Alle inzendingen over liefde

mag ik je dromen lenen ze vullen met geluid de kleuren van seizoenen geven de tijd zetten we uit om eindeloos te dansen op de muziek van ster en maan nachten door te halen pas tegen het ontwaken de droom als schaduw laten gaan…

als nachten vergaan en dagen vervliegen blijft mijn liefde in een doosje met hartjes bestaan als engelen hen beschermen die waken over mijn geliefden kan mijn hart rustig kloppen zonder een klop over te slaan als duiveltjes komen dan zullen engeltjes vliegen en ze verwoesten en verslaan dan zou zijn leven in dit wereldje van haat en…

Kennelijk hebben wij langs de zelfde wegen vroeger naar de zelfde weg gezocht maar aan het einde van de tocht hebben wij elkander lief gekregen en bij het nemen van elke bocht de weinige tegenstellingen ontstegen, hebben wij beiden ook gekregen waar ieder van ons ook hopen mocht . Nu door onze eigen zekerheden, ze zijn misschien nog niet volmaakt…

De zin van onzin is moeilijk te begrijpen: al die ellende. Soms is het grappig maar meestal irriterend en weinig zinvol.…

Zoals ze speels haar rode schoentjes draagt, lieflijk. Het doet een mens aan huppelen denken. Doet een mens huppelen. De haren langs haar oor, of gewoon in haar gezicht. Een streepjesblouse die dromen maakt. De manier dat zij haar water drinkt. Maar uiteindelijk steeds weer haar rode schoentjes.…

de schemering voorbij wil ik zoals die laatste nacht waarin jij weet - elk duister tart terwijl de dood al spreekt zo luid dat je mijn hand - mijn hoofd - mijn hart die hele lange nacht wiegen wij elkaar tot nooit meer pijn - nabij beloven wij weer jij en ik tot ons - in eeuwig samen Jij bent altijd alles - zei je zoals toen bij 't bruisend…

Kijk me aan Ik voel niks Spreek tegen me Ik voel niks Schreeuw tegen me Ik voel niks Spreek vleiende woorden Ik voel niks Huil om me Ik voel niks Raak me aan Ik voel iets Maar het doet me niets…

wij zagen in het geel de kleine blauwe bloem het stukje hemel tussen wuivend graan was ons koren op de molen zij bloeide goddelijk en in haar wiegen streek de wind langs triomferende violen…

Ik kijk je aan En zie je mooie ogen Ze kijken tevreden En zijn alles zeggend Ik loop op je af En kom dichterbij Je zit op de bank Met je armen langs je zij Ik ga naast je zitten Je lippen zitten op elkaar Trillend om open te gaan Je beweegt je hoofd naar voren Ik voel je lippen op de mijne Ze zijn zacht en teder Je hand voel ik…

Heer, behoed haar in de wereld die ik lang mijn eigen noem. In haar ogen staat bepereld met uw eigen dauw de bloem van een onverwelkbaar minnen uit de grond der ziel geteeld. En geen stervling zal bezinnen op het eeuwig Aanvangsbeeld lijk uw knecht, die hare leden in het schemerlicht onthult, die zich, stamelend gebeden, aan…

Meisje lief, ik droom van jou dus neem ik jou dadelijk mee Toen ik je zag dacht ik wauw jij bent voor mij een toverfee Meisje mooi, zo stralend lief weet je dat jij het liefste bent Jij verrukkelijkste hartendief die door velen werd miskend Meisje teer met je lange haar waar ik vaak teder door glijd Je bent nu al vijfenzestig jaar maar…

Ik heb je gewacht, negenentachtig jaren en wacht je nog steeds. Je bent steeds welkom voor koffie en een praatje over je geluk. Eigenlijk ben je al eeuwen altijd bij me en praat je met me. Ik heb je gehoord, begrepen in je streven naar hoogste geluk. Eigenlijk zijn we al eeuwen samen op weg in liefdes hemel. Toch…

Je vergeet me te bellen Ik lig me alleen In bed af te vragen Waar ging je heen. Gek van verlangen Ik wil je eeuwig bij mij, houd je gevangen en laat je niet vrij De lakens gestreken Gespannen en strak Ging jij naar die ander Met ‘t grootste gemak Gek van verlangen Ik wil je eeuwig bij mij Houd je gevangen en laat je niet vrij…

leef ik jou wandelde een paar maanden dwars door het heelal tussen alle namaak flonkerende sterren "'t is hoog hier, als ik maar niet val niet nog meer miserabele misère" dus liet ik mezélf maar vallen ´t voelde ongewoon tot ik de volle maan zag achter een koninklijke boom "moet je toch eens kijken, is dat nou niet mooi?"…

een wereld van verschil een gevoel dat ik met je deel het was stil een leegte een wereld van verschil met hoe het eerst was gedichtjes die ik in stilte las nu mag ik ze uitspreken iedereen mag het horen ik ben verliefd op jou tot over mijn oren…

zocht in woorden de realiteit van vandaag zonder jouw bestaan te weten doorgrondde hun betekenis terwijl ik van jouw stem en lach niets wist pas je ogen openden een wereld die ik nu lijfelijk ervaar jij hebt jouw licht van liefde op het kleine laten schijnen maakt mijn intiemst verlangen waar…

als jij mij kust worden dagdromen bevrijd uit de nacht dan volg ik het witte meeuwenspoor en trek de zee naar me toe wij zien de vogels vorm krijgen jij zegt zachtjes ik vlieg en terwijl het laken blauw golft likken wij het licht uit verdwaalde druppels zout…

heb mijn doeken gevuld met alle tinten groen maar de lente wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer…

Zeg stuk zeg lief, waar blijf je met mijn hart jij, o zo schone hartendief? Ging jij uit stelen stond je te wachten totdat ik beschikbaar was om mijn hart af te geven? Maar ja, een mens zonder hart, zeg nou zelf, wat is dat nou slechts een leegte in een onderaards gewelf. Dus lief al blijf je zoeken, mijn hart blijft daar waar het al…

Ze koeren zo onmogelijk vroeg dat ik ze uit de boom wil schieten. Voor even zijn het grijze bandieten die ik zware verwensingen toevoeg. Doch zie ik ze samen in hun boom met halsbandjes zo dun en zwart, vergeef ik ze met heel mijn hart en gun ze mijn doorbroken droom. De kopjes in hun teder neigen zo passend bij die tere klanken, drukken…

ogen in een rotsvast geloven wierook aan je handen de zon brandde met licht van boven door het glas in lood zelfs de dood roerde zich in de tochtige gewelven op de pilaren keken heiligen minzaam naar de mensenschare zagen hoe de ringen om de vingers gleden in de glans van vertrouwen maar in het klokkenluiden vormden zich…

Ik heb je gewacht, negenentachtig jaren en wacht je nog steeds. Je bent steeds welkom voor koffie en een praatje over je geluk. Eigenlijk ben je al eeuwen altijd bij me en praat je met me. Ik heb je gehoord, begrepen in je streven naar hoogste geluk. Eigenlijk zijn we al eeuwen samen op weg in liefdes hemel. Toch…

Liefde kan een wonder maken liefde kan je raken liefde doet zeer liefde doet doet zoveel meer.…

Ik stond hier, jij stond daar Ik vroeg jou, jij zei maar Ik keek jou aan en jij mij Een glimlach, wat was ik blij Nu sta ik hier, vol onzekerheid Wachtend op een teken van jou Ik hoef geen barmhartigheid Ik wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou Laat me staan, laat me gaan Hou me vast, omarm me Een traan Omarm me Deze snoeren…

Lief, o liefste waar ga jij heen? Wanneer zie ik jou terug op welke plek en welke tijd? Lief, o lief als dit mijn vers is voor jou geschreven ... bestaat er dan ook die mogelijkheid Lief o lief, mag ik hopen mag ik het jou dan ook geven?…

Kitty, Zelfbewust en voor het oog een lust. In gedachten reeds geknuffeld en gekust. Kitty, Mooie vrouw van 60 jaar Een persoonlijkheid, met zwart haar. Kitty, Haar ogen, twinkelen als zij lacht Hiermee heeft zij mij in haar macht. Zal zij om mij kunnen geven? Wil zij samen met mij zijn de rest van ons leven? Vragen…

Elke depressie is eindeloos verdrietig, niets is meer grappig. Alles is reden van grenzenloze treurnis en doet me huilen. De aftakeling van lichamen en geesten, dat is niet leuk hoor. De blijde boodschappen verdwijnen in de mist van weemoed en wanen. En toch die jubel om al dat positieve van leven en dood. Om al die…

laat mij de zee naar jou schrijven op de zilvermeeuwenvleugels in treffende verhalen ik zal niet dralen maar duinbosjes schetsen met bloemen, bessen kleurend als nooit tevoren o, wil je mijn woorden horen.. omvat de letters uit mijn pen het bewijs van liefde een schepping van licht voor jou, voor jou is mijn gedicht…

Denk er niet meer aan, zei hij tegen mij. Mijn God. Jezus. Ik wou dat ik het kon... Met een bord voor mijn kop zie ik een muur, een klaproos in het mijnenveld. De zon ziet blauw prikkeldraad. Mijn ogen doen pijn, mijn handen straks of niet meer. Ik staar, jij vliegt, daar. Op jou wordt niet geschoten. Hier, van jou naar mij een heuse scheerlijn…

het is de stilte niet die het bestaan ondermijnt wel mijn onzekerheid keuzes maken is een doolhof waar ik nooit zelfstandig uit kan raken in wikken en wegen krijgt elke kant zijn voor en tegens dan keer ik in vraag stilte om goede raad krijg een antwoord dat ik niet versta zo kom ik uit waar ik gebleven ben mijn zekerheid is…