1747 resultaten.
HAAR OGEN OF DE GOED GEBRUIKTE WENSVORM
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.981 Ogen wentelen lichten
lichten laaien landen
in de verte brandt een vuur
mij
vlamt een gloed
mij
en stil trilt het onbekende
sterrewachten wachten mij
dat ik reize
Ik vat nooit de vlam van het vuur in de verte…
OPPERVLAKKIGE CHARLESTON
poëzie
3.8 met 25 stemmen
4.922 Als je van het meisje van Milwaukee houdt
van het meisje houdt
van het meisje van Milwaukee houdt
- van de nacht vallen de sterren veel
en blijven aan de huizen hangen
Batschari Zigaretten Batschari Zigaretten
Sarotti ist so süsz ---------- und schön -
Als je van het meisje van Milwaukee houdt
schaak ze in een ford schaak ze in een ford…
Eindeloos van je houden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.351 De zon daalt
En kleurt rood
In de verte raakt
hij bijna het water
ons bootje dobbert
langzaam voort
stil en ongestoord
vormen we rimpels
in het water
langzaam roeiend
het land steeds verder
wind beweegt je haar
je speelt met water
in een lieflijk gebaar
je gebruinde huid
steek af tegen het wit
van de boot
samen roeiend
de einder…
Passie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.749 Mijn tong
trekt een spoor
van genot
Op satijnen lakens lig jij
Bij het schijnsel van de maan
Zie ik de contouren van je naakte lichaam
ik kruip er zachtjes tegenaan
Een huivering, van ons twee
de wind streelt mee
door het open raam
Twee lijven in elkaar verweven
dartelen samen
op in het ritme van de nacht
Vurig verlangen
in harten gevangen…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 aan P.B. Bayens
Heel licht is het geluk: niet saam te dringen. Een woord
is nooit zo licht als 't wel behoort;
vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht,
maar afstandsloos van de huizen,
waaieren open, in breder vlucht
en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar
aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.
Geluk…
je hebt me geraakt
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
3.539 Jij hebt me weten te raken
mijn gevoelens zijn compleet
jij maakt me echt gelukkig
zoals geen ander dat ooit deed
Jij hebt me weten te raken
bent mijn leven binnen gestapt
in mijn hart vlinders gevangen
die uit hun cocon waren ontsnapt
Jij hebt me weten te raken
bent voor mij van betekenis
jou draag ik altijd met me mee
wat de afstand…
Gedichtje van Sint Niklaas
poëzie
3.7 met 66 stemmen
11.697 Sint Niklaas
appelbaas
uit het land van Waas
heilige Paus
die ging lopen
uit een deeg van spekulaas
kom ons toewaarts
heilige Klaas
wij die wachten op een heel
klein beetje honig
Zie ons lippen droog
niet van 't bidden is het
wel van heel veel kou
lieve Paus lieve Paus
Laad uw ezel laad uw neger laad uw knecht
- appelbaas…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
MELOPEE
poëzie
4.3 met 74 stemmen
7.637 Voor Gaston Burssens
Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee
Langs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad
de straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen
en zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in.
Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten
dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden;
alles is zó tastbaar wezenlik, spijts het…
Marc groet 's morgens de dingen
poëzie
4.2 met 109 stemmen
14.740 Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
en
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag
DAA-AAG VIS
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn
-----------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten…
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.532 Zij die voor mij kwamen en dichters waren,
Zij hebben hun droefenis, in de Herfst, uitgesproken
En éénheid gevoeld tussen hun gebroken
Leven, met het vaarwel aan de drommen hunner dromen,
En het sterven der zonneblaren aan de dorre bomen.
Zij hebben gezegd: de Herfst was 't schoonste getij,
Al was hij dan ook droefeniszwaar en de baar van de…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…
WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.777 Dat trage zich toevouwen je oogleden,
te dragen het loom fluweel van onze nacht.
Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij
de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.
Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.
Nu zal…
Fietstocht I
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.593 Aan mijn fietstochtvrienden
Als een jong lied dat klinkt luid door lege hallen,
Zo is doorheen de Winter, de Lente getreden tot ons allen,
Die waren in een eeuw
Gehuld, van witte sneeuw.
Niet enkel jonger is geworden ons leven,
Maar ook veel witter en lichter geweven
Als in het kleed
Van winterleed.
Witte blijdschap
Is de witte boodschap…
Fietstocht II
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.871 Gelijk een oud tuig dat niet meer dienen zou,
Doorheen ’t getij van winterkou,
Had ik m’n hoop, m’n fiets geborgen,
Verbeiend d’eerste Lentemorgen.
Want door m’n fiets mag ik verhopen
De witte Lente door te lopen,
Te rennen, daarom verkies ik niets
Als hoopsimbool boven m’n fiets.
M’n fiets dat is namiddagdolen
Van m’n Lentewitheid, in…
Fragmenten II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.664 Ik heb al wat
Ik bezat
Mijn enige schat,
Mijn groot hart gegeven.
En wat heb jij de liefdedronken
Jongen
Die ik was, geschonken?
------------------------------------------------------
uit: Verzen voor de Prinses van Ji-Ji (1916)…
Spleen pour rire
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.125 Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen
Het meisje dat te Pampelune geboren tans te Honoloeloe woont
en in een rode lakkooi gevangen houdt
een kobaltblauwe papegaai
- zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren
zoals gezeid de veren blauw
de snavel en de poten geel -
het meisje van Pampelune te Honoloeloe
dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
Berceuse voor volwassenen
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.957 Wanneer de zandman nog eens komt
- maar hij komt niet meer -
zullen wij slapen gaan en dromen
van een droom
die niet gedroomd werd
Ach alle mensen slapen goed
die de deur op grendel weten…
GUIDO GEZELLE
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.829 Plant
fontein
scheut die schiet
straal die spat
tempeest over alle diepten
storm over alle vlakten
wilde rozelaars waaien
stemmen van elzekoningen bloot
Diepste verte
verste diepte
bloemekelk die schokt in de kelk van bei’ mijn palmen
en lief als de madelief
Als de klaproos rood
o wilde papaver mijn…
WALS VAN KWART VOOR MIDDERNACHT
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.699 Alsof zij iets zingen ging trilt de luit
en de lieve luit achterna
hinkepinkt de piano linkepoot linkepoot
Ik denk niet dat de luit iets zeggen zal
kwart vóór middernacht
al trilt - zij trilt toch? - de luit nu weer
Eer de luit daarover heeft gedacht
of zij zingen zal…
Aan een moeder (haar zoon viel op het slagveld)
poëzie
4.5 met 22 stemmen
4.990 Je hebt me gezegd: ‘Mijn zoon is gevallen, -
jij hebt hem niet gekend, zijn voorhoofd niet,
of zijn lippen niet
of zijn handen; geen van allen
die nu naast mij zijn, hebben hem gekend,
maar enkel wààr mijn zoon is gevallen, -
op het veld van eer.
Als ik stappen hoorde op de straat
zei ik: zo zal zijn heimkeer
zijn. Dat luisteren en verwachten…
Stemming
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.074 Filterregen zijpel zacht
In mijn hart uw klamme klacht
En ontmacht,
Me zacht, in de nacht
Die m’in purper wacht.
Wolkenvachten,
Donkre machten,
Drijven krachten
Die versmachten
Korenkop’ren pracht.
Zijpelregen,
Zonder zegen,
Langs de wegen
Neergezegen,
Ruis in ’t harte
Van de zwarte
Linden langs de laan.
Regenvlegen
Die, als…
Kleine mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.312 Ik zie een kleine mens
halverwege de akker staan
in een zachte najaarszon.
Gebogen, bijna biddend.
Hij ziet me niet.
Zijn handen
steeds opnieuw
de aarde tegemoet,
verzorgend, bewerkend,
liefhebbend.
Zijn lichaam
in diezelfde schoot nu,
omarmd.
Als ons iets is geleerd,
dat in de aarde niets sterft
maar slechts wacht
op nieuw leven…
Gedicht
poëzie
3.9 met 17 stemmen
4.100 En elke nieuwe stad
bloem die welkt
herfst vergeelt het blad
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn alle
Overal
overal en nergens
overal is nergens
overal
dezelfde bonbons droef in glazen
parelt drank er is geen dorst
een liedje is overal
van liefde en overspel
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn zij alle…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…
Winter
poëzie
3.7 met 15 stemmen
4.542 De witte weg zucht
venster een stil leven
met de twee geraniën
achter de ruit
waar ook leggen tans
mijn ogen
op de bloemen
die zij schiepen
dauw…
(In de spiegel)
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.891 Hoe houdt men zich staande in het jaar nul?
Het licht reduceert ons tot een landschapje,
waarin ik vrees dat ik niet zweef maar slaap.
Hoe de vloer slijt waar ik loop,
waardoor ik hier ga en hier blijf.
Misschien beter blijven dan gaan.
Wat een smoel.
Waarom sta ik voor de spiegel?
Veertig ben ik, geen veertig ben ik.
Een kop draait op germanismen…
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 Hoe zo’n twist ontstaat weet niemand.
Zij weet het niet, Marguerite,
En ik ook, ik weet het niet.
Plots voel je zijn bestaan en zonder weerstand
Word je meegevoerd. Om welke reden
Zo’n twist ontstaat, kan niemand weten.
Enkel is hij daar,
Tussen mij en haar,
Als ’n metselaar,
Die plots een muur begint te bouwen
In een tuin, waar elke kleur…