43197 resultaten.
Het speelse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 vaak als jij
je hart laat spreken
tekenen lijnen
al in je gezicht
een lieve lach
geven je ogen
net even dat zicht
aan woorden die niet
uitgesproken zijn maar
oplichten in zielenkracht
het speelse
in jouw mimiek zingt
zo zijn eigen lied
voor ieder die jou
van dichtbij kent
jij vonkt uniciteit
door lichaamstaal
laat jouw stukje…
Vileine frustraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
434 ze deinden
hotsten en klotsten
in een spastisch bewegen
er klonk oerwoud gegrom
uit kelen die geen
vocalen ooit hebben gelezen
in het luchtledige boven
de menigte schreeuwden
dwazen hun vileine frustraties
in stilte stikten
de slikkers in hun
onuitgesproken agressie
ik heb dit vaker gezien
psychopaten die een gewoon
mens niet…
Zo leven wij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
484 ik wist de zon
zag zijn licht maar
gaf hem geen groet
liep langs bomen
hoorde de bladeren
negeerde hun groen
ontmoette mensen
ieder was druk met
zichzelf wakker te wensen
zo leven wij
langs elkaar heen
zonder in de wereld te zijn
als wij dit
niet meer missen
is ons unieke voorbij…
Als epiloog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
477 ontluisterend
is de klap als er
wordt gezegd dat je niet
meer past in haar bestaan
je valt pardoes
van eigen trap die je
uit vage beelden in
elkaar geknutseld had
de doos met dromen
kan weer dicht
slechts een enkeling
is moeizaam uitgekomen
en dan nog
in het verkeerde licht
want haar gezicht heeft
altijd boekdelen gesproken…
Discutabel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 Delen, in gedachten.
Bouwden forten.
Dansten vluchtig in die luchtkastelen,
waar de ijlheid ons,
uiteindelijk,
benauwd.
We stichtten vuren.
pookten woorden tot een brei,
slechten muren,
totdat wij,
in minder meer,
geworden zijn.
-
Ik zag je, naakt.
Voelde je, als nooit tevoren.…
Volks en licht vulgair
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 ik wil mijn dromen slijten
zij zijn voor mij
steeds meer een last met
iedere keer een andere cast
in de meest
bizarre decors worden
afschuwelijke scenes uitgelicht
die ik in vergeten niet meer wist
het taalgebruik is
volks en licht vulgair
er is geen enkele zelfreflectie
in hun irritante beter weten air
godzijdank is er
gelukkig…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Groot, klein.
Oneindig reflecterend,
stralend, kloppend en pulserend,
met hun draden,
zo ragfijn.
Cirkels.
Ze kruipen,
draaien, vliegen,
wegen door en in de tijd.
Ze raken in de randen,
kleuren in elkaars verlangen,
lichtten in de ander,
zonder vorm,
of kennis van respijt.
Vrij.
Zoals het lot.
Zoals de zomerzachte klanken,…
De notenkrakers
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
575 bazuinen en
engelenscharen
vliegen elkaar
nooit in de haren
waar trompetten
schallen komt
een aankondiging
die geldt voor allen
als de grote trom
zich roert weet dan
dat de allerkleinsten
al uren zijn gevloerd
minzaam strijken
violisten met
hun stok en lossen
zo hun tekorten op
de dirigent trekt
pas aan de bel als
ook het…
Zij zongen licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 ik zag je bewegen
met een lach
ontsprong jij
de tonendans
jouw muziek
was leven
in het vrolijk
kokette gaan
klonk al applaus
je ogen feestten
in hun warme blik
zij zongen licht
er is geen wereld
die jij niet
veroverd hebt
zij lagen aan je voeten
aanbaden stilte
jij hebt alles al gezegd…
Met donker afgevlakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
400 ik heb de wolken
niet geschoren
dat deed de wind
in onderkanten plat
met donker afgevlakt
mijn macht reikt niet
over dag en nacht
weet van de schemering
was al vroeg het kind
van iedere rekening
speelde tussen
zwart en wit
wist van geen wijken
grijzen zag ik niet
zij hadden geen gezicht
het naamloos land
van gaan en komen
voedde…
Zee (1)
gedicht
2.7 met 9 stemmen
3.647 Ze is zo groot.
En, hoewel grijs in middels,
Zo mooi in haar groenblauwe jurk nog.
We mogen met z'n allen aan haar zitten,
nog steeds. Vindt ze niet erg.
We mogen er zelfs in, helemaal.
Merkt ze niet eens.
Ze is zo groot.
Haar kou gooit ons terug als een visje.
---------------------------
uit: 'Al fluitend', 2001.…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 ik lijk langzaam
te vervagen
niet meer
in staat om
de lasten van
dagen te dragen
begroet nog
altijd het
opkomen van zon
laat me raken
door zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf…
Haar magie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
519 vroeger met
het grote mes
schilde ik de lagen
in hoog tempo weg
had altijd haast
om tot de kern
te geraken geheimen
zichtbaar te maken
tegenwoordig
laat ik stilte overwegen
snijd voorzichtig de partjes
zoals zij ooit zijn geregen
al doende deel ik
het mysterie van
dichtbij in bewondering
komt haar magie tot mij
met respect geopend…
Ik ben niet gek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 rood schemeren
de flarden nog uit
ons heftig gesprek
en nee
ik ben niet gek rijg zo
de woorden weer aaneen
om terug te komen
maar dan met feiten die
jij zal moeten onderschrijven
onze zinnen vallen uiteen
ooit door gif verbonden
waarheid heelt het zere been
we zijn naar de zon gegaan
zagen het rood verdwijnen
alsof het gesprek…
Vroegere decors
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 ik verwater
er klinken
geen klaterende
spitsvondigheden meer
kleuren roepen
tevergeefs om het
dansante gaan
ik blijf gewoon staan
in het kijken
kan ik nog
enkel vergelijken
met vroegere decors
de innoverende
details ontgaan mij
raken niet meer
aan mijn vitaliteit
waar ik eerder de
werkelijkheid beleefde
in speelse dromen…
Onze paradijzen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
480 ik ga mee
met de mensen
volg het bewegen
weet niet waarheen
zie spanning
in hun ogen
voel de drive
waarmee ze lopen
hoor de stemmen
maar versta ze niet
ken de tonen van
hun eenheidslied
ze zijn op weg
met duizenden
in een cadans
die doet huiveren
ook zij
willen leven
net als wij
in weelde baden
maar de grenzen
zijn gesloten…
Jouw intiemste lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 ik heb je
meegenomen
uit het licht
van gisteren
vandaag
is nog te pril
voor jou
we schemeren
als man
en vrouw
bekenden we
niet onbemind
de nacht
schaduwde vaag
jouw intiemste lach
in zachtjes openen
het duister
gaf mij kracht
met jou weer
mezelf te zijn…
Nooit geknakt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
466 ik heb haar
zien groeien
op de kale rots
altijd winderig
in armetierig licht
met nauwelijks zon
waar anderen
wiegden schichtte
bliksem in donderslag
zag hoe fier
zij bloeide terwijl
toch alles tegen zat
zij is nooit geknakt
tegenslagen kleurden
haar karakter strak
zij heeft vrucht
gegeven om haar
kracht door te laten leven…
Ogen straalden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 nog weet ik
de lantaarn met
zijn schemergeel licht
dat langzaam
omlaag dwarrelde
in vlaagjes mist
onze stemmen
dempten tot
een lief gefluister
waarin warme
genegenheid kon
groeien in halfduister
ogen straalden in
een heldere avondlach
toen je zei ja je mag…
Over dat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 je streelde
met een bijna
achteloos gebaar
mijn wang
terwijl jij
in zinnenlange
monologen tegen
de wereld sprak
je mening gaf
over van alles
en natuurlijk
over dat
jouw visie
warm belichtend
hopend op
mijn zwichten
nooit raak
jij uitgepraat
over de liefde
van een kant
maar die strelende
hand heeft mij toch
de das…
Als heuse frivoliteit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 wie strijkt
de vanen glad die
ik opgestoken had
om kleur en zwier
aan het leven te geven
als heuse frivoliteit
het gaan en staan
in geijkte snit en plooi
is niet meer van deze tijd
maar kon niet rekenen
op de transparantie van
het hooggeëerd publiek
ben voor gek verklaard
kreeg levenslang vakantie
wegens deze extravagantie…
Hawking
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
741 Een van de knapste intellectuelen
Nam pas het wereldse toneel de maat
En zei: de ongelijkheid vormt het kwaad
De mens moet welvaart eerlijker verdelen
Hoe geniaal! Ik ben graag solidair
Dus klop ik straks aan bij een miljonair…
Gegroet jij die dit leest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Gegroet jij die dit leest
omdat je eenzaam bent
en even je zinnen wil verzetten.
Gegroet jij die dit leest
te midden van veel drukte
en graag wat rust wil vinden.
Gegroet jij die dit leest
omdat je treurig bent
en graag getroost wil worden.
Gegroet jij die dit leest
omdat je blij bent en geen woorden
vindt om dit aan anderen te zeggen…
De engelen onder ons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
541 waar zijn
de geesten die meerdere
werelden kunnen dragen
handen die
buiten het circuit ook
andere zorgen lichter maken
open blikken
die de liefste snaren
kunnen beroeren van ieder hart
weet dat
hun melodieën
samen spelend helend zijn
wie zijn de engelen
onder ons we kennen ze maar
hebben hen nooit echt doorgrond…
De uitnodiging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 in al jouw gebaren
zie ik de uitnodiging
van samen ervaren
een stille wenk
de schalkse lach
ik weet dat jij op me wacht
vaak al eerder
in ogencontact
zag ik dat jij aan mij dacht
dan sprankel je
een speelse uitbundigheid
wil alle liefde aan mij kwijt
in het vlinderen van
geur naar de kleur van zon
nooit kijken wij een keertje…
Zijn eigen schaduw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 je droomde
de werkelijkheid
van glas
waar ieder
zijn eigen
schaduw was
verscheen en
verdween zonder
extra dimensie
open en
transparant
tot je strandde
weg wilde in
verbergen met
niets in handen
pas later met
hamer en een
bak vol scherven
heb jij jezelf
uit de droom
kunnen helpen…
In contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
484 ogen zal ik altijd weten
in contrast lichtten
daar woestijnen op
met donkergrijze bergen
onbereikbaar in hun top
een hete wind waarin
het vocht vervliegt
de altijd zinderende horizon
zonder enig perspectief
gonzend kleuren oosterse
markten vrolijke bedrijvigheid
het verkeer is in goedlachse
stremming zijn vaart weer kwijt
zij delen…
We kusten stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
544 ik wist je altijd
blindelings te vinden
maar het streepje maan
tekende mysterieus je naam
volgde het profiel
van je gezicht
prachtig werden de zachte
rondingen scherp uitgelicht
we kusten de stilte
van een dromend ervaren
om het paradijselijke in de
schepping samen te evenaren
wij hebben sterren gezien
maar in het volgen van de…
Warme kern
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 ik heb schoonheid
zien bloeien uit
het donkere niets
gedachten
kleurden rafels
langzaam tot lied
de melodie van
nieuwe patronen
genereerde het schone
een warme kern
klaarde van binnen
het lichte uit zwart
ik lachte
weer stralend
mijn crisis voorbij
verstrengeld
zongen kleuren
hun liefde voor mij…
Het licht verschiet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
493 ik ken een aantal
heerlijke karakteristieken van jou
die maken je al meteen een
uiterst begerenswaardige vrouw
de manier waarop jij je
door het leven begeeft
kleurt alles met lente en laat
ieder weer voelen dat die echt leeft
zelfs het licht verschiet als jij
in dialoog iets opmerkelijks ziet
door dit intens samenzijn
ontstaat een…