35387 resultaten.
Het blond van je haar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 heb bloemen
gebracht op je graf
jij liet het regenen om
verdrogen te voorkomen
nog staan ze daar
in kleurige pracht
ik wacht tot je komt
uit jouw donkere nacht
een straaltje zon
laat het blond
van je haar weer
oplichtend dansen
hoor nu je stem
in de lach die
je schenkt met
het blauw van je ogen
voor even bij mij
in een…
Zonder chaos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 je wist me
op te rapen
uit de goot
met handen
die enkel
geven kenden
bedaarde stemmen
in mijn hoofd
zonder te verdoven
mijn eigen geest
kwam schuchter
in de stilte boven
samen hebben we
de ruimte afgetast om
naast elkaar te leven
zonder chaos
delen ze mijn hoofd
dat hebben ze beloofd…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
Stuurloos in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 storm maar en
bulder ongebreideld
door het want
touwen strak gespannen
zeilen bolle wangen
de mast houdt stand
tot overdwars
een lange roller
de balans onderbreekt
en onverwacht
de mast afknapt
de tuigage het begeeft
stuurloos in de wind
toch vol vertrouwen
het casco is behouden…
De borders van jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 wij hebben
bloemen geplukt uit
borders van vele jaren
zijn het pad gegaan
ondanks obstakels
die ons vertraagden
het uitzicht genoten
op knieën gekropen als
de doorgang stagneerde
leerden elkaar en
onszelf waarderen in
steeds weer proberen
maar nog is de plaats
niet bepaald waar onze
bloemen worden gevaasd…
Twee vrienden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.673 Hun glimlach verbindt de barstjes
uit een lang en liefdevol bestaan
Toch worden banden losser dan tevoren
overeenstemming is een eigen weg gegaan
hoeft niet te worden uitgesproken
Lichte gebreken worden niet meer opgelapt
met woorden of met eenvoudige gebaren
een aanraking, het krullen van een neus
Zij rouwen in het geheim over de jaren
over…
Een zwerver spreekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 Het leven is ongezond
je rookt adem op en krijgt elke dag
een portie klappen van de tijd, die je
niet merkt. Ja, op den duur, maar dan
is het al laat al raak je er niet aan gewend.
Aan het lijntje word je gehouden door je
geest al meen je dat je totaal vrij bent.…
De kronieken van liefde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 vandaag
vond ik een lach
in de kronieken van liefde
verwijderde
spinrag met tijd zag
blijdschap en openheid
bladerde terug
las scherven geluk
in een eindeloos verlangen
een bloem
nat van tranen
verwelkt zonder kleur
slechts de geur
was op het blad
blijven hangen
de lach van vandaag
is de vraag naar het nog
ongeschreven wit…
In roze woorden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
504 met stukjes licht
hebben we samen gecreëerd
een zon om in te leven
de eerste vonk
die oversloeg
bracht warmte en kleur
in roze woorden
zijn wij altijd
blijven zweven
in een universum
dat de andere
wereld buitensloot
een gebaar
het wenken van de ogen
elkaar moeiteloos verstaan
niet tijd en plaatsgebonden
straalt onze zon
geluk…
pas op mijn plaats
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 Soms sta ik even stil.
Gewoon, om om me heen te kijken,
om het geraas de baas te blijven,
mijn medemens te hand te reiken
en niet te worden meegevoerd,
in die zelf opgelegde snelheid
in al die haast en al die felheid
soms pas even op mijn plaats.
Dan denk ik na.
Ik zie mijn medemensen knokken,
ik zie ze omgaan met hun brokken.
Hun overweldigend…
Een vragende hand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
467 zag je gebaren
een vragende hand
vingers gespreid
je stem klinkt verloren
dat wat je was
ben je kwijt
oogt nog vol twijfel
hoopt op een wonder
maar verdriet kent geen tijd
heb je schouders gepakt
in een woordloos omarmen
er bleef voor ons geen respijt…
Oplichtend in de lage zon
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
531 zag de herfst
in haar ogen
oplichtend in de lage zon
haar schouders
licht gebogen
vingers stram en krom
de zachte stem
vertelt verhalen
van hoe het vroeger was
stofjes dansen
in verdwalen vandaag
komt er niet aan te pas
zij oogst herinnering
in vorm en kleur maar
haar winter staat al voor de deur…
Vol onbestemde angst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
532 het is pijn
een plekje dat
er niet hoort te zijn
soms weg
door vergeten
niet meer willen weten
maar stralend terug
op momenten van
ontspanning en rust
vangt mijn gedachten
met een hand
vol onbestemde angst
pijn om te leven
te moeten doen wat hoort in
verwurging door het morele koord…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Onafwendbaar naderen wij het onbekende doel
dat in de sluier van de toekomst verloren gaat.
Niet door berekening, maar op de tastzin van 't gevoel
bespeuren wij wat ons daar te wachten staat.
Engelen reizen met ons mee, wegwijzers van de geest;
ze fluisteren ons hun zachtheid en hun dromen in.
Wie als een engel de ogen van de ander leest…
Je maakt mijn hemel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik wil dwalen in jouw bos
bomen zien in stammen
bladeren die losjes hangen
verloren in de top
lichte banen zon
raken schaduwen op aarde
spelen met het tere groen
uit duizend lentejaren
ik ga met jou
het voorjaar kleuren in je blik
de bosrand langs het land
voor jou weer wijd geschikt
je bent verlost van alles
een vinger van mijn…
Dovend tot zwart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 je weet
van glas
het breken
van herfst
de vrucht en
luchten in rood
van leven
nemen en geven
gebroken door dood
je weet
het licht dat er was
dovend tot zwart…
Dwars door me heen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 ik mijmer wat
laat de wereld draaien
volg het gewoonte pad
ineens zien
mensen me niet meer
is geen ontwijken
ze lopen
dwars door me heen
zonder op te kijken
raken me
voel het diep van binnen
maar kan niets beginnen
ben lucht voor hen
maar zonder
kan ik ook niet leven
dus ik besta
en ga gerustgesteld
weer verder op mijn pad…
De eeuwige reis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Uit een baaierd van licht, de oernevel van de geest
dalen wij als een nietig vonkje naar de aarde af.
Gewist wordt de herinnering aan al wat is geweest;
als onbeschreven blad leren we van de wieg tot het graf.
Deze wereld is niet meer dan een schakel in een eindeloze keten,
een speelplaats, een toneel: speler en toeschouwer zijn wij tegelijk…
Zonder voetstuk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
540 jij stak
je hand uit maar
ik kon niet aan jou tippen
keek naar je op
ogen en je blonde lach
die zonder voetstuk was
nooit heb jij
neerbuigend over
mijn knievallen gedaan
of mij het gevoel gegeven
van om de vinger winden ik ben
zielsgelukkig met jouw welbevinden…
Zeepziedster met Parkinson
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
655 Bij het plukken van de hazelnoten
bleef jij vastgevroren staan
schoof op handen, knieën en voeten
zelfs toen, kon jij niet verder gaan
Het was moeilijk te geloven, dat jij
voelde dat ik nog steeds van je hield
Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen
hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn
Ik op twee benen en jij…
NASA ontdekt aliëns op aarde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 Men vond, aldus de NASA-zegger,
een nieuwe soort levensverwekker
met raar DNA
in California ...
Het net sluit zich rond Schwarzenegger !…
Ons applaus is stilte
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
645 in samen klinken
gaat ons
geen toon te hoog
wij componeren
dirigeren in
een lieve lust
stemmen steeds
beter af na
klein improviseren
ons applaus
is stilte als de
echo is geweest
een feest
dat wij in rust
en a capello vieren…
Je blonde lach
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
660 ik zie je niet
maar je bent
wel bij me
voel je in
de druppel regen
op mijn kin
hoor je
in het vlagen
van de tegenwind
jij zet
mijn stappen
naar jouw huis
je blonde lach
bereidt me al
een warm thuis…
Het hemelse kramen
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
651 wit sluierde
langs muren
golfde en danste
in een maagdelijk feest
jij bent
er geweest
deelde het hemelse
kramen van plezier
kleurde
uit licht nuances
in begroeten
ontmoeten van leven
dat brandend
pigment gaf
aan het intense
nemen en geven
zacht sluier je weg
danst in het wit
van de muren
je oneindige uren…
Met stilte als publiek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
561 zag je vingers
van mijn handen glijden
als tonen uit een melodie
zinnen braken
woorden stokten
in het lied zonder muziek
weer gescheiden wegen
in de zaal van leven
met stilte als publiek…
Blauw in wolkfestijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
667 het uitzicht
oogt hemel
blauw in wolkfestijn
de tuin
kleurt meerjarig rood
in winterse borders
het huis
is warm en licht
door de lach in je ogen
maar de kelder
is gesloten met
stenen uit verleden
de specie
brokkelt in
een nieuwe wind
we hebben
alles open gebroken zonder
fundamenten te slopen
toch zal het
nog jaren…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
Kleur op grote doeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
576 heb mijn atelier
aan huis met
hoge ramen op het noorden
witte muren
stimuleren het gebruik
van kleur op grote doeken
ik kan
het maagdelijk moment
van exposeren niet doorbreken
de twijfels
zijn te groot om kunst
aan het publiek te geven
dwaal verwonderd langs
mijn schilderijen zal ik me ooit
van die angst kunnen bevrijden…
Waar naamloos hoog
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
708 heb de trollen niet gewekt
de smidsen laten loeien
of het staal geplet
daar waar naamloos hoog
roodgloeiend zijn
agressie spuugt
weet ik me in het dal
waar volle maan de elfendans
in uitvoering ziet gaan
nog is de boomgrens
ongeschonden maar
de confrontatie is nabij
het naast elkaar bestaan is
door klimaatverandering gedaan
de…
Als keerzijde van licht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.382 je weet
weer schaduw
te waarderen
niet als
keerzijde van licht
dat donker geeft
maar in accentueren
voelt de kleur
dat zij echt leeft
alleen op het randje
van bestaan en dood
geeft zij zichzelf bloot…