Alle inzendingen over liefde

ik mis je altijd maar niet als je er bent en bij me zit en wat praat en ik je weer zie je gezicht je zoenen en die van mij iedereen kijkt naar je wat ik ergens niet kan uitstaan draag een boerka als je over straat gaat wees alleen bij mij sluit je op in mijn huis zal ik het ook doen en dan gaan we samen dood nou ja, bij…

Laat me jou liefhebben... nu dat het nog kan. Laat me jou wenken, elke dag, jij met jouw lach, met jouw leven in jouw leven ! Laat mij iets bijdragen aan jouw wereld.. zonder vragen iets geven.. mag ik, kan ik jou behagen ? Kan ik je tevreden stemmen... nu dat wij beiden weten nog steeds niet vergeten zijn wat we voor elkaar betekenen…

Weet je het zeker twijfel jij nooit ben je echt zo sterk je was het niet daarom had je mij nodig althans, dat zei je was het aandacht een machtig spel je haalde het beste in mij naar boven ik herkende mijzelf niet stortvloed van wijsheden bang om je te verliezen alles gedaan om je te vergeten wat overblijft zit diep van binnen soms komt…

Luisteren met je ziel, je hart al spreekt de ander een andere taal. Weten dat wat in jou leeft ook in de ander leeft dat hetzelfde verlangen je verbindt en dat de droom die je bemint, in jou, in de ander, zo graag een begrijpen vindt.…

Ik hoor je niet maar 'k zie je schaduw omzichtig tot mij komen mijn rug naar de zon je zou me willen strelen maar 'k schrijf je neer je handen voel ik niet noot-donker zijn je ogen…

zij bloeien ieder in vorm en kleur kruipen over de aarde of groeien langstelig met geur naar de zon brengen hun schoonheid met passie en flair nooit is het toeval bijen en wind zijn niet ver ook jij hebt je opschik en zwier is het jouw zelfexpressie of trek jij alle ogen van hier je lacht heel koket is het in warmte delen of verleid…

Ben ik tevreden hier benéén het antwoord is géén néén zou ik gelukkig zijn daar bóven om nu in eeuwigheid God te loven wat is het toch in dit leven? wat zo hangt aan steeds maar verderleven het antwoord is zo simpel en heel kort het is het tijdsbesef waar het aan schort wij rekenen in dagen, maanden, jaren enzovoort door het bewuste leven…

het is niet de muziek van koor of orkest die ons verbindt het zijn tonen die klinken uit het gewone als je er oor voor hebt een enkel woord resoneert soms in mij tot een warm akkoord dan kijk ik op zie de noten in je ogen van onze melodie we laten ons gaan dirigeren met liefde de symfonie van het bestaan…

bloemen heb ik niet maar over bloemen zing ik iets van die avond en die rozen als het donker wordt september alweer september ik kijk naar de maan en vraag me af wat ik zie de maan en onder dat zwakke licht loop ik van hier naar daar een wandeling zo mooi is ze zo mooi en ik denk dat ik gelukig ben in het oude…

Ik bouw voor jou de grote kastelen, de mooiste landhuizen aan het water. Ik koop de luxe auto's, vliegtuigen en boten... Ik verover landen, volkeren en stammen Ik roep zó mijn liefde voor jou uit: Alles geef ik vanuit mijn hart... jij die verdient, jij die wint in mijn ogen jij zo zuiver als het schoonste water en schitterendste kristal…

Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien de mensen leven op, hun ogen flakkeren hun lichamen zingen in de lichtende stad ze zinderen door jou, aan liefde verslingerd. Zoals iedereen aandacht wil krijgen van jou want in parken sloven jongens zich uit voor jou op boulevards hebben voorbijgangers je lief en op schoolpleinen gaan schoolmeisjes…

misschien heeft een steen geduld maar ik ben geen steen hoewel ik wacht terwijl ik vlieg over alle woorden heen een zeilschip op de wind steeds verder weg wacht ik op jou alsjeblieft kom dicht bij mij en nog dichter…

Regen of zon, zon of regen... Voor mij is geen verschil te verstaan. Ik geef je mijn leven, ik kan er niet tegen, Ik kan niet zonder jou bestaan. Tijdens al slapeloze nachten In gedachten heers je altijd. Wat zal ik doen, langer kan ik niet wachten, Ik ben met mijzelf in strijd? Net de maan in de hemel alleen, Zo is maar één jij op de Aarde…

het prikkeldraad is goed verstopt in linten en guirlandes de valkuil keurig afgedekt een podiumplaats al toegezegd na duizend kandidaten ben jij eindelijk de laatste doet je act met tranen zweet en bloed hun lijnen zijn bepaald jij hebt het niet gehaald het bloemetje houd je tegoed…

ik zag je parelende lach het snoer vol gevoel hing om je hals blonk in lichte tinten eeuwige schoonheid van schelpen en zee volgde jouw golvende lijnen zij namen mij mee naar onpeilbare diepte waarin ik herkenning opdook mijn leven zag laveren tussen geboorte en nirwana rood…

Wie ben ik? Ik ben zoet en zuur. Als een groen zuurtje of een blauw hoestbonbonnetje. Maar ik ben niet puur Ik ben zo zout als drop Maar heb een bitterzoete kop. Voor jou ben ik een aftermint Bij je kopje thee zonder boterkoek. Scherp ben ik als sambal, rode pepertjes in de zon. Maar ik ben ook gewoon stom…

SLINGER De slinger zorgt voor opwinding en tegelijk verdriet Van links naar rechts en op-en-neer Betrokkenen het heen-en-weer semi-en public worden wij allemaal ziek van de slinger die echt oprecht stopt bij gemaakte keuze maar ook écht pas dan kant-en-klaar als klontje. Helder raar, maar waar Dagen behoorlijk ziek…

Vannacht was je opnieuw dichtbij ik was zelfs vergeten dat ik dat vergat - had nog gedacht: vergeet dit niet voor ik weer dieper verder sliep. Het was een lange, lange droom waarin ik, wang tegen jouw wang gedrukt een diepe tederheid beleefde die ik ook aan je uit kon spreken. Ik nam zelfs waar dat ik je rook. Dat dit gevoel nog in mij leeft…

Terug naakt de zee, ik hoefde niets te wagen, je nam me aan je hand, mijn teergeliefde de zilte bron van leven in Je tilde me op zonder gewicht met water omkleed lag ik fluweel herboren in je armen, je was mijn moeder ook een man mijn zoon een vriend die ritueel verlangde naar zoutwaterzoenen terug gingen wij naar zuiver koestering met…

zijn wij de stukjes leven die we samen genoten door ons drukke bestaan al vergeten ik bied ze je aan voor een lach in herkenning jij hebt die korenbloem ook zien staan in het warme veld waar wij wilden verdwalen en samen de tijd vergaten waar liefde zomergeel kleurde een open plek die naar liefde en nectar geurde weer even terug…

nog flaneert de zomer met sproet en herfstlach op hoge benen langs het strand het mulle zand en hooggehakte voeten doen heupen uitbundig groeten verborgen achter zonnebril kijken wereldwijze ogen ondeugend de wereld in de wind speelt met het lange blonde haar dat oplicht in een fraaie draai zij legt zich ter aanbidding neer en…

hij penseelde al volop het blauw van kou in grove streken vond in cirkels de wind voor het veelkleurig bladtapijt spriette kaalheid van de takken tegen een noordwester horizon schraapte met het schilders mes in vaste hand de laatste zomerresten van het land…

zeewaterwind zweept golf op golf woest tot zoutige vlokken en wij schuimwind vangend wij lopen daar tegenwind treitert ons gelaat zoutvangende wimpers als vegende wissers met zachte zee ogen hand in hand lopen wij daar gehoorgangen gehuld in geraas de adem afgesneden lippen opeen geperst de tanden zandknarsend…

het waren niet alleen je hand en ogen die me wenkten ook die wolk kastanje gebruind haar dat ongeordend krulde in de late avondzon van een eindeloos lange zomerdag je lach had nog dat zinderende van de middaghitte in een trillend zwoel geluid jij pakte volledig uit na jouw weergaloze presentatie koesterde ik vol liefde je warmrode…

de sater grijnst later klatert haar lach de dood bruuskerend het marmer af de zwarte weduwe verlaat voldaan het levenloze vod na hun intens gepaard genot er is geen graf voor hen die levend van de roem ten onder gaan pracht en praal kleurt slechts de buitenkant terwijl hun geesten naamloos dansen in het schimmenland…

Als ik aan jou denk passeren er vele beelden in mijn verbeelding, langs mijn geest, langs mijn ziel, zoals jouw haarval, jouw knielen jouw buiging, tot mijn levensvreugd, alles zo liefdevol 't meest.…

In mijn droom krijg ik wel liefde Ja, dan slaagt de passie wel Maar in ‘t onvervalste leven Lukt de liefde niet zo snel In mijn droom ben ik gelukkig En is alles echt ok Maar in ‘t authentieke leven Zit ‘t al heel lang niet zo mee In mijn droom kan ik wel dansen Heel gezellig en intiem Maar in mijn echte daag’lijks leven Leef ik eenzaam…

jij neemt de schaduwkanten om uit het licht te zijn de confrontatie met de waarheid doet jou te veel pijn nog koers je voor de wind in het ontwijken van de feiten maar eens zal jij jezelf tegenkomen tussen de scherven van je dromen…

In jouw armen ben ik veilig, In jouw armen droom ik weg. In jouw armen sluit ik m’n ogen, Weet niet wat ik denk of zeg… In jouw armen ben ik bij je, In jouw armen heel dichtbij.. In jouw armen is het heerlijk, Heerlijk als ik met je vrij… In jouw armen staat de tijd stil, In jouw armen, zo ontzettend fijn.. In jouw armen, zoveel warmte…

vanwaar komt wat mij doordringt? met gesloten deuren en ramen is het er als een doorzichtige houtworm vreet het zich gestaag naar mijn binnenste niet te stuiten knagend vol genot geen verweer maar zin in morgen meer het leven laat zich zien zonderling kronkelend maar helder als glas flonkert het diep in mij handen voor de oren ogen strak…