5925 resultaten.
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Stel mij voor steeds meer vragen,
voor de dagen zonder inzicht
die steeds meer in hoop vervagen
punt waarop ik aandacht richt.
Slechts zoeken blijft mij beschoren
vanuit onbestemd doelloos heil
in godverlatenheid verloren
stort ik in afgrond zonder peil.
Boven mij een brandende zon
waar ik geen schaduw vind
geen put waaruit ik drenken…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Verlaten duister zelfs
in licht niet gevonden
verloren hart.
Gezicht zonder herkenning
dat geen woorden vind
voor gelijkenis of zijn
van ’t pas geboren kind.
Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.
Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister…
Hemelse kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Mijn hemel vandaag azuren blauw
hier en daar witte schapenwolkjes
met gouden randen
beschenen door warme zonnestralen.
Schitterend over parelend dauw
gevuld met smaragd en edelstenen
en aan de kim tegen somber grauw
een boog in prachtige kleuren.
Ik schilder mijn hemel azuren blauw
met schapenwolk en zonnestralen
zie hoe grauwheid over…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Veel winden doen water waaien
slopen kust na kust
in branding voor de duinen
breken daar de rust
verstoren gelijkmatige deining
overspoelen ’t blanke strand.
In werveling stuiven duinen
het helm golft over land
en in de diepe pannen
staan fier de kleine struiken
waar zelfs geen blad van kreukt
terwijl uit hoge bomen
de kruin zelfs breekt…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Achter mij vergeten dagen
als spelonken gehouwen
uit harde rots
gapend als lege graven
waarvan steen gewenteld is.
En ik blijf zitten met veel vragen
waarom zoveel graven om te rouwen
waarin geen licht meer schijnt
is dit om de toekomst op te bouwen
waar verleden langzaam verdwijnt.
Komen die vergeten dagen
eens terug in ons bestaan…
Ontwaken van het Hooglied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Gedachten ontspruiten
jaargetijde reeds vooruit
als bladeren aan bomen
wachten in vertrouwen
vanuit het duister
op toekomst en licht.
Als een geliefde op ontwaken
van hartstochtelijke bruid
die komt door rozenvelden
gekleed in tule als van nevel
stralend onder sterrendiadeem
als een lichtstraal uit de hemel.…
Protocol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Het is waarschijnlijk ‘t zeer curieus frustreren
dat wie zijn waardering uit moet spreken
na alle omstandigheden te hebben bekeken
in parlementaire enquête zich wellicht zal keren
tot de onschuldigen terplekke aldaar,
om zelfgenoegzaam hun gelijk te halen
bij gebrek aan overeenstemming der verhalen
in oogverslagen of andere getuigenschaar…
Controverse
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 Zo traag gewraakt
mijn diepst gevoel
mijn liefde
dat ik amper
trouw kan blijven.
Mijn denken door
het nevelig brein
bezwangerd
van verlangen
naar zacht morgenlicht.
Mijn zicht vertroebeld
in duistere nacht
kan geen licht verdragen
van zon
aan heldere hemel.…
22 Maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Geen vogel zingt
geen vlinder vliegt
geen zee van kleur
bedekt de grond.
De lucht bedekt
strooit soms dons
uit grauw wolkendek
of huilt van koude.
Natuur is als de mens
somber, terneer geslagen
gedoken, wrevelig.
Toon hoop in kleine dingen.…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Kou, grauw en schemering
vergrijzen te lang al de kentering
waar mensen naar reiken;
moeten ten leste toch wijken.
Kraken de rolluiken op en baren,
tinkelend eerst nog door reetjes,
zonlicht goudgeel, het verblindt
twinkelend nat in het gras:
miljarden splintertjes glas.
Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal…
Geen grote daden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Meegesleurd in een zee
van klinkend woord
door brandend deinende golven
langs klimmende rotsen
roeiend met korte riemen
geen angst kennend
zie ik geen spook
die langs mij komt
maar hoor slechts;
“Gooi je netten
aan loefzijde uit!”
en zie, het net staat op barsten.…
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 In donderend geweld is verzet gebroken
mijn huid gescheurd en wonden open
ledematen met lood verzwaard
de adem afgesneden
rotsen geteisterd door beukende golven
stranden gespoeld tot stinkend drab
duinen geëffend, vervallen,
bescherming verloren
velden bruin verbrand door de droogte
wouden in vuurzee opgegaan
dieren door dorst gestorven…
Vierde dag van stille week
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
459 De dag wacht af
houdt adem in
geen palmen wuiven nog
boven de loper
naar de poort
door drukke straten
wordt geen hosanna
meer gehoord.
En stil en verlaten
ergens buiten de stad
huilt de koning
om de toekomst
van hen die Hij
altijd heeft liefgehad.…
Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
497 Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
Was ik het Heer, die U dreef naar Golgotha?
Was ik het die Uw voeten bond met banden?
Heb ik, in vele zonden, verbruid voor Uw gena?
Ik was het niet, die voor Uw vrijheid vocht.
Voor Uw onschuld heb ik niet ingestaan.
Toch was U het die míjn vrijheid kocht.
Dus mocht ik door Úw lijden verder gaan.…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
Ogen open
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Dertien maart en veel te laat
voor sneeuw en ochtendlijk
krabben aan je ruiten.
Een jonge vrouw met baby
bezig bij haar auto
woont hier in de wijk
verschijnt vandaag niet
voor het eerst. Mijn vensters:
het is echt helaas.
Betrap ik mijn gedachten?
Vind ik jammer wat ik zie?
Ik kan er niets aan doen
moet ermee leren leven
luiken…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 Dit jaargetij doet ons kond
dat nieuwe vreugd is opgestaan
vanuit koude dode grond
treedt nu weer leven aan.
De aarde opent het kille graf
van alles wat gestorven leek
maar in zaad bewaard, achteraf
in moederschoot toch levend bleek.
Kou, dood en kilte in de grond
waren niet bij machte
dat warmte die de hemel zond
pijn en lijden niet…
Laaiende emotie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Storm van woorden
gierend door mijn hoofd
wachtend op de luwte
in dalen heerlijke rust
geschreven op rotswanden
hiërogliefen van weten
uit vers vervlogen tijd.
Woorden die in stormen
golven tegen rotsen slaan
als zware branding
kusten overspoelen
brekend door duinenrij
pas op vlakke velden
beteugelend bekoelen.…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 In weerwil van wat hoog verheven
wacht reflectie stil ontdaan
in matte glans slechts rimpelend
door schaduwen omgord
geroerd door onzichtbare hand.
Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
Lentekolder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Laat mij de stoere wachter wezen
die jouw dagen met vreugde vult
in deze tijd door zon verguld
die aan de oostkim is gerezen
jou omhelzend als daaglijk licht
met zingende liefdesakkoorden
verwarmen met minnewoorden
voor jouw charme ben ik gezwicht
ach, verwacht geen stoere wachter
slechts een slungelige schlemiel
die als blok aan je voeten…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Eind der wereld is mij niet te ver
zolang U het einddoel bent
dan trek ik geleid door de ster
naar oorden die niemand kent.
Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.
Als wateren mijn weg versperren
baant Uzelf voor mij een pad
door de nacht bij licht…
Luister
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 Geef stilte een naam,
inhoud aan niets
draag wind op je schouders
bevochtig je hoofd met dauw
en luister naar vogelzang.
Geef eenzaamheid een naam
laat massa zwijgen
dring door in het diepste bewustzijn
van menselijkheid en liefde
luister naar een stem die roept.
Geen stilte of eenzaamheid
geeft inhoud aan massaal zwijgen
en niets kan…
Dode hoek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Is er dan geen leven
in die dode hoek
buiten ons gezichtsveld
aan andere zijde
van de horizon
is er geen beweging meer
in een ziel
die afgestompt
gebrainspoeld is
geplaatst in de dode hoek
waar is het gevoel
dat leeft
buiten de dode hoek
laat zien
wat is over de horizon.…
Indepedentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 Open de cel
waarin mijn ziel
gevangen zit
neem muren weg
die mijn brein
het zien beletten
zuiver de lucht
waar mijn hart ademt.
Schenk mij vrijheid
mijn leden
te strekken
woorden te spreken
mijn brein ontlasten
van zorg en pijn
en zuiver het licht
waar mijn oog ziet.…
Vruchtbare regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
566 Ja vond ik woorden
als water uit de wolken
op jong voorjaarsgroen
dat bloemen doet bloeien
waar vlinders fladderen
vogels tot nestplaats zijn.
Dat dan mijn woorden
als zonnestralen
omhelzen veld en beemd
paren met vogelzangen
zuiver zijn als ’t water
uit lieflijk kabbelende beek.
Zie mijn waterval van woorden
waarin ik mijn geluk u…
Tastbaar onzichtbare
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 Langs sporen van wind
lijnen van staal
trekt gelijk het web
van zwak evenwicht
banen van onwetendheid
in stralen van licht
tot aan de zekerheid
liefde die over
horizon schijnt.…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 Denk niet aan woorden
die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren…
Oplevende natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Lucht bezwangerd van licht
in stralende ochtendkleuren
waar duister der nacht zwicht
tussen droom en dagelijks gebeuren.
Nevel over vergezicht tot wouden
parelen over velden van smaragd
landerijen die daglicht trouwden
zon als bruid die vriendelijk lacht.
Langzaam tooit zij in bloemgewaad
haar bruidsboeket geurige rozen
terwijl haar bruidegom…
Toekomstspiraal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Iedere minuut telt in dit uur
dat slechts vordert
in seconden.
Vandaag is verleden van morgen
zoals ook toekomst wordt
verleden tijd.
Heel dit leven rijgt de dagen
opgebouwd uit uren
van toekomst naar
verleden tijd.…