Alle inzendingen over geleidelijk

606 resultaten.

Sorteren op:

Agathe en de Open Dag

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 830
aan hem verwant en niet veel later arriveert janhagel op de bicycletten Maar alras vermeit men zich bij kramen waar de kunstenaars de pottenbakkers en bekwame schilders met portretten En anderen hun etenswaar van regionale akkers aan de man trachten te brengen alsmede aan de vrouw Zo, en niet anders en aldus werd gaandeweg geleidelijk…

schepping van de liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Tot wat heeft dit alles geleid? Om de lijn in het leven te trekken een lijn in een eenzaam leven, om te herinneren dat de vrouw als een klaterende waterval die schaterend van blijdschap afdaalt van de trappen, om de warmte van de omhelzing, het zuivere van eenwording, het licht van lichamen in de nacht......…

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
De menigte werd geleidelijk uitgehongerd; Maar twee uit een grote stad overleefden het En werden vijanden: zij ontmoetten elkaar Naast de stervende sintels van een altaar. Waar al wat sacraal was ooit werd aanbeden Werd nu heiligschennend gebruikt en verbrand En bevend bijeen geschraapt met knokige handen.…

Sapientia

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.495
– Europa stroomt te saam In Antwerps vest geleid door Rubens’s naam. Kom, Vrienden, kom, doorwandel straat bij straat, Bemerk het volk dat hupplend, lachend gaat, En zegt u dan: Ja Rubens’s faam is groot, Twee eeuwen zijn verdwenen sinds zijn dood, En zie, hij leeft in ’s volks geheugenis Als of hij pas van de aard verdwenen is!…

DE HOOFDIGE BOER

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.724
Eens was het anders hier ter stee, Wanneer een voord den weg doorsnee, En 't brugje, naast die voord geleid, Den smaad droeg van zijn nieuwigheid. Ik vond een boek, dat meldt daarvan, Wat volgen moet, zo 't rijmen kan.…

Ter gedachtnisse van mijne echtgenote

poëzie
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
dat is mijn baan Vol doornen zij en hobblig en verlaten, Welaan, geleid me, ik al gewillig gaan; Wat zou uw kind het stout weerstreven baten? Zo hier of daar ene enkle bloem nog groeit, Ik zal die niet versmadelijk vertreden, Al werd die bloem, die ’t lieflijkst heeft gebloeid, Mij ’t meest bekoorde, ontijdig afgesneden.…