Alle inzendingen over haiku

natte sneeuwvlokken dwarrelen neer op het gras smeltend in de zon…

gevangen in ijs kristallen vormen bloemen op uitgebloeid gras…

zilveren plaatjes sporen van een nieuw leven schoonheid van de herfst…

Narcissen bollen genieten in een bloempot van de winterzon.…

met niets dan sokken in de natte sneeuw maakt zij een heuse handstand…

aan de overkant de glimmend witte toren van lui lekkerland…

Daar is de vloedgolf als de doodskus van de zee die ook leven schenkt.…

Tere krokusjes groeien door de vorstlaag heen een natuurwonder.…

Pijlsnel rent de haas door hardbevroren weiland voor zijn doodsangst uit.…

Waarom draait de maan? Om de zon draait de aarde, daarom draait de maan.…

Als de avond valt En de hemel donker wordt Schijnen de sterren Als de zon opkomt En de sterren verdwijnen Kom ik uit mijn bed…

‘moederkoek voor de kalvertjes!’ roept die rare schreeuwvogel: ‘koe-koek!’…

Dwalend Maneschijn Dansend over wateren Vliegend door de nacht Gedachtestromen Rustend in de Maneschijn Naakt onder sterren…

in de namiddag zweeft een wolk slappe muggen boven eeuwig groen…

In de regen was Haar glimlach bij zonsopgang Een groot fiasco…

winterse bomen weerspiegelen hun naaktheid in ijzig water prille knoppen dromen al over zomerse dagen…

in zichzelf gekeerd zoekt hij op broze dagen naar cantharellen schuilend in tere dromen loop ik aan mijn vaders hand…

Een zwarte akker, groen omlijst; achter de ploeg een spoor van vogels.…

De beek is verstard; de rietkraag langs de oever huivert in de sneeuw.…

In besneeuwd weiland, roerloos aaneen, twee paarden, elkaar beminnend.…

ruiten beslagen voor schaduwen van takken zure gezichten…

Uit dor heideland rijzen jeneverbessen als groene zuilen.…

zittend in de zon op een terras bij water later en later…

Een boerderij hurkt aan de bosrand; traag klapwiekt een vogel voorbij.…

De beek door het dal fluistert over verleden van een heel oud land.…

Een zachte glimlach om je mond; in je ogen zoveel tederheid.…

knijp mij in mijn hand hoe werkelijk is liefde ik voel enkel pijn…

Ik weef mijn woorden uit grijze hersenkronkels tot zinnebeelden.…

morsen lang en kort drie honderd jaar op en neer wolken van babies fietsmaker´s lente gerepareerde fiets nooit gerepatrieerd lente in het zuiden met doorgestoken kaarten de waterlinie hongerwinter en de hoop op herstelbetaling zeg maar vlagjes dag we gaan op en neer zoals rood opgaat in blauw wolk in oranje…

De kersenbloesems in hemelse boomgaarden die nooit grond raken.…