Alle inzendingen over roos ten cate

5581 resultaten.

Sorteren op:

Van hart tot hart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 813
Als mijn woorden jou verstillen je raken diep van binnen in zinnen die beroeren met gevoelens heel intens Als ik je even vasthoud met een pakkende emotie in een innige omhelzing dan voel jij mijn stille wens Als mijn bedoeling overkomt in klare taal die niet verward dan vind jij in mijn zwarte inkt dat ik schrijf van hart tot hart…

Kamers

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Mijn hart voor jou is o zo groot je kunt er in rond rennen In alle kamers mag jij komen zodat je me leert kennen Het is een mooie warme plek waar je me altijd vinden zal Waar je me ook zoeken gaat roep me en ik ben er al…

Eindeloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Eindeloos ver staar ik over vlakte van een rustig schoon bijzonder landschap Stil reikende takken sloten verzonken in groen Vogels zweven er boven alsof ze het bezitten Een verdrinkende zon zakt nog dieper weg beschijnt nog even de eindeloze weidsheid Eindeloos ver staar ik over vlakte en ervaar de diepte van een rust zo eindeloos…

Gelijk een bloem, zo teder is ons leven

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.268
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven; Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom; ’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom, Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven; Een felle noodstorm geselt vaak de vloed; De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed, En doet de sluimerenden…

DE HAVELOZE.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.191
0 God! hebt Gij uw bloeiende Aard Aan ál Uw kindren niet gegeven? Ik - word elks drempel afgedreven, Ik - heb geen eigen hof en haard. Wél is de wereld ongenadig: “ De haveloze !" noemt ze mij ... Dat brandmerk dooft het medelij' - Ach, is dan de Armoe zó misdadig? Ik zoek de schaduw van een boom: Dáár schijnt me althans de rust beschoren…

Onweder

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Onder dit wisselend tij van scherts en roerende weemoed, Ernstig plannenberaam en vertrouwelijke boezemontlasting, Trok aan d’ oostelijke hemel een heir van donkere wolken, Door de dampen gewrocht, die de hitte van de hitte der zon had doen opgaan, Zwanger van bliksemend vuur en weldadige regen, te samen. Reeds vernam men bijwijlen van uit die…

FANTASIE.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Zijn 't wolken misschien, nu gezweept naar de hel, Dan vliegend ten hemel gestegen? Neen! neen! 't is de Zee! — Wij herkennen haar wet: Haar orgelstem davert ons tegen. Wat houdt ge in de schoot uwer diepte bewaard? Wat mocht ge op uw vlucht al ontmoeten?…

KUSJENS.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Wilt gij weten, lieve Schone, Zielvermeestrend als Dione! Hoeveel kusjens ik verlang, Als ik, van uw arm omstrengeld, Door de zoetste min verengeld, Hijgende aan uw boezem hang? Tel dan (zo gij 't moogt) de zuchtjens Van de zwoele lenteluchtjens, Die hier, fladdrende of en aan, Dartlen door de lindeblaân; Tel het heir der bloesemknoppen…

DE ZEVENTIENDE NOVEMBER (1863)

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Wijze: Wilhelmus. „Wilhelmus van Nassouen!" Zo klinke 't oude Lied, Want, God van ons betrouwen! Uw trouw veroudert niet. Nu half een eeuw herboren En bloeiende in Uw hand, Doen wij de Jubel horen: „Oranje en Nederland!" Wij lagen diep gezonken, De voetveeg eens Tirans, In slavenboei geklonken, Verneêrd, onteerd, en — Frans! Maar…

Werd de Liefde eens geknakt

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Werd de Liefde eens geknakt in haar tedere knop, Tot haar blaren verwelkten en vielen, Geen genegenheids-zon wekt haar leven weer op, Want maar eens bloeit de lente der zielen. Is de Hope misleid, dan ontvlucht zij het hart, En keert weer door beloften noch giften; Maar de Erinnring blijft achter en leeft van de smart, En broedt voort op de…

AAN JANTJE PEDANT.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 940
Gij,die uzelv' zo wijs gelooft, Ei, let eens op die korenschoven! De volle halm buigt needrig 't hoofd; De lege steekt het trots naar boven.…

Lied van Gelderland.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.563
Kent gij - dat land, waar ronde gulheid woont; Eenvoudigheid in taal en zeden troont; Natuur, vol pracht, in maagden frisheid bloeit; Een zilvren stroom langs malse beemden vloeit? Kent gij dat land? - Daarheen - daarheen - Daar trekt mij 't hart, o mijn geliefde, heen. Kent gij dat land, vol heuvlen, lachend schoon, En koele dalen,…

NAAR BUITEN.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Gekerkerd in de Stad, verwelkte ik in haar muren, Gelijk een bloesem tussen steen: In nachten zonder slaap, in doorgebeuzelde uren, In rook, rumoer en ijdelheen! De Stad! dor kerkhof, waar zich levenden begraven In 't graf der Luiheid, Lust of Smart, Voor eigen driften zich verneedrend tot haar slaven, Of wonden slaande in eigen hart; De…

We maken ons om veel dingen druk

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.817
We maken ons om veel dingen druk, die nodig zijn voor ons vermeend geluk, we stomm'len haastig door de wereld, 't leven, en trappen, wat begon te bloeien, stuk. ------------------------------------------ uit: Wij en Gij (kwatrijnen) (1947)…

GEESTENKOOR BOVEN DE WATEREN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Ziele des mensen! Gij zijt als het water: 't Werd uit de boezem Des hemels gebaard; 't Stijgt naar de hemel, Het stort weer ter aard, Eeuwig verwisslend In rustloze vaart. Stroomt van de steilte De straal naar beneên, Dan stuift hij lieflijk,…

Hoe is het om nu te leven

gedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.451
Hoe het is om nu te leven te midden van te midden van geschonden geesten en verwarde vrienden die ontheemd in eigen huis, beroofd van al wat breekbaar en waarachtig is, de zweepslag van een nieuwe knechtschap incasseren. Hoe het is om nu te leven – door verleugening en kromspraak uit de taal verjaagd te worden…

DE VOGELS.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
De winter scheert de lustwaranden En schudt de naakte lindentop: De vogels slaan aan andere stranden Het schommelende nestje op; Maar, waar ze ook elders nederstrijken, Vergeten doen ze ons nimmermeer - De winter doet de vogels wijken, De lente brengt de vogels weer. Nu laten ons met stil verlangen De ontvloden ballingen alleen…

Bij het graf mijns vaders.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Eenmaal toch vliedt zorg en smart daarhenen, En de baan des levens loopt ten end'; Dan zal God ons daar met hem herenen, Waar men rouw noch bange scheiding kent. Almelo, december 1840.…

Vertrouwen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.396
Zo de storm ons treffen mocht, Hij toch hield u op uw tocht Meest voor bui en vlaag geborgen; Meer, ja meer dan moedermin, Meer dan vaderlijke zorgen Had Zijn liefde voor u in. Wis de traan dan uit het oog 't Biddend harte dan omhoog, Als ons leed en smart omringen! Ja, vertrouwen wij ons lot, Bij des levens wisselingen, Broeders, steeds…

Winterzin

gedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.844
Een grijze lucht die urenlang op sneeuwen stond, zich inhield, schuchter toen een handvol vlokken zond als een belofte voor de nacht waarin je wakend lag te slapen tot de dageraad het sneeuwen niet meer tegenhield en je gonzend van geluk de dag begon en uit het zolderraam de eeuwen en de witbestoven akkers naast de landweg overzag,…

DE VLUCHT DES TIJDS.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 940
Dat kan mij vaak weemoedig maken, Dat ons de tijd zo snel ontvaart, Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken, De ziel reeds in 't Verleden staart. Het zaligst uur, sinds lange jaren Verwacht en vurig afgebeên, Het komt gelijk een klank van snaren: Hij ruist, verrukt, en - vliegt daarheen!…

Aan de maan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.631
Hoe straalt gij zo, met heldre gloed, Door 't loof dier appelbomen, Waar eens uw vriend zo welgemoed, Zich droomde zoete dromen? Omsluier uwe zilverglans, En blik gelijk gij blikkert, Wanneer gij op de dodenkrans, Van 't jeugdig meisje flikkert! Vergeefs ziet gij zo rein en klaar, In dit priëeltje neder; Ach! nimmer…

Der vroeg en vroom gestorvene Maria

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
Gij ging dan heen. Helaas! met u vervlogen De rust, het heil, ’t behoud van menig hart, Dat door de gloed van uw verheemlende ogen Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd. Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart! Ga heen ... uw loon, het wacht u in den Hogen; Uw zegen blijft…

Bloemkrans

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.010
voor de liefste Wanneer, ook dán als de andre tekens zwijgen, De ziel haar zucht in kleuren wedergeeft, De Min haar blos in 't rozenblad doet stijgen, De Erinnring in 't vergeet-mij-nietje beeft; Als Hope fladdert in de groene twijgen, De Rouw in 't lover der cypresse zweeft; Als Jaloezij de gele tulp doet hijgen, De Glorie in de frissen…

aan de maan

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.122
Hoe straalt gij zo, met heldre gloed, Door 't loof dier appelbomen, Waar eens uw vriend zo welgemoed, Zich droomde zoete dromen? Omsluier uwe zilverglans, En blik gelijk gij blikkert, Wanneer gij op de dodenkrans, Van 't jeugdig meisje flikkert! Vergeefs ziet gij zo rein en klaar, In dit priëeltje neder; Ach! nimmer…

Michel-Angelo

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Wat deed dat fris gelaat, dat hoge voorhoofd slinken, Gij schepper met paneel, en lier en marmersteen? Geen traan vloeide immer langs uw bleke trekken heen; Als Dante deed u nooit een glimlach de ogen blinken. Ach, al te zwaar een melk deed u de Muze drinken! Uw liefde voor de Kunst, zij vergde uw hart alleen, En zonder ooit een bruid vermoeid…

In Memoriam Remco Campert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
vandaag verliet een dichter de aarde zijn woorden blijven hier nu is het aan ons om ze verder de tijd in te lezen of ze geluidloos als een traan op het mos te laten vallen…

Het Licht in Jou

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Er schuilt een vuur diep in je hart, een vlam die nooit zal doven. Ook als het donker om je slaat, blijf in jezelf geloven. Je stappen mogen wankel zijn, je pad vol bocht en krommen. Toch leidt het jou naar zonneschijn, waar dromen samenkomen. Dus draag dat licht, zo puur en vrij, door storm en door gebaren. Het mooiste dat jij geven kan…

Meerdere liefdes

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 469
Je zei: "Mijn liefde is te groot, te wijd, te diep, te ongeremd." Maar liefde die zich zo verspreidt, verwaait als as in harde wind. Je kwam thuis met een nieuwe naam, een tweede schaduw aan je zij. En wij, het huis, de tijd, de rust, werden plots te krap voor mij. De muren hoorden wat je fluisterde, hoe je haar liefhad, mij nog steeds…

Je moeder

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Mam, je bent een topvrouw, echt waar, maar waarom zoek je altijd alles zélf maar? "Waar is mijn bril?" – die ligt op je hoofd, en dat je het ontkent? Nou, dát is geloofd. Je appjes zijn lief, maar zo vreselijk lang, met emoji’s waar ik niks van begreep – mijn wang! En als ik bel, tja, dan weet ik het al: "Kind, je eet toch wél goed allemaal…