2284 resultaten.
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum,
Dat zijt een speel-vertrek voor slechte kinderen,
Daarheen verwezen, wijl zij dan niet hinderen
Konden de echt-grote mensen. Zeg eens, lust je 'em,
Dees donderende vuist? Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is. Kom, sust je 'em,
Uw…
De momenten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
931 De herfst slaat om zich heen
of reageren wij
de luchten, bomen, dieren, mensen
omdat het tijd is
Natuur verwoordt het zo
in cyclische cadans
seizoenen, vreugden, zuchten, hopen
en wachten langzaam
Momenten zijn aan zet
dicteren wat gebeurt
maar ik wil huilen als ik pijn heb
en zelf beslissen…
fotograferen
hartenkreet
2.4 met 24 stemmen
6.952 Je loopt ergens
gewoon ergens
je ziet iets
iets dat je boeit
iets dat je leuk vindt.
Je pakt je fototoestel
bekijkt het beeld
door de zoeker zie je.
Je drukt op de ontspanknop
en je ontdekt iets
de camera was fout
ingesteld.…
FABEL
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.776 (naar het Spaans van Yriarte)
Ik weet een kleine fabel,
Die ik u zeggen zal:
Ik heb haar eens gelezen,
Gelezen bij geval.
Eens ging door een der beemden
Van ’t zangerig Leeuwendal
Een Ezel zich vermeien,
Vermeien bij geval.
De langoor vond een pijpzak,
Die, bij een schapenstal,
Een herder had vergeten,
Vergeten bij geval.
Daar…
Het MENSELIJK VERSTAND
poëzie
3.0 met 12 stemmen
5.509 Wat is des mensen geest beperkt! -
Hoe lang, hoe zwaar hij zwoegt en werkt,
Hoe vlijtig hij doorzoekt, hoe kloek hij is in 't gissen,
Van niets is hij gewis, niets weet hij in de grond.
't Is al voor hem omringd van dichte duisternissen,
Waarin nooit schemer daagt van 't licht der morgenstond.
Dat vrij de toorts der wetenschap
In de…
Iets
gedicht
3.6 met 45 stemmen
11.575 heb je ook wel eens plotseling de aandrang om iets
niet iets van persoonlijke waarde bedoel ik
een boek of een foto van een dierbare
maar iets
onpersoonlijks
zoals een prullenbak een bureaulamp een boekenplank
zomaar ineens
kapot te maken
gewoon omdat het je anders
misschien zou kunnen overleven?
------------------------------
uit…
Moed
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.510 De Moed is meer dan kracht waar ’t uitgetogen zwaard
Het pleit beslissen zal de arm der Helden waard.
De Moed grijpt hart, en ziel, en boezem aan, en zinnen,
En doet op de overmacht de palm der zege winnen.
Verheven drift van ’t hart dat voor de grootheid slaat,
Aan tederheid verwant, der zwakken toeverlaat,
Geblaakt door zuivre vlam aan Liefdes…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Ik heb geliefd met het alinnigst wezen
Van mijne ziel zovele lange jaren
Lang, al wat daar heerlijk hoogschoon gerezen
Naast mij en om mij trok door het stage staren
Van mijn uitdromende ogen naar ’t rondwaren
Van schoonheid om mij, of niet een van dezen
De alenige onvolprezene zou wezen,
Die mijn zou zijn in de ongeboren jaren.
Toen kwaamt…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Ik heb ze zien bloeien
Bij ’t ochtendontgloeien;
Nu hangen de bladen en storten in ’t stof
Tot speeltuig der stormen,
Tot aas van de wormen,
Tot schaamte van d’op haar zo pralende Hof.
Toen zogen haar knopjens
De lavende dropjens,
Tot parels geronnen uit hemelse dauw;
Nu missen zij kleuren,
En spreiden geen geuren,
Eer de avond de velden…
Hartetonen
poëzie
2.9 met 13 stemmen
2.609 (fragment)
’t Gedicht
Uit plicht
Gelukt niet licht,
Maar hinkt aan ijzren boeien:
’t Heeft vier
Noch zwier,
Noch bloei, noch tier,
En kruipt in plaats van vloeien.
Maar brandt
De hand,
Die ’t speeltuig spant,
Van ’t innig boezemgloeien,
Geen toon
Zo schoon
Bij mens en Goôn,
Dan die het hart ontvloeien.
........................…
Op een afbeeldsel van mij
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.323 Wat geeft die vlotte lach op 't stroef gelaat te lezen?
Is 't zelfmin? Hekelzucht? beschouwer, waan het niet.
Neen, 't is het merk der smart op 't vroegverouderd wezen,
Waarin gij 't kalme hart als door een nevel ziet.…
Het tabakroken
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.798 Waar ben ik? In wat Hel van rampen?
Op ieder voetstap dat ik tree
Omwalmt mij 't walglijk onkruiddampen
En doet mijn borst en longen wee.
Hoe keert mij 't hart en d'ingewanden
Wanneer dit stinkende verbranden
Zijn gif door heel de lucht verspreidt,
In 't lichaam om met pijnlijk wringen!
En geldt dit voor versnaperingen,
Voor feestonthaal…
Anti-kennis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
759 “Het aanbrengen van een scheiding tussen onze kennis en onze overtuigingen, tussen onze wetenschap en ons geloof, is een vaardigheid die we niet zouden moeten opofferen door deze twee componenten gewoonweg samen te voegen ter wille van een unificatie.”
Heinz R. Pagels in ‘Volmaakte symmetrie’ (1985)
----------------------------------------------…
Moeders handen
gedicht
3.1 met 199 stemmen
66.303 Je hebt het brood gesmeerd,
onze kleren gekeerd,
ons het pannetje toegeschoven
en de sokken gestopt
en ons ondergestopt...
allemaal met je handen.
Hebt de melk afgedekt
en ons toffees verstrekt
en kranten de wijk rondgedragen,
hebt geschild en versteld
en de hemden geteld...
allemaal met je handen.
Hebt ons menigmaal
ook het warme onthaal…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).
ik denk aan rozen ik zie sneeuw
(er zit grind aan mijn broekspijpen…
De geroofde haarlok
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.439 'k Bad dikwerf om een lok van Agnes schitt'rend haar;
Zij weigert. 'k Vraag 't opnieuw als blijk van wederliefde;
Vergeefs. Ik neem in 't eind een gunstig kansje waar,
En vat met stoute hand een sluw verborgen schaar,
Die, eer zij 't merken kon, een godlijk vlechtje kliefde.
Nu juich ik in mijn roof. Maar Hemel, welk een spijt!
Ach! dat…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb dan met mijn stramme voet,
Eindlijk uit d’onstuime vloed,
Hollands vaste wal betreden!
'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte…
Echtpaar in de trein
gedicht
3.9 met 232 stemmen
109.708 voor Wobke
Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.
Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.
We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel…
onweegs
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
964 De weg
Het pad
Het bos in
Niet te volgen
Bij de eerste bocht al
Uit het oog verloren
Vanaf daar
Gaat de weg
De eigen weg…
honger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.119 Mag ik even met je praten
Over iets gewoons als
Het weer of
De dikte van je winterlaarzen
Laten we het niet hebben over
Over mij
Over hoe koud ik het heb
Laten we praten over
Hoe koud het is
Voor ons beiden
Laten we
Pratend over weer
En winterlaarzen
Elkaar zeggen
Hoe zeer we elkaar missen
Hoe we samen lijden
Door de stiltes…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 Er stroomt door mijn gemoed in stormend klateren
Een wilde zee, waarop ik rijs en daal, -
Een drup... een englen-blik, maar elke straal
Danst als het springen van bezeten sateren.
Ik hoor demonen uit de diepten schateren,
Schel door der serafijnen rein koraal,
En hel-geloei dooreen met hemel-taal
Mengt zich in 't ziedende geklots…
Jij en ik
gedicht
3.4 met 154 stemmen
77.468 Later zul je bij me wonen.
Later zijn we met z'n beiden.
Dat bedenk ik soms, wanneer je
giechelt met de an'dre meiden.
't Is voorlopig nog maar beter
om de zaak geheim te houden,
'k zal je nog maar niet gaan zeggen
dat ik van je ben gaan houden.
Later ga ik reizen maken
heel alleen, naar verre landen,
en daar ga ik mensen redden,…
Ik kan niet lachen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.245 Ik kan niet lachen, ik kan niet wenen,
Ik ben zo vreemd te moe,
De zomer-pracht gaat henen, -
Ik doe mijn ogen toe.
Daar-binnen is het donker,
Daarbuiten is het kil…
Wat of dat flauw geflonker
Van vèr beduiden wil?
Zou dát het doods-uur wezen,
Waar alles op zijn best,
Verheerlijkt opgerezen
Verschemert voor het lest?
--------------…
Steendruk.
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.435 (aan iemand die mij op die wijze wilde afbeelden)
Een stenen hart, een hoofd gevuld met keien,
Beelde aap of hond in koude steendruk uit,
Waar gloed noch smaak haar warme glans in spreien,
En ’t zielsgevoel de teedre borst voor sluit!
Ja, ’t voegt ene eeuw, versteend by ’t snood gebroedsel
Dat vatbaarheid voor God en Heiland dooft,…
de meisjes uit vervlogen dagen
gedicht
3.8 met 33 stemmen
31.070 de meisjes uit vervlogen dagen
we weten niet meer waar ze wonen
nooit zullen zij zich meer vertonen
waar wij weleer hun lichaam zagen
de buren hun adres te vragen
zal in geen straat de moeite lonen
we weten niet meer waar ze wonen
de meisjes uit vervlogen dagen
de liefdesnacht met zijn sjablonen
wanneer die eindelijk ging vervagen
dan…
Minerva
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.207 Minerva vond de veldfluit uit,
En speelde ’t eerste lied,
Aan d’oever van Permessus vliet
Gebukt in ’t jeugdig kruid.
De bosgoôn sluipen op de klank
Bedeesd en luistrend aan,
En laten kruik en druivendrank
Voor deze wellust staan.
Wat zong zij? Van de bergsneeuwleeuw
Die Hercules verwon;
En hoe hij bij een meisje spon,
Hij, monsterschrik…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 U minne ik teer, o taal van lust en weelde,
Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde;
Die als de kus op malse lippen smelt,
En 't hart doorstroomt met liefdes algeweld.
Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven,
In toontjes die op donzen vlerkjes zweven;
Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht;
En heel uw spraak, één lieve lentelucht.
Maar…
EVOË
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.709 Ik ga mijn leven in orgieën door
Van vol muziek en vreugden onuitspreeklijk,
Daar 'k ál smart in losbándigheid verloor,
Want dít lijf en mijn trots zijn onverbreeklijk;
Wijl achter me aan een óp-zich-drommend koor,
Heel 't schone lijf bewegend wild en weeklijk,
Luid-feestende optocht, danst en ik dans voor -
O, mijn los-voetigheid is…
Een fenomeen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.124 honderd kilometer om iets uit te leggen
zoveel zinnen, en niet eens zo slecht
mijn lief, zij kan hetzelfde zeggen
in één simpele centimeter, als zij het zegt
mijn waterval van gebreide zinnen
o, ik kan het uren achtereen
maar haar twee minuten winnen
het van mij, zij is en blijft een fenomeen…
Harten omgedraaid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.122 wanneer de klok op jong nog staat
vier mannen aan een tafel
harten omgedraaid
gunstig of ongunstig
over de tafel rijpen verhalen
over vrouwen, uiteraard daarover
klinkende glazen
dubbele stemmen dubbel
nu de klok wat ouder slaat
één man nipt zijn borrel
lege stoelen vertellen harten nog
en hij spoelt stemmen weg…