren is toch over willen doen wat fout is gegaan.…

Hier ben ik dan Ik wist het wel te zeggen Ook waarom En hoe het uit te leggen Maar nu ik hier sta Met al die mensen Schieten woorden mij tekort ’t Is vreemd ’t Is onvoorstelbaar Maar ik weet nu wel Waar het aan schort Want… Ik wil gewoon weer Met je praten Niet óver jou Maar… Mèt je praten Jouw hand aanraken Met mijn hand Jouw lippen…

Je trekt een spoor van lente Je bent een dansende menigte Je won de zon en geeft nu licht Kus me tot ik stik, lief Hou mijn adem in Buig me langzaam om je heen En draag me tot ik slaap Leg me neer in wolken Los er samen met me op Leg me neer in wolken Kom er samen met me om…

Ik lig en jij bij mij Wij zijn eenvoudig waar We liggen waar om waar te zijn Je vleit je in mijn zij We liggen draagbaar Opgevouwen in het licht We liggen licht om waar te zijn En ik verdwijn maar Goed gestemd kom ik in waarheid om In de feitelijkheid van jou en mij In variaties op de tijd In de variaties op werkelijkheid…

Jouw ogen Lijken licht te stralen Jouw lach Is warmer dan het zonlicht Dat samen Is in elk geval Een goede reden om te leven Dus ook Als het eens tegenzit Hebben licht en warmte waarde En ben ik Aan het eind der rit Blijf 'k toch Het liefst bij jou op aarde…

Ha, daar is zij Zal zij blijven? Ziet zij Dat ik al geniet? Wat zij mij doet Kan 'k niet beschrijven Misschien Bezingen in een lied Zij brengt de warmte En de schoonheid Zij geeft het leven Meer dan kleur Ik hoop maar Dat zij lang zal blijven In dialect: "Ik goa d'r veur"…

Dankbaar voor dit gevoel dat speelt met mij onverwacht maar welkom als geen ander onaangekondigd, ongepland maar niet te verwarren … ik word verliefd op jou wil bij je zijn, met je zijn, jou zijn gevoelens golven en breken op de kust van mijn wil geen keuzes meer nu, te laat om te laten wilde plannen spoken door mijn hoofd een lichte angst…

het ochtendgrijs verhult jouw rustig slapend lijf het eerste morgenlicht toont niets van dat wat zichtbaar was in ‘t donker een lichte regenvlaag die koelt de wereld voor jouw venster en geur van passie, lust waait langzaam uit in dag die als een sluier zich nog niet echt lichten mag zo dat ‘k nog droom van jou en laatste nacht.…

maar lief schijn jij zo lief te zijn zo waar te zijn van mij zo raar is het zo lief te zijn zo onmogelijk lief als jij…

Ik hoor je woorden je boodschap de illusie van een mooie wereld verloren sporen Het verlangen naar jouw geheimen ruist in mijn bloed Ik drink het jouwe als je slaapt in mijn droom Bij het ontwaken fluister je een onzichtbaar antwoord Ik stap uit mezelf verga in jou…

De klimmende zon doet de bedauwde heide zilver parelen. Zij wilde terug naar daar, waar alles ontstond, nu, jaren later. Zij zag hem op straat maar hij kwam haar niet tegen, hij liep door alleen. Zij wilde zijn het begin, hij was het einde niets daar tussen in. Neem de waarheid half, deel dat door vier en dan nog geloof je te…

Zo verward door intens verlangen, hoop maar steeds dat niemand het ziet... ben zó door emoties bevangen, en geloof het zélf bijna niet... Zo verstard door jouw ontkenning, ben het gevoel echt niet gewend... raak er niet van in de stemming, maar juist vol van sentiment... Zo gehard door jouw kilte, kijk er écht niet meer van op... door…

Mijmerende woorden, gedachtespinsels Vaag geschreven, nooit exact beschreven Schetsen van scherven en doornen en resten van een overbelastte gum Onderstreepte gevoelens en een overschat verlangen. Van binnen een drang het te markeren, maar ook teleurstelling te maskeren ‘k Pak de zachtaardigste pen en schrijf ‘k Pak de zwartste vilstift…

Ik wilde huilen maar kon het niet maar jij nam mijn tranen en schreide ze voor mij Ik wilde wat zeggen maar kon het niet maar jij nam de woorden en sprak ze voor mij Ik wilde helpen maar kon het niet maar jij nam mijn handen en samen konden we het wel.…

Met mijn hart in duizend stukjes Mijn tere ziel verscheurd Mijn ogen vol wanhoop en verdriet Waarom is dit toch gebeurd ? Mijn zielemaatje, mijn dierbare vriend Onze zielen waren als een Onze vriendschap is voor altijd verdwenen Nu sta ik in onze liefde moederziel alleen Ik wil je troosten met mijn woorden Je omhelzen met mijn armen Je…

komen en gaan ik ken het verhaal ik heb het zowat geschreven zo bleek als de maan zonder moraal ik heb je de wereld gegeven schreeuw moord en brand maak me van kant hallo de andere zijde kom bij me terug liever zoeter en vlug zodat ze ons weer gaan benijden…

door jou in mij een lachen luid en hoop ligt elke smart vooruit omarming in het wegbewegen en tuimel steeds het eerste strekken voelbaar soms het einde van ’t verhaal net als de leden van mijn lijf in ‘t midden steeds een buigen het steken sterft als kramp na dagenlang ontspant een draaien zich, een wenden en denken zonder strop of bijl…

Haiku gedicht O zoekende mens honkvast of losgeslagen, de scheefgegroeiden. Samengeplooiden, de liefde verstild,voldaan, twee en een is drie. Wij tellen uren, dagen, maanden, de jaren, voor wie telt leven? Als nadert de dood, de verlangens zijn doorleefd, is het zoet rusten.…

Opkomen voor mijn mening of zwijgen als het graf Als een gek alles in de hand willen houden, Ja, noem me maar maf Ik ben wie ik ben, kan me gewoon niet helemaal geven Ondertussen vergeet ik te genieten, te genieten van het leven. Relaties hebben me gevormd, gekrenkt: ik heb veel doorstaan; Hierdoor raak ik je kwijt en kom ik verder van je vandaan…

Door de donkere kamers van mijn ziel dwalen lichtpuntjes, op zoek naar die stem dat woord die gedachten die mij weer één maken…

Een laatste keer staat ze voor hem Haar ogen lichtrood getraand, haar schrale huilende stem Maar het geluid zal langzaam verzaken Het zijn de laatste woorden die zij met elkaar spraken Zij namen gepast elkaar's handen terwijl ze voor elkaar stonden nu ze nog één moment lang vasthouden konden en elkaar niets meer uit te leggen hadden,…

Ik hoor je woorden je boodschap de illusie van een mooie wereld verloren sporen Het verlangen naar jouw geheimen ruist in mijn bloed Ik drink het jouwe als je slaapt in mijn droom Bij het ontwaken fluister je een onzichtbaar antwoord Ik stap uit mezelf verga in jou…

[Haiku-gedicht] Opdwarrelend zand het verdroogde goudgele graan smoor hete zomer. Drippende druppels kletsnatte regenvlagen waterige zon. Zwanen klapwieken egels scharrelen wat rond het verdroomde land. Mensen lieven zich traag zwiepen paardenstaarten alles in een wei.…

In gedachten lig ik elke nacht naast jou, Wetend wat ik dan allemaal doen zou. Samen gaan we naar die ene plek, Voorzichtig streel ik je lichaam, ik kus je nek. Die speciale plek, zo mooi dat het je stil maakt, Die speciale plek, waar je hartje altijd over waakt. Hele nachten denk ik aan jou, Ik draai me om, waar ben je nou?…