35387 resultaten.
Oase van rust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
472 dromen
dorpen en steden gesticht
het pad dat
eerder de weg wist
begeleidt zijn passanten door
hen richting te geven in leven…
geen verdorde bloemknop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 nooit zal ik je
diep genoeg
kunnen begraven
omdat ik je
als onvoltooid zie
jij voor immer
in mijn leven hoort
nimmer verloren
geurend treurt
midden doods…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 met handenvol zomer
kom jij terug
uit het vakantieleven
de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over…
Die blijdschap kleurde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 jij was als een bloem
die blijdschap kleurde
liefde geurde uit haar hart
tussen onkruid en stenen
bracht jij bij slecht tij
jouw vitale genen tot vrucht
ook zij zijn opgeschoten
in regen en wind
uit een woelige lucht
pas later hebben ze de
koestering van zon genoten
de kopjes bijeen gestoken
door samen groeien
hebben zij jou hun…
Het stil bewegen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 ik heb de verte
nooit goed
in beeld gehad
er was altijd
een horizon
die leven gaf
het stil bewegen
voorkwam
een verder gaan
ik heb ooit op
het punt gestaan
om alles los te laten
zag mezelf slapen
tot ik bewoog
en wist dat dood
geen verte brengt
alleen leven ons een
echte einder schenkt…
Serene rust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 Geweest op plekken
omringd door natuurschoonheid
zonder toeschouwers.…
De laatste dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 de golven zijn verdwenen
het water spiegelglad
doorzichtig tot de bodem
die in vroeger tijden
nooit echt aanwezig was
de wind is
langzaam afgenomen
in het eerder schuimend
kielzog drijven nog
de laatste dromen
toch ben je
hele dagen bovendeks
en checkt omstandigheden
de toekomst lijkt helaas
steeds meer op het verleden…
Ziel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
451 Met iedere geschreven zin
ontbloot ik een deel mijn leven
ik ben een mens die eens diep viel
en nu op zoek is naar zijn ziel
ik voer op de wildste oceanen
in iedere uithoek van de aardbol
heb ik gezocht
In iedere bergspelonk, de diepste krocht
ik heb mij dus naar het schrijven gekeerd
daarin vind ik haar zeker
alleen wat verweerd.…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 ik heb
in mijn leven nooit
echte vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend…
Neusje in de wind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
412 je balanceerde
met je blik
tussen kijken en zien
lippen speelden
in een glimlach
al met misschien
maar het neusje
in de wind toonde
vastberadenheid
ik deed een
stapje terug en zag
het rechten van je rug
toen jij proestte
van het lachen wist ik
dat wij hetzelfde dachten…
Verlatingsangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 ik was omringd
door lange schaduwen
van de ondergaande zon
zag ze langzaam
nader komen uit
een nog onbekende bron
zij contrasteerden
met het dieper wordend rood
zwart geeft geen geheimen bloot
ik voelde hoe
duister won van het
laatste streepje aan de horizon
de obstakels zijn gebleven
heb verlatingsangst dit late uur
geen plaats…
Het beleven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 er was altijd
die glazen wand
de andere kant
van leven
je kon het
voelen bruisen
zag de intense
emoties huizen
maar het beleven
werd niet meegegeven
zij spiegelden naar jou
hun zakelijke kou
er was geen drempel
om te overschrijden
hen mijden is
realiteit geweest
generaties zijn gegaan
het glas is nu verdwenen
er is een naast…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 ik heb het gras
bekeken aan de onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat…
Het afval en rommelgeluid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
486 zich uit
het afval en rommelgeluid
een niet te negeren
refrein in de muziek
van een plein in de stad
waar muren vermoeid
elkaar steunen en
kreunen bij iedere vlaag
hoe overleef ik vandaag
nog spreken hun stenen
koestert een hand de in
eeuwen afgesleten rand waar
velen het hoekje zijn omgegaan
kijk ze maar aan
zij kennen het leven…
Echo's in gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 weer is stilte
gebroken door
duizend vlagen wind
geluidloos
waaien woorden
op vleugels weg
wat ik ook zeg
er zit geen draagkracht
meer in zinnen
zij lijken
hol van binnen
als echo’s in gesprek
de wind monoloogt
luwte dwarrelt
letters zonder hoop…
De lucht werd ouder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 ben de trap opgegaan
heb de veilige koepel
van licht verlaten
tastte langs wanden
hoorde treden kraken
wist zo waar ik was
maar het benauwde
de lucht werd ouder
dikker en kouder
zweemde naar geuren
die raakten aan een
onherstelbaar gebeuren
nog had ik ruimte
moest wentelen in
steeds krappere draaien
op dat moment
scheurden…
Zo godvergeten zeer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 ik zwaaide
draaide me om
herkende de wereld weer
het deed alleen
zo godvergeten zeer
nog bloei je
steelde lang als knop
lenteschoonheid die
alleen de zon ontbeerde
wat ik ook probeerde
wij zijn zomer aangegaan
in lange lichte dagen
zelfs stilte bracht geen vragen
wij genoten van
een innig samenzijn
maar de vergezichten
bleven…
Een lichtschittering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 sierlijk schreef hij
in tijdloze schoonheid
arabesken aan
de ijlblauwe lucht
zijn valvlucht was
doorzichtig als glas
een lichtschittering
dook in het gras
in kortdurend
vleugelgeweld was
het laatste oordeel
snel geveld
zwaar en bedachtzaam
wiekte hij weg in een
overwinningscadans
met de prooi in zijn bek…
Onvoltooid verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij begroette mij onder een sterrenhemel
en danste voor mij met een lach
als een vallende ster wandelde zij
waar wij jaren afzonderlijk sliepen overdag
zij praatte met weinig zinnen
maar deelde kostelijke woorden
we leefden als een God in Frankrijk
waar we duurzaam woonden
elke vers schreef zij met melodie
en zong dit als een nachtegaal…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 bewezen zonder
stukjes recht te kunnen leven…
Roeping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 In Brieuc schuilt iets van een bioloog
met een korte broek, scalpel in de hand
en dan een worm in stukken snijden
als bewijs van ongewerveld zijn
Hij kijkt mij onderzoekend aan
om een worm in mij te ontdekken
Ik laat hem ongestoord verder begaan
misschien wordt hij wel een chirurg
één die zijn handen warmt
voor hij hen legt op naakte huid…
Ronding in contrasten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 ik componeerde
jouw beeld uit
mijn hartmuziek
toen speelse tonen
uit de hoogte kwamen
sprankelden je ogen
in een passioneel
meeslepend bewegen
danste je de melodie
waarvan ik de
ronding in contrasten
schilderde op het doek
weergaloos waren
je passen in een met
mes beschreven uitdaging
ik zie je nu komen
op de boulevard…
Melkwegbabyfoon
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
882 Zij gaan nu scannen, hopend op wat leven
dat buitenaards is én intelligent.
Een melkwegbabyfoon die af kan gaan …
Dán is ’t met onze rust voorgoed gedaan.…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
In nirwanablauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 brengt en rust belooft
de laatste stukjes worden al
geslepen en gebrand voor mijn
komend avontuur in nirwanablauw
eeuwig leven na het laatste uur…
Hoe wankel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Nu in alle eenvoud mijn jaren zijn gestegen
leunend op breekbare takken van het leven
mag ik opgespaarde bloederige tranen
laten vloeien over het hemelrijke paradijs
dat slechts gelijk een zucht geopend was
om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven
ons bloed reikt als een dode zoute zee
over de gehele mensheid en niet alleen over
snikhete…
Porselein van het heden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 ik voelde je al
in wijkende tijd
op weg naar momenten
van gelukzalige eeuwigheid
weer tasten we af
het rakende woord
al bij voorbaat gemeden
in porselein van het heden
onontkoombaar
gaan ogen minnekozen
ontspant de lach lijnen
die ik vroeger niet bij je zag
weer stroomt bloed
in uitbundig kleuren
geen verhitte discussies
maar een…
Het bed met twijfels
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 ik heb het bed
met twijfels afgehaald
ramen wijd geopend
de zon weer toegelaten
met zijn licht en warmte
wij hebben daar te lang geslapen
het samen bleek
gelaagd te zijn met
onverenigbare elementen
toch beleefden wij
ondanks de zorg en pijn
tal van gelukzalige momenten
met bloemen groet ik jou
omdat jij al die jaren
mijn maatje bent…
kwezel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
653 Zoals een kraan
koppig
blijft lekken,
druppel na druppel,
liet ze haar leven
traagzaam wegtikken.…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt
ligt het melkwegstrand
altijd binnen direct bereik
voor nachtenlange feesten
om daarna in rust en stilte
samen de sterren te rapen
die ons zijn gegeven om
van dit leven…