734 resultaten.
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Nu de dagen breken met lommerrijk groen,
de zon haar immense kracht verliest,
verkleuren bomen pronkend hun fatsoen,
de wind die stil aan hun bladeren briest.
Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen…
Tuin der dichters
netgedicht
4.6 met 48 stemmen
1.601 Samen kwamen ze aan het pad
geen schaduw bracht hun doel uiteen
welke stappen welke richting gaan,
de aanzet, een beeldige verschijning
doet hun aanwezigheid kleuren.
De handen behoedzaam bijeen
gehouden aan de ander
vergezellen de boom aan zijn herinneringen,
in deze tuin waar inspiratie te vinden is
ziet men geen ontbrekende beelden…
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 Waar anders dan in ons eigen landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..
zijn het weerbarstige wimpers
in serene…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 De luchten bijna tastbaar
boven zandheuvels met stugge pluimen,
dragen schuim op witgebroken wolken
over afstand de mooiste van dit land.
Een enkel spoor verdwenen
waar de elementen schaven en schuren
aan de voortdurende verandering
dat waait over dit onherbergzaam…
Ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.079 De regen valt in vlagen uiteen
waar de liefde smacht naar meer,
rust een glans over de gebutste straten.
Aan de buitenkant praalt een gevel
de vertoning van een wijds gezicht,
een indruk dat meer te denken geeft
een statige laan met beuken
zonder geborgenheid van blad
draagt mee in het gemis,
de nacht alleen als decor
is mijn trouwste…
Een scheepslading dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
784 De nacht kan je overvallen
doch niet verhullen de dag
dat je wakker wordt alleen
om een scheepslading vol
loze gedachten in je hoofd
het volle nakijken te geven
te lozen op de oppervlakte
van haar bodemloze zeeën
waar schatten aan teksten
onwetend verspreid liggen
te wachten op de ingeving
om ze te vangen als haring
met een kussen van…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
De laatste strohalmen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.595 Een weldaad aan rust
draag ik mee op deze dag..
een dag waar uren loom
van mijn schouders glijden,
wolken zorgeloos voorbijgaan,
oude bomen langzaam groeien
langs velden waar halmen van goud
hun ruige stoppels laten staan.…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 Wanneer gedachten hun vlucht nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel…
De opstand voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
669 Windstil is het in mijn hart..
herinneringen wat weten wij toch veel
aan haar gedachten mooi te maken
waar liefde verschraalt tot glorie
aan voorbije jaren,
naar boven kijkend
zie ik sterren hun licht schijnen,
uitwaaierend de precisie hebben
van verdraagzaam stuifmeel
op zachtgoud getrokken draden,
in hun kracht van aantrekking
verwekt…
De Kwaakvos
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 Het pad was geëffend
samen dobberen is zo zalig zottig
meer dan gedachten alleen,
niet langer dralen, maar blij zijn samen!
onbenulligheden zonder bedenkingen
in de sloot lozen van vandaag..
nochtans drukt morgen nog wat zwaar
wat zoveel betekent.. uitkijken voor gevaar!
we doen voorzichtig aan,
samen dobberen,
jij en ik.. dicht bij elkaar…
Zomervlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
621 Het wachten laat van zich genieten
een nagalm van lange zomerse dagen
zo licht aangekleed,
dat men ze kan laten vallen,
opnieuw tegemoet kan treden
met een flair van alledaagse vanzelfsprekendheid,
ik spot sproeten rond de zomer
haren los in de wind, een warm beeld
dat zijn weerslag vindt.…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..
waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare…
Aubade - Panorama Intermezzo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
806 Onstuimig is jouw haar
dat zelfs de wind kan laten draaien
naar alle richtingen denkbaar
op mijn vertrouwd kompas,
mee met de richting naar morgen
deinden wij eindeloos
gelukkig langszij,
voerden ons aan de dageraad
dat zo onverzadigbaar kwam
voor jou en mij.…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
947 Jaren vluchtig aan het leven
staan hier vast gebeiteld,
alle seizoenen komt hij zich warmen
warmen aan de late middagzon,
met gesloten ogen
een wereld van verschil
bij een gedenksteen even stil,
ruimte en tijd doen er alleen toe
te vergezellen verder van hier..
doorbreken een dunne scheidslijn,
wegdoezelend verbinden deze lanen
meer…
Nieuw zicht op de oude haven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
938 Haar gezicht raakt aan haar blikken gewend,
verweerd en allesbehalve eenkennig
verzuchten de schaduwen hun daglicht,
blinken tranen het roestbruin zacht.
Strak gespannen, lippen vastberaden
om de plooien, de netten van het ongemak
in onmogelijke samenhang te steunen..
voor visvangst en eeuwenoude specerijen,
proeven zij met bijna niks…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Het bestaat nog in Nederland,
meeuwen die krijsen om wat is,
impressies vol blijvende indrukken
een vlag wordt gehesen, de wereld lonkt..
Het water dat een toevlucht neemt,
bevangen lijkt door eigen spiegelbeelden,
blinkt terwijl het voorbij stroomt,
dan plots voor even weer verdwenen
naar buitengaats haar eigen horizon..
Verslingerd…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Voltooid aan de schepping
deed hem de eerste aanraking verstillen..
Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.
Verlaten sneed een voorlaatste diepte,
scheurde lucht om te ademen, branderig van geur
brandde de ziel het weemoedige…
Libelle
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 Hoopvol zoek je.. houvast,
aan de buitenkant schittert het leven
een verstild moment, prachtig weergegeven..
onvervuld verlangen zo transparant,
een bleekroze stengel buigt omhoog
vleugels ingehouden komen op adem,
hebben de kracht om vrij te zijn,
'ik ben lief' van binnenuit gedragen,
ogen glanzen mild, spreken geborgen pijn,
je bent…
Dageraad
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.236 De avond verzacht onze gevoelens
indrukken en beleving vinden elkaar,
onbevangen kijken we omhoog..
kijk de lucht daarboven pakt samen
gewikkeld in vele lagen
als een Babylonische toren, een redder in nood
groeit ze naar opnieuw geboren,
met overgave geworpen in je schoot,
het vuur in jouw ogen nog lang niet gedoofd
wakkert het ritueel…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 Effen of gedessineerd,
je broze leven
was vol van prachtige blikvangers..
verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
Alleen jij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.423 Het is rustig om mij heen
alleen jij hebt zicht op meer
'k zie je ogen door glazen
een beetje wazig, vind ik fijn
verder door de nacht, almaar vooruit
terwijl ik alleen met het verleden vrij
volgen jouw wegen het nieuwe leven
die ook ik zo graag bemin
het is al laat,
ontmoet jouw echo
zij weerklinkt in mij,
zal niet voor niks zijn.…
- Nazomerweelde -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 Rozenbloemenweelde in nazomer
wekken verbloeide nabijheid op
sluiten liefdevol de armen rond mij heen,
Ik voel het..
mooi als een luisterlied nabij,
zie eenden gezind verzamelen,
dansen op tienduizend fonkellichtjes
glanzend tegelijkertijd vermoeid
zwemt hemelse zonneschijn
als een redding.. vrolijk, vol ijver
rustig, zachtjes drijvend…
Oude man
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
675 Borstels losjes opgetrokken,
weelderig als ongeslagen touw
een wereld vol met bezigheden
lang verwijderd van gebleven,
hij telt zijn zegeningen
niet de eenzame momenten
van buitengesloten zijn,
van veranderingen die kwamen
voor een zonderling dubbel met glazen,
alléén hartstocht kent zijn geheimen
die anderen hem nooit zullen vragen…
- Artefacts -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
884 De kunst in zekere mate als maatstaf
buigzaam riet langs een dunne meetlat,
soms misleidend voor mensenhanden
educatief doordacht, als kunstproject geraakt,
glad als een ritselende slang, spelenderwijs.
De vooruitzichten van morgen
om de geschiedenis te vieren met het ontstaan
te luisteren naar vibraties voelt kunstzinnig
de bijzonder mooie…