Herinnert u zich nog de koelte van mistflarden
in het najaar waar het vee bovenuit kijkt en
vreedzaam je aanstaart zelf paddestoelen drogen
proeven van de wijn snuiven de scherpe rook
van het haardvuur die buiten de deur hangt
en hout hakken in de sneeuw een kind op een
slee trekken schaterend uitglijden achter de
ramen flakkert kaarslicht…
we zoeken en dollen
hollen als gasten
op het net
overal waar we komen
is iets te beleven
te geven we denken
zo is het leven
rusten uit op gedachten
van anderen
springen met woorden
van letter naar letter
proeven emoties
spugen gal
schoppen en trappen
naar iedere bal
geen regels weerhouden
het spel van destructie
vluchten…
Terwijl ik weer een oeverloze avond
zwijgzaam doorbreng in Taverne Deuzeld
en doe alsof ik op je wacht
en ooit nog komt,
hou ik niet op aanwezigheid van je afwezigheid
te proeven in de voze holte
die onverbiddelijke groeit
tussen niet en nooit meer.…
Ik drink hem wel, maar blijf toch ’t bitter proeven.
Dan, is ’t uw wil, mijn Vader! dat is mijn baan
Vol doornen zij en hobblig en verlaten,
Welaan, geleid me, ik al gewillig gaan;
Wat zou uw kind het stout weerstreven baten?…
Hij is volmaakt beleefd en kondigt zijn bezoeken
soms weken lang vooruit zijn uitverkoornen aan,
die hem verkiezen, iedre fase liever proeven
dan rap en onverhoeds het leven uit te gaan.
Hij geeft hun tijd, o Heer, U vlijtig aan te roepen.…
'
Ja, ’k weet het wel, ’k ben te gek met jelui, armzalig gebroed,
Maar ’k zal op die snorrepijperijen wat beter gaan letten:
Jaap de koster zal 'k aan de herberg op d’ uitkijk eens zetten,
Doch wee hem die koster eens proeven laat, hoor!…