67 resultaten.
Lentekriebels, bekentenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 "Voordat ik in de nacht ga
die voor eeuwig lichtloos gloeit
wil ik nog eenmaal spreken
en dit zeggen."(citaat Bekentenis: Gerard Reve)
Mij is de lente ontnomen
wel kriebels, niet krabben
en een stuk van de zomer
maar in de herfst ging ik bloeien
en de, mijn winter wordt
bevredigender dan ooit!…
Uitvaart
poëzie
4.1 met 14 stemmen
6.655 waar is DE GROOT gebleven,
Die voor de schipbreuk van zijn leven,
Zelf onder 't opgeheven zwaard*,
’t Gezicht des Doods braveerde*; en sterker
Dan staal, voor eeuwigheid van kerker
Noch bittre laster was vervaard?…
DE GAAF DER POËZIE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
7.441 Moed, die de snaren hymnen vergt,
Bij 't lasteren der Ongodisten;
En 't oproer met de hulde tergt,
Die 't Gods gezalfden durft betwisten!
Moed zonder steun, dan in zijn God,
En zonder wapen, dan die zangen,
In Goddelijke drift ontvangen,
Waar mee hij inrukt tegen 't lot!
Zie daar de gaaf der Poëzie!…
Jesus de vriend der waarheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.027 Spotzucht en laster, alles verspilt zich;
Jesus regeert!
Hij is ons gistren, —. heden, — in eeuwigheid,
Een Rots, een Heiland; nimmer begeeft Hij ons.
Werelden, liegtvrij! Jesus komt weder;
Waarheid met Hem.…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 Dan wordt een dwaas op uwe stoel verheven,
't Geweld verwoest uw erf; de laster verft uw kleed;
Geen vriend durft zich naar 't huis begeven,
Daar 't bleek gebrek de vloer betreedt.
Wat is de mens, hoe machtig, hoe vermetel?…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.133 't Gans vriendelijke bruiloftsbed
Begraaft mij in de lieve lusten
Waar 's werelds bloei en duur op rusten,
En waaraan laster kleeft noch smet.
Hoe dikwijls heb ik God gebeden
Om 't heil, dat mij nu valt te beurt!
Hoe dikwijls wierd ik als verscheurd
Van minnezorg en bijsterheden!…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Lach nu gerust, in ’t zalig oord gevoerd,
Waar nooit een traan de lachjes zal vervangen,
Geen laster mikt, en geen verleiding loert,
Maar alles juicht in rijen en gezangen.
Mijne engel! ja! gij voelt en denkt en leeft!
Dat zie ik zelf nu klarer dan voorhenen.
’t Is deze hoop, die kracht entroost mij geeft.…