571 resultaten.
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
de engel van de grote raad
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.650 (magni consilii angelus)
onderduiker
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een juten zak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt…
innocentes infantes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.195 snel liep ik als kind voorbij
dit virtuoos geschilderd pronkend vlees
dat paart met moord
snel liep ik voorbij
ook al zong men gretig
uit de weg geruimde kinderen
de hemel in
hun reine ziel dat fladderend musje
ontsnapte toch maar mooi
het grote boze net van vogelaar Herodes
gegroet gij martelbloempjes
roosjes nog zo fris geplukt…
in principio erat verbum
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.089 (in den beginne was het woord)
hij onderkent
de oorsprong in het licht
uit licht geboren
hier schouwt een arend hoog en diep
en staat hem bij het dichten bij
--------------------------------------------------------
27 december 2001 Sint Johannes de Evangelist
Zonneleen 27
Zie voor de bij dit beeldgedicht behorende afbeelding en voor commentaar…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 Een grote vogel zag ik in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die bloedig rood al dalend ging vertolken
de afschuw die een kind bekruipen kon.
In het donker dwaal ik door de zalen
waar spiegels licht van dode sterren vangen
en hymnen slapend in 't gebinte hangen -
en nergens kan ik ook maar iets verhalen.
Op de dorpel naar…
adversarius (tegenstander)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.081 de kanselier wisselde van heer
en wist zich voortaan horig
aan de potentaat der potentaten
zelfs zijn vriend de koning
moest wijken voor diens eer
o die bloedige ernst
macht verheft zich tegen macht
en heimelijk draagt thomas
het boetehemd van geitenhaar
wemelend van leven
hij week niet
toen de moordenaars
de kathedraal betraden…
de torrente in via
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 de torrente in via
(uit de beek op de route)
ik hoor dit woord en zie weer
hoe roekeloos wij de route
liepen naar het torenhoge
licht dat onbarmhartig scheen
een scheurende weg en daar
slurpte ik water dat naar ijzer
smaakte zoals het water
in de wezenputten van tessel
intussen keerde mirjam om
maar ik ik zocht het hoger op…
Olla Vogala
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.511 Mijn ogen wachten hulpeloos op U,
nu al die losse vogels weer een tweespan...
hebban olla vogala nestas hagunnan
hinase hic enda thu wat unbidan we nu ?
Maar ik, ik kleef hier vast aan perkament
vol zwart en traan en voel het blanke vel
zo vloeibaar op uw borst hier in mijn cel
tot alles stolt - alleen gemis is permanent.
Alle dingen worden…
het musje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.607 het lege mussennest in de laurieren
moest optimaal van hogerhand gevuld
een hemelvogel rein in hart en nieren
van erfsmet vrij heeft Rome ons onthuld
die beelden sneed van joachim en anna
deed amos kurzweil dieper mediteren
het hunkeren zag hij vervuld het manna
dat de zwarte dame weet te keren
eens viel mijn musje van het dak geschrokken…
(hodie natus est) tweede versie
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.265 hodie natus est
nestje in de tijd?
kribbige pantokratoor?
gefnuikt verlangen?
---------------------------------
kerstmis 2001
zonneleen 25
Op 11 mei plaatste ik de eerste versie:
hodie natus est
een nestje in de tijd
voor onbehuisde zielen?
hodie natus est
pantokratoor
in windselen?
hodie natus est
een mateloos verlangen…
de maat die u past
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
828 modestia vestra
(de maat die u past)
hij vond de tombe bij zijn bakermat
en wrong zich steunend door het mangat heen
de wieg in die de grote man omvat
het diep dat leeg en vol atomen scheen
verknocht aan domme machtssymbolen
speelt hij met pistolen telt het geld
nog maanden kan hij hokken in zijn holen
en zich verdichten tot beproefde…
midden in het leven zijn wij door de dood omvangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.964 media vita in morte sumus
gekraakt de allerlaatste roos die rood
op geel de ijsselstenen muur besloeg
de nacht zo streng en bitter van de dood
verwoestte weer wie tijd van leven vroeg
ik voel de oude worm hardnekkig knagen
ik voel hoe krom en slom hier gangen boort
die doorgedrongen tot de liefste lagen
gestaag verteert wat nog aan…
de morgenster
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
817 aan het water staat de stramme reiger
een grijs en heilbegerig quiëtist
ademloos te wachten wat ik weiger
op wat verschijnt en altijd wordt gewist
ik wil verlossing ik wil licht en lucht
ik sla de strak gespannen trommelwand
dwars door het water heen maar geen gerucht
geen zucht wordt hoorbaar in omringend land
een rabbi dwingt mij uit…
een open plek
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.066 ik waad door dag en dauw en derde dennen
naar een open plek met trillend zonnestof
geen dier geen mens geen god is hier te kennen
de stilte staat en zingt het morgenlof
----------------------------------------------------------
woensdag 12 december 2001
zonneleen 11
weblog: www.abelstaring.tk…
de pelikaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.021 amos zag een vogel in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die dalend in zijn bloeden ging vertolken
wat hem als kind reeds zo ontstellen kon
ik dool opnieuw door donkerholle zalen
waar spiegels voorhistorisch licht ontvingen
en in ’t gebinte stil de hymnen hingen –
wat dwingt mij hier alsnog verhaal te halen ?
op de dorpel naar…
de witte merrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.859 hij stapt het ronde pad waartoe besloten is
tot diepe groeven af wat denken kan gaat dolen
hij is patroon en tredend paard en koldermolen
die malend wat nog heugt versmalt tot puur gemis
straalt door het trillend stof een gulden baan van licht
of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen
dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen…
als je van mij houdt... (si diligis me...)*
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.025 gisteren nog stalen bewoners
van het hoge podium
zes levensgrote schapebeesten
en begonnen ogenblikkelijk
in een hoek te demonteren
de voorganger liet hen begaan
om de lieve vrede
al schudde hij zo nu en dan
intens verdrietig het hoofd
vandaag ontfermde hij zich
over de resterende schapen
en borg ze onvindbaar weg
-------------…
Corvus Marinus
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.263 Onder mij zwenkt een schaduw
flakkert een toorts en tiert
de bootsman. Hij beperkt
mijn keel met een ring
hij houdt mij aan het lijntje
hij scheept mij af met spiering.
Eens schiet ik weg als een speer
naar de pier en droog daar
mijn veren in de avondwind.
Vroeg in de morgen stijg ik op
ik inspecteer de stranden
en daal op het…
autark
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.728 lange uren moest ik stil zijn
met de stille gemeente
omspoeld door het woord
snel vertrok ik dan
naar de ceder op de libanon
waar ik tussen de wortels
afdaalde in het verwulft
daar flakkerde een kaars
en zag een kruisspin toe
op het vullen van botervaten
met hazelnoten rozenbottels
appels en sleedoornpruimen
na ter verpozing…
een kleine eenzame vogel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.147 passer solitarius
vanmorgen voor het eerst monster ik
mijn makker om den brode:
mahonie glanzen de veren en een vleugje wit
na onze sobere communie hipt hij
het tafeltje af en vliegt
naar een hoge boog van walviskaken
daar zit dan op de nok een eremiet
hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen
een streepje dichter bij de grote zon…
zonneleen 14 en 15
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 absconditus (de verborgene)
begeerte heeft mij aangeraakt
weerbarstig desolaat gemaakt
men zoekt de duinen af de dalen
wordt ooit dit monnikswerk gestaakt?
vrijdag 14 december 2001
gedachtenis van san juan de la cruz 1
zonneleen 14
passer solitarius
(een kleine eenzame vogel)
hij zoekt mij om den brode en nu pas
zie ik die grijze…
waar hou jij je toch verborgen?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
667 waar hou jij je toch verborgen
eerste liefde van mijn hart?
eens het alles ziende oog
het alles horend oor
het altijd wakend hart
nu een vluchtend hert
eens de dageraad
de schitterdauw
in morgenlicht
nu hulle en mist
--------------------------------------------------
16 december 2001 zondag gaudete
gedachtenis san juan de la cruz…
tenebrosa aqua ( donkere regen )
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.150 hier ben ik gelukkig
zonder verplichtingen elders
de lastige liefde
ik kan denken
eindelijk denken eindeloos denken
het ene nodige
dit wilde ik toch ?
de wijde rust het boerse
zingen van monniken?
waarom dan nog getreurd?
----------------------------------------------------------
maandag 17 december 2001
gedachtenis san juan…
torrens inundans (een stijgende stroom)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 amos sliep en liep de kwelder door
geen vrede graast de kudde voor
opgetrokken lippen heeft de vloed
die geulen vullen gaat en prielen
veilig wantij raakt volledig zoek
de stroom omhelst de trage zielen
----------------------------------------------------------
18 december 2001
zonneleen 18
Voor aantekeningen zie www.abelstaring.tk…
conversie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
827 met ferme stem leest oom anthony
vanuit grand rapids zijn poeem voor:
van boosheid staat de wereld bol
maar onze president staat pall
zijn recht en waarheid zegevieren
hij heeft the means hij weet the way
hij zal achter de dood aan gaan
te land ter zee en in de lucht
daders en handlangers zal hij slaan
in de boeien voor het hoofdgerecht…
conversie 2
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
860 vanuit grand rapids draagt oom christiaan
voor mij met stentorstem zijn werkstuk voor:
de wereld staat van boosheid bol
maar mister president staat pal
his right en waarheid zegevieren
door bloed en zweet en tranen heen
hij volgt de schaduwen des doods
te land ter zee en in de lucht
hij slaat de daders in de boeien
hij brengt ze voor…
( in het oog springend )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
795 in het oog springend
het geel van de forsythia
de kou is uit de lucht
cp 210304 zondag laetare…
( in het koor dampen )
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
878 in het koor dampen
op de graven kookpotten
de schoorsteen rookt weer…
(in diepdonkerblauw) 260304
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
788 in donkerblauw
een watermerk een anker
de lucht klaart op…
een vaste burcht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.171 amos passeert pronkzuchtige
borden met wapens en namen
aflijvig
hij neemt de maten op en tekent
voor poorten een gaatje voor putten
een punt
de strenge wachters zijn gestorven
het staat hem vrij te zijn
toerist alleen
maar ongeschoeid monstert hij
het hemelhoog vertrek de schrijn
voor wie hier hoort
----------------------------…