12726 resultaten.
Langzame opwarmer
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
857 Ieder jaar is anders.
Nu ben ik zelfs het
voorjaar vóór. Ha!
Had je maar eerder
moeten beginnen!
Brandnetels beheers
ik, zelfs bomen kan ik
voorkomen, paarse
hemabollen rollebollen
tussen lieve vrouwe -
Zal ik voortaan wat
meer in de pas, wacht
even, straks smeed ik
nog sonnetten, nee
het moet niet gekker…
roost in rood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
533 armlengten liefde
in een tekort
van jaren
ringen cirkelen
relatie
tot sleur
leven
in de kring
van verveling
je roost
in rood
van je wonden
ze bloeien
in helen
van jou
trouw in
de uren langs
muren van oud
ik wacht
alle dagen
op morgen
met jou
is vandaag
ons heden nabij…
Verlies
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.638 Zwaar kan een last zijn
hoeveel weegt zoveel jaar
verdriet onzichtbaar
meegedragen in de tijd
slijten doet het nooit
en als er ooit
duidelijkheid komt
of er iets is na de dood
je hebt het altijd al geweten
hij was immers altijd bij je
in hart en geest
als een vlinder in de zon
danst de ziel zo vrij
op de melodie
van onvoorwaardelijke…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
Toen ik afscheid nam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 ze waren
om en om gelegd
de tegels
van ons pad
ik telde ze
in gaan en komen
kan het aantal
na jaren dromen
maar toen ik
afscheid nam
de tegels telde
ontbrak er één
ik draaide om
keek terug
het pad was gaaf
ik had geen haast
achter het juiste
aantal ben ik nooit
gekomen het bestond alleen
in mijn toen verloren dromen…
Uitzonderlijk beloond
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
1.180 't Is echte jongensboekenromantiek:
Een back uit eigen kweek, slechts achttien jaar
Bleek, in geval van nood, voor 't eerste klaar.
Archaïsch haast. En jammerlijk uniek
Wat eigen jeugd ten hoogste nog mag hopen
Komt meestal toe aan spelers die ze kopen…
laat het hechten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.529 de vogel groet mij niet
bij het naderend afscheid
hoezeer hij in de zomer
aan mijn hagen hecht
vertrekt hij plotseling
omdat het zuiden trekt
anders dan vorig jaar
zoek ik nu onder struiken
om zo de plek te vinden
waar het sterven ligt
om als een vogel
te verdwijnen
ik groet je niet
bij het afscheid nemen
ik laat het hechten
niet…
Bij Toetatis!
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
1.040 onweerstaanbaar zijn mijn helden
Gallisch zijn zij door en door
ze gaan de barricaden op
verpletteren die rare jongens
Asterix, genie in plannen maken
Obelix, zijn trouwste vriend
vijftig jaar geleden viel hij
in de toverketel van kracht.
op hun verjaardag veroveren
zij Lutetia. Bij Toetatis!…
winterhanden
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.174 verguld zag ik dat jaar
een herfst die deuren openliet
als van een opgeluchte lente
over belegen beddegoed
de avonden die wij toen deelden
hielden het smeulend hout
van fonkelnieuwe woorden
aarzelend genoeg
maar met zijn zoete zucht
stookte ik het vlammen op
te gretig van dichtbij
in een felle kou
is het tintelen nog voelbaar…
Stukjes onbeschreven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
517 je hebt me
het boek gegeven
met de grote letters ik
geen plaatsjes
slechts woorden
veel pagina’s nog wit
stukjes onbeschreven
alsof het leven op dat
moment geen zinnen wist
de jaren hebben zich
aaneengeregen in
anekdotes en details
maar om jou goed te lezen
kijk ik je aan en zie de
echte woorden in je ogen staan…
De knopen op rij
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
544 hij stond op
pakte zijn jas
met de kleur van de dag
telde de knopen op rij
sloot ze met zorg de
middag en avond voorbij
hij knelde werd krap
de naden legden het leven
van maanden en jaren steeds vast
vandaag heeft hij
de jas van moet laten hangen
treedt onbevreesd de dag tegemoet…
Ode aan de postbesteller...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.658 Precies de drukste week van het jaar
sneeuwt het en is het spekglad
Toch komt alle post op tijd aan huis
bikkels glijden dag in en uit van pad naar pad
Één van die bikkels is mijn man
zeurt en klaagt niet, doet 't met plezier
Ode aan de postbesteller...
waarna ik samen het hem het Kerstfeest vier…
Compliment
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
726 Ik heb er heel 't jaar naar uitgekeken
Het is vandaag weer complimentendag
Dus gooi nu alle remmen los, u mag
Mij enthousiast en positief bespreken
..Nou ja, als niemand anders 't dan doet
Zeg ik 't zelf maar weer: Wát ben jij góed!
----
Vandaag 1 maart: Complimentendag!…
Herkenbaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
472 Zoek de sporen van mijn
voetstappen die in de jaren
zijn vervaagd door de tijd.
Huizen als stille schaduwen
die zijn omgeven met de
beelden uit een verleden.
Zal niet verdwalen maar
zoek naar een teken van
wat eens heeft bestaan.
Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar een tijd
die voorgoed verloren is gegaan…
Alles in de wind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 voor haar is hij nog steeds
die heerlijke sterke man
met zijn donkere krullenkop
al verloor hij in de loop der jaren
bijna al zijn haren
al loopt hij nu wat stram
haar ogen glanzen
haar glimlach speelt
haar hartenklop is nog even vurig
nn gedachten danst ze hem
nog steeds tegemoet
Alles in de wind
al gaat het nu wat trager
hij wordt…
MIJN LIEFSTE
hartenkreet
2.8 met 31 stemmen
1.707 Ontvangen
niet het gevolg van geven
antwoorden,
snijdend scherp
inzichten,
die tekort schieten
gevoel,
dat nooit doodbloeden mag
kinderen
een deel van jezelf
combinaties
van goed en niet goed willen
onbegrip
eindeloze jaren lang
door bekroning
zal moederliefde
standhouden
voldoening geven
in vervolmaking…
Weemoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
589 Weemoed
‘k Voel me weemoedig
Bezeerd
‘k Zou willen bidden
Zoals ik eens heb geleerd
Hoe kan ik geloven
Dat Hij mij nu hoort
Als ik al jaren heb verloochend
Het Goddelijk woord
Ik zou willen gillen
Dat ziek zijn ‘t geluk zo verstoort
Ik heb mijn verdriet
In de kiem gesmoord
Wat zou ik dan willen?…
grootouders
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.674 het vrolijk dartelen
doet de ademzwaarte van zijn jaren
lonken naar de lichtheid van de jonge jeugd
ziet de kleinen plaats betwisten
op haar uitgedroogde schoot
om het genoeglijk leunen
tegen het verend boezemmos
spartelend achter tandentralies
onuitgesproken gedachten
hij weet zijn rijkdom
meer dan goud of diamant
dat daar liefdevol…
Twee vrienden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.673 Hun glimlach verbindt de barstjes
uit een lang en liefdevol bestaan
Toch worden banden losser dan tevoren
overeenstemming is een eigen weg gegaan
hoeft niet te worden uitgesproken
Lichte gebreken worden niet meer opgelapt
met woorden of met eenvoudige gebaren
een aanraking, het krullen van een neus
Zij rouwen in het geheim over de jaren
over…
Een lappenpop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 vond op zolder
een lappenpop
in een kartonnen doos
gezicht versleten
door vele jaren
het knuffelen vergeten
heb haar opgepakt
de kleding weer
op orde gebracht
samen gepraat
de tijd heeft stilgestaan
niemand had haar aangeraakt
nu in een nieuwe wereld
vol vertier kijkt zij bedroefd
er is niemand om te spelen hier…
anders
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
802 Anders
Genieten van je laatste jaren,
Toch komt alles anders,
De wens om te genieten is weg.
Maar de dood is nog geen optie,
Zoeken naar, maar wat is er nog,
De wens om te genieten is weg.
Ik weet het even niet meer,
Dromen van verleden zijn nog mooi,
De wens om te genieten is weg.…
Eerlijk is eerlijk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.236 Op een grauwe dag,
In een duistere plek,
Omringd door demonen
Kwam ik tot het besef,
Niemand is gek,
Jaren was ik niemand
En verdreef,
Dat waarvoor je leeft
De wil om te leven,
Veranderde in een lust
Om te zweven,
Richting de dood
Na honderden doden te zijn gestorven
Kwam ik tot het besef,
Niemand bestaat niet
En tegen…
Lacune
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Zijn hart gevuld
doch de handen leeg
snijden jaren weer
kartels aan randen
daar waar de morgenzon
lacht en koeien het malse
gras al loeiend begroeten
telt hij jaarringen
van een gevallen boom
geknakt na het kerven
van twee namen
ooit sterk verbonden
door gevlochten handen…
Armpje klein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
632 Een jaar of vier, een dagje toe?
Dame in het kleine
Is ze moe?
Want ze legt een armpje op haar hoofd
Zoals grote mensen doen
O, ze is zo weerloos
Tegen al dat geraas
Ik vind haar grandioos
Geef haar voorzichtig een verre zoen
Als ze uit het zicht verdwijnt, ons allen de baas…
jij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 jouw ontspannen gezicht
dat op het kussen ligt
je verwarde grijze haar
je armen gekruist over elkaar
het is allemaal zo vertrouwd
na al zo vele jaren getrouwd
zelfs je snurken kan ik verdragen
vast gewenning na al het klagen
voor de zoveelste keer
daalt jouw rust ook op mij neer
ik vlei me tegen je aan
zal nu…
Een verteller
gedicht
3.3 met 21 stemmen
12.398 Het was in het Jaar Zoveel.
Met meer voeten in de aarde
dan je dromen kan
verenigt de verteller nonnen en stieren,
hermelijn en geweren,
karren en kentauren,
en wekt bliksem in de melk. En zet
een weerhaak in het vel
van wie alleen vermoeden wil.
------------------------------
uit: 'Gedichten 1969-1978'.…
Handen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
879 Jouw hand
mijn hand
simpel twee handen samen
slechts
een stroompje
kabbelend om de rotsen langs de planten
omarmend, aftastend
koel van buiten
vurig in haar kern
haar afdruk achterlatend
die van drie jaar geleden
van drie maanden geleden
van over drie dagen
misschien…
Herkenning
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.520 het is meer dan verstrengeling
van onze belangen
hoe je kijkt, hoe je lacht,
je geur, gevoel voor humor
maar bovenal de klik
al jaren lang
ben jij zonder woorden
vertrouwd en mij nabij
je rare trekjes
zijn mij dierbaar
jij ontziet mij waar nodig
kan ook vlijmscherp benoemen
waar het wringt
kortom, een vriendin
voor het leven…
Koppig en fruitig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
542 wij hebben de druiven
samen geplant
de oogst als primeur kunnen drinken
proefden in fermenten
de schraalheid van het land
koppig en fruitig zomer in de hand
toch waren er jaren
van misoogst door schimmel en rot
droogde door wind de suikers kapot
aan ons heeft het niet gelegen
wij hebben altijd warmte en liefde gegeven
aan de wijn…
vechten tegen de ziekte
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
2.155 ik had die ziekte niet gewild
maar ze is toch gekomen
dokters hebben alles gedaan
om mij te genezen
maar tevergeefs
ze geven me nog een week
om te leven
dus dit is het laatste
wat ik zou hebben geschreven
dank u voor alles wat jullie hebben gedaan
en blijf verder leven
geschreven door k.g. (12 jaar)…