jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou
jij bent mijn licht
het speciale soort
dat nooit eerder
mij zo bescheen
jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou
in mijn hoofd en hart
steeds zie ik jou
die mijn gemoedsrust
naar jou hunkeren doet
jij…
I
de zonnestralen raken mijn gemoedsrust
net als in vroegere kindertekeningen
daken van perspectivisch mislukte huizen
energiecellen worden geladen kilometers
blijken peulenschillen die brandstofverbruik
minimaliseren de vederlichte stap kenmerkt
de levensgang personifieert vriendelijkheid
contacten blijken productief boodschappen
doen…
haar keel
Waarom, kind, eet je niet
vroeg men, zeer verontrust
Geen kende het trieste lied
van haar, ‘t prooi van lust
In feite besefte ze het niet
dat ze weer controle zocht
Dat zij niet at..uit verdriet
bij gebrek aan..ogenvocht
De bloem had hij gestolen
en daarbij haar levenslust
In haar bleef hij ronddolen,
wurgde haar gemoedsrust…
Waar gemoedsrust mij heelt, kwetsbaar begaan,
in vlagen van wanhoop, voorgoed betwist.
Doordrenkt in bloed en zwenkend verlangen,
onbaatzuchtig en vrij van verstikkende vrees.
Verfijnd en rauw, in illusie gevangen,
klinkt mijn stem — zelfvergetend en hees.
Ontwapend door jouw lach verblijf ik hier,
als hoeder van onschuld, ongehinderd.…
Vriendschap aangesloten
Deez’ duisternis der helmenglans
op macht beluste krijgerslans
is van een and’re bodem
om levensvreugd te doden
Al lang is men begoocheld door haat en razernij
want eens was Alpha koning in tijden oud en blij
voordat het rijk ten onder ging aan wangedrag en onlust
het mensenvolk steeds zwakker werd in hart, hand en gemoedsrust…
toch niet
mijn god...laat dit niet nog een keer gebeuren
want terrorisme is als een tang
het werkt beknellend en doet pijn
onveiligheid maakt mensen bang
en kunnen niet zichzelf meer zijn
geloof is niet waar het om gaat
filosofie is het gemis
ongeloof de gouden draad
die ook hier centraal in is
waar is de veiligheid gebleven
gemoedsrust…
Vriendschap aangesloten
Deez’ duisternis der helmenglans
op macht beluste krijgerslans
is van een and’re bodem
om levensvreugd te doden
Al lang is men begoocheld door haat en razernij
Want eens was Alpha koning in tijden oud en blij
voordat het rijk ten onder ging aan wangedrag en onlust
Het mensenvolk steeds zwakker werd in hart, hand en gemoedsrust…