inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 48201):

Mijn verdriet van België

Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,

de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,

tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel tot aan de poort
lieflijk alleen voor dovemansoren,

de ketenen reikten wel tot aan het geluk
van de hoogste gewelven en schreden
trap na trap en keer op keer heb ik ze betreden
nooit een hartstochtelijke vloek gehoord..

dat is zowel triest als hoopgevend.

Schrijver: Rob van Tol, 15 feb. 2013


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,4 met 8 stemmen 1.814



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hans
Datum:27 feb. 2013
Bericht:Het kon niet missen dat dit gedicht weer snel in de top 10 zou staan....dit is zo goed
Hans


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)