305 resultaten.
Zong in donkerrood
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
587 zij zong
in donkerrood
het stromend bloed
van warm verlangen
de hoogste tonen
bleven ijl
dichtbij de blauwe
hemel hangen
keerden
roze terug
weer opgeladen
in hun hoge vlucht
wij zijn decor gebleven
maar deelden
in haar liefde
voor het leven…
Eden in Utrecht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 maar uit de stadsmuur groeien,
Het water van de Krommenieuwegracht
Kabbelt als een beekje in het paradijs -
Het overkomt me waar ik bij sta,
Geen plan, geen afspraak, niets vooropgezets,
Ik laat het maar gebeuren,
Hier hoef ik niets meer aan te doen;
En zij die mij voorbijgaan
Zijn van acterende mensen in hun stad
Geworden tot het decor…
Jij danste spontaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 heb de
rode loper gelegd
jij danste spontaan
de wolken in je haar
tot flarden uiteen de zon
greep haar kansen meteen
om het decor te verlichten
ons gevoel weer te witten
in het zwart van bestaan
ja zonder regels zijn wij
gegaan in het besef dat onze
liefde altijd voor alles zal gaan…
De tafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 Het decor van ons theater.
Zwarte brandmerken kwamen,
schilferend vernis
en was van kaarsen.
Je kijkt naar dezelfde donkere hemel.
En sterren.
Ik zit aan dezelfde tafel,
eet mijn bord.
Wrijf mijn palmen over haar nerven.
Het voelt aan als vertrouwd.
Als iets dat er nog is.…
Zwerver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 steeds wisselt het decor
van alle aardse dromen…
Magie met lentelicht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
589 zag je naderen
op marmerwit
een rode roos
in het decor
van blauwe lucht
magie met lentelicht
zonnig straalden
donkere ogen het
slanke halsje iets gebogen
neusje in de wind
je verschijnen was het
dansen van een kind
het is jouw lach die
mij betoverd heeft
mijn mysterie zo lang ik leef…
TERUGKEER VAN HET LICHT....
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
758 twaalfde maand
maand van winter
weghollend licht
Hoop,
dat mijn gedicht
u allen bijlicht
in deze donkere dagen
Geniet
van de balletten
die tegen het vallen
van avond
tegen het decor
van hemel
zich afspelen
met in de hoofdrol:
zonlicht en wolken.…
Brak rode scherven
netgedicht
0.8 met 6 stemmen
637 een kelk
vol
brekend licht
het glas
brak
rode scherven
de wijn
verviel
zijn goede jaar
in plassen
roze
op het marmer
gerinkel
van
kristallen noten
dat traag
zijn melodie
verloor
decor
bloost diep
beschuldiging
de schitter
dooft al tot
herinnering…
De echte hoge hakken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
785 ik dans
geen poëzie
de choreografie is
mij iets te subtiel
tutu in
slanke passen
de echte hoge hakken
staan me niet
wel spijkerbroek
en gympen soms
vreemde woorden om mijn
schrijfsels op te pimpen
maar in decors
leef ik me uit beluister
deze herfst mijn vogel voordat
het winterse voor even alles sluit…
brak rode scherven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 een kelk
vol brekend licht
het glas brak
rode scherven
de wijn verviel
zijn goede jaar
in plassen roze
op het marmer
gerinkel van
kristallen klanken
dat traag
zijn melodie verloor
decor bloost diep
beschuldiging
schitter dooft al
tot herinnering…
Slagveld
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.534 Decor van eenzaamheid dit landschap
waar leven sterft in de strijd
waar groen het bloed verhult
de maan de nacht
de zon het licht dat dooft
een warme stem zingt van het lijden
van de dagen zonder brood
van betere tijden
soort van vrede
geen andere zekerheid
dan slechts de dood…
Het ultieme moment
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
592 in verbazen
voel ik de wereld vertragen
tot een zielloos decor
waar geluid overheerst
passeert doodse stilte
is de tijd stop gezet
tot in detail uitgelicht
zie ik vragen waarvan
de antwoorden niet dagen
is dat het ultieme moment
waarop je in bewondering
een moment uit de schepping herkent…
Vol spiegelend sentiment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
683 het decor
waarin wij spelen
is van glas
transparant als
kristal maar ook
het ondoorzichtige mat
in lichteffecten
breken we met tradities
nemen eruditie op de hak
natuurlijk moet het
volkstheater zijn
vol spiegelend sentiment
met als finale een tikkeltje
agressie van een keiharde hand
zodat alles in de glasbak belandt…
februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 ik kijk door mijn raam
dubbelglas in een vierhoek
daarachter een kwart van steen
en buren met een eigen boek
de rest is grijs als de winter
met kale takken als decor
mijn blik is flinterdun vernauwd
een vangnet waar ik me niet aan stoor
met een haast afgebakend gevoel
dat traagheid boekt en het heden vertrouwt…
Zee en strand
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
540 Aan zoom en rand
schil van landen
tref je vaak
....een lieflijk strand
Het zijn palmen
die er het decor
van een aards paradijsje
van willen maken
Ik trof er jou
-jaren terug-
je veegde net je haar
uit je gezicht
Door dit gebaar
aangetrokken
schreef ik
juist voor jou
dit kleinood van 'n gedicht.…
Met vriezend licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie de spiegel groeien
waar golfjes net nog
water bloeiden
verstillen zij tot ijs
ingelijst door
wit bevroren riet
met als decor de
dicht berijpte bomen
koning winter is gekomen
nog liggen meer en vaarten open
maar de nachtvorst streelt ze dicht
rimpelloos met vriezend licht…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Een in de woestijnnacht reizende karavaan, met sterren als decor.
Een toon gezet vormt zacht je oor.
Blijf, ik fluister blijf, met tonen zet ik je ranke lijf.…
vasten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
865 schuren als een schaafwonde
over haar doorweekte mouw
aan een schoenzool plakt confetti seconden vast
het mombakkes ligt gedeukt in de goot
guirlandes schommelen in de rozenstruik
er staat een paard in de gang
ze schopt tegen het zoveelste blik
dat verloren in een voortuin ligt
bespottelijker kan alaaf niet klinken
in dit achteraf decor…
water music
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
788 de gonzende golven
duinbloemen die fluisterzingen
zo muzikaal dat trio
met het suizelen van de wind
de branding speelt dirigent
tegen het rusteloos decor
van eindeloos
applaudisserend water
kan het Händels inspiratie
zijn geweest..?…
Ogenschouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Je sloot ze
voor heel even
bij het openen
bleek de dag voorbij
Kijk me aan
m’n ogen
ben jij dat wel
die vreemde twee
je lijkt zo anders
Ach spaar mij toch
dat faalgevoel
van wel willen
maar niet kunnen
Draai je om
naar hier in nu
gisteren is dood
morgen ongeboren
Accepteer het
als decor:
onzekerheid
hoort bij leven…
Het gezicht overbelicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
471 hij was geen clown
want in zijn woorden
klonk het leven als muziek
met bloem en bolhoed
het gezicht overbelicht
zong hij zijn lied
de wereld donker in
décor de zaal met
sterren in de ogen
er bloeiden sprookjes
uit de handen van de man
die heden uit verleden nam
zijn mimiek is generatieloos
de woorden internationaal
mijn troubadour…
Voorbij de voorstelling
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
3.004 Stilletjes neemt
het publiek haar plaats in
onder begeleiding van
zachte muziek
toneelknechten rollen
het decor naar `t midden
geruisloos opent
het gordijn de tragiek
het gaat niet
zoals bij Heintje Davids
déze hoofdrolspeler
verlaat heel uniek
het toneel
om nooit meer te spelen,
dient een recensie
nimmer meer van repliek…
Ogen als spotlights
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 je stem speelde toneel
het geluid kleurde decors
in adem donkerde schaduw
handen regisseerden het licht
terwijl je ogen als spotlights
op mensen waren gericht
jij bracht vervoering
passie tranen en pijn door
zo intiem met ons samen te zijn
in de melodie van het leven
enkel door zelf alles te geven
met stilte als hemels refrein…
De kleine scenes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
649 ambitie kent
de trap omhoog
weg uit de slangenkuil
van maten naaierij
en pennenstrijd
jaloezie en penisnijd
zelfs in de kleine scènes
rammelt het decor
door ziekelijke twisten
wat goed en beter is
wordt steevast gefileerd
later weggegooid als rotte vis
het leven speelt toneel
in de schouwburg van bestaan
nog altijd zijn er toeschouwers…
Zielsvertrouwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 er is iets
dat ons kleiner maakt
tot een knus en
bijna kneuterig formaat
geen kale ruimte
om in te verdwijnen
wel licht in elkaars ogen
laten schijnen
een warm contact
van raken
het intieme fluisteren
van samen praten
wij moeten ons steeds
groot en staande houden
maar zonder die decors
hunkeren wij naar zielsvertrouwen…
Uit de kale rots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
737 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
de hoofden fier
ze tonen trots
hun ogen hebben
nog dat koude
die mannen
hebben mij bekoord
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid…
Ergens lacht een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 soms speelt
de tijd met
stemming en licht
verandert
het zicht op
pleinen en straten
die andere
kleuren op deuren
en ramen dragen
haast heeft
in traagheid nog
geen plaats gekregen
het groen
rust zonder wind
ergens lacht een kind
stukjes decor
uit het toneel
van mijn jeugd
die steeds vaker
mijn gedachten bewonen
in…
Geen demasqué
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 je acteert volleerd op
het podium van leven
waar schijnwerperlicht
jouw gezicht laat stralen
speelt in een
zelfgekozen decor van
spiegels die kaatsen om je
volledig zichtbaar te maken
maar na het doek
is er geen demasqué
alleen wie aandacht heeft
leeft in jouw idee
het donker neemt
je naamloos mee
er is geen spiegel die
nog groet…
maakt zee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
611 vandaag maakt zee mijn ver verlangen
geen speelse bron van vrolijkheid
of vrijplaats voor een klaar bestaan
eerder geeft zij de maat aan mijn gedachten
decor van bakens in mijn hoofd
op 't ritme van de eindeloze deining
voor mij spoelt rustig ruisend water
niet opgezweept door straffe wind
over het strand de troost
van eindige oneindigheid…
Een berg van licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
521 het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden
kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond
meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden
tot zij de spiegel gedragen letternamen zond
eenmaal stond het beeld op de kade
waar het nu stromend standvastig waadde
zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor
tot haar eigen diamant…